ମାର୍ଜଯେଦ୍ଵାମପାଦେନ ମନ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଚ ସମାହିତା
ବାମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମାର୍ଜନ କରି, ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ସମୟରେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
କୃତରେଖାତ୍ରଯଂ ଵାମପାଦେନୈତତ୍ପ୍ରମାର୍ଜ୍ମ୍ଯହମ୍
ବାମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତିନିଟି ରେଖା ଯାହା ଆକି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମାର୍ଜନ କରେ।
ମାର୍ଜଯାମ୍ଯସିତା ରେଖାସ୍ତିସ୍ରୋ ଜନ୍ମତ୍ରଯୋଦ୍ଭଵାଃ
ମୁଁ ତିନିଟି କଳା ରେଖା, ଯେଉଁଠାରୁ ତିନି ଜନ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମାର୍ଜନ କରେ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତୀ ତତ୍ପଦାଂଭୋଜଂ ପୂଜାସାଂଗତ୍ଵସିଦ୍ଧଯେ
ସେ ପଦପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂଜା ସାଙ୍ଗତ୍ଵ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌଭାଗ୍ଯସୁଖଦୋ ନିତ୍ଯଂ ଭଵ ମେ ଧରଣୀସୁତ
ଧରାପୁତ୍ର, ସଦା ମୋତେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଦିଅ।
ସୁଖସୌଭାଗ୍ଯଧନଦ ଋଣଦାରିଦ୍ଷନାଶକ
ସୁଖ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନ ଦେବା, ଋଣ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦୂର କରିବା।
ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣଭାଜନ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ୍, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ; ଆପଣ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେବାର ଉତ୍ସ।
ଆପ୍ନୁଵନ୍ତି ଶିଵଂ ସର୍ଵେ ସଦା ପୂର୍ଣମନୋରଥାଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ସୁଖଂ ତସ୍ମୈ ନମୋ ଧରଣିସୂନଵେ
ସେମାନେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି; ମୁଁ ଧରଣୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପୂଜିତଃ ସୁଖସୌଭାଗ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ କ୍ଷ୍ମାସୂନଵେ ନମଃ
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ସୁଖ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଧରଣୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମଙ୍ଗଲାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଧନସଂତାନହେତଵେ
ଶୁଭ ଦେବାର ନିମିତ୍ତ, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେବାର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମେଷଵାହନ ରୁଦ୍ରାତ୍ମନ୍ଦେହି ପୁତ୍ରାନ୍ଧନଂ ଯଶଃ
ମେଷ ଉପରେ ଚାଳିଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆତ୍ମା, ମୋତେ ପୁଅ, ଧନ ଓ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଦାଯ ସ୍ଵଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ବ୍ରଣାଶିଷଃ
ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭୁଞ୍ଜୀଯାତ୍ତନ୍ନିଵେଦିତମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈର୍ହେମଂ ଵିଧାଯାଥ ଶତାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୋଜଯୋଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ତିଳ ଓ ସୁନା ଦେଇ, ଏକଶ ଅର୍ଦ୍ଧ (ଏକଶ ପଚାଶ) ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ମଣ୍ଡଲସ୍ଥେ ଘଟେ ଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯେତ୍ସୁତସୌଭାଗ୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଘଟକୁ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ପୁଅ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।
ଋଣନାଶାଯ ଵିତ୍ତାର୍ଥଂ ଵ୍ରତଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୁମାନପି
ଋଣ ନାଶ ଓ ଧନ ପାଇବା ପାଇଁ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗାରକସ୍ଯ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଯଜନସିଦ୍ଧଯେ
ଯଜ୍ଞ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରକଙ୍କ ଗାୟତ୍ରୀ କଥା କହିବି।
ଶକ୍ତିହସ୍ତାଯ ଵର୍ଣାନ୍ତେ ଧୀମହୀତି ସମୁଞ୍ଚରେତ୍
ଶକ୍ତି ହସ୍ତରେ, ଅକ୍ଷର ଶେଷରେ 'ଧୀମହି' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୌମସ୍ଯୈଷା ତୁ ଗାଯତ୍ରୀ ଜପ୍ତୁଃ ସର୍ଵେଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦା
ଏହି ଭୌମଙ୍କ ଗାୟତ୍ରୀ, ଯାହା ଜପ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଫଆନ୍ତଃ କର୍ଣେନ୍ଦୁସଂଯୁକ୍ତୋ ବୁଧୋ ଙେଂତେ ହଦନ୍ତିମଃ
'ଫ' ଶେଷରେ, 'କର୍ଣ' ଓ 'ଇନ୍ଦୁ' ସହିତ ଯୋଗ ହୁଏ; ବୁଧ 'ହ' ଶେଷରେ ଅଛି।
ପଙ୍କ୍ତିଶ୍ଛୈଦୋ ଦେଵତା ତୁ ବୁଧଃ ସର୍ଵେଷ୍ଟଦୋ ନୃଣାମ୍
ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ, ଦେବତା ବୁଧ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଵନ୍ଦେ ବୁଧଂ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ପୀତାମ୍ବରଵିଭୂଷଣମ୍
ମୁଁ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ବୁଧଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵେଵଂ ପ୍ରଜପେସହସ୍ରଂ ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଙ୍ଗମାତୃଦିଶାପାଲହେତିଭିର୍ବୁଧମର୍ଚଯେତ୍
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ, ମା, ଦିଗ, ରକ୍ଷକ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ନିତ୍ଯଂ ଦଶଦିନାଵଧି
ସେ ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ତ୍ରଟି ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବୁଧସ୍ଯାରାଧନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗୁରୋରାରାଧନଂ ଶୃଣୁ
ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ପୂଜା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା; ଏବେ ଗୁରୁଙ୍କର ପୂଜା ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ନମୋନ୍ତୋ ଵସୁଵର୍ଣୋ ଽଯଂ ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମାସ୍ଯ ସଂମତଃ
ଏହି ମୁନିଙ୍କୁ 'ବସୁବର୍ଣ୍ଣ' ନାମରେ ସମ୍ମାନିତ କରିବା ଉଚିତ; ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ।
ହୃଚ୍ଛକ୍ତିର୍ଦୀର୍ଘଵହ୍ନୀନ୍ଦୁଯୁଗଲେନାଙ୍ଗକଲ୍ପନା
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ; ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱୟରେ ଗଠିତ।
କିରନ୍ତଂ ପୀତପୁଷ୍ପାଲଙ୍କାରାଲେପାଂଶୁକାର୍ଚିତମ୍
ସେ ପୀତ ଫୁଲରେ ସଜିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ଅନ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ପିନ୍ଧି, ଆଲୋକ ଝରାଉଛନ୍ତି।