ଉଷାଂ ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଭାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିକାନ୍ଯଜେତ୍
ଉଷା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ପ୍ରଭା, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବମାନେକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିକ୍ଷ୍ଵର୍ଯମାଦିକାନିଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂମିଜଂ ଚ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ଆର୍ୟମା ଆଦି ଦିଗ୍ପାଳମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଭୂମିଜ ଓ ଶନିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ପୂଜଯେତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସମାହିତୋ ଦିନେଶାଯ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଧ୍ଯଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ, ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ମଣ୍ଡଲଂ ଭାନୋଃ ପୀଠଂ ପୂର୍ଵଵଦର୍ଚଯେତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଣ୍ଡଳ ଆକି ଆଗରୁ ଯେପରି ଶିଖା ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆସନକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାତ୍ରଂ ତାମ୍ରମଯଂ ପ୍ରସ୍ଥତୋଯଗ୍ରାହି ସୁଶୋଭନମ୍
ତାମ୍ବାର ଭାଣ୍ଡ, ଯାହା ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣର ଜଳ ଧରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥାଏ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ୍ର ହୁଏ, ତାହା ନେବା ଉଚିତ।
ଵିଲୋମମାତୃକାମୂଲମୁଞ୍ଚରନ୍ପୂରଯେଜ୍ଜଲୈଃ
ମାତୃକା ମନ୍ତ୍ରର ବିପରୀତ କ୍ରମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଭାଣ୍ଡକୁ ଜଳରେ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଙ୍କୁମଂ ରୋଜନାଂ ରାଜୀଂ ଚନ୍ଦନଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନମ୍
କୁଙ୍କୁମ, ରୋଜନା, କେଶର ତାର, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ।
ତିଲଵେଣୁଯଵାଂଶ୍ଚୈଵ ନିକ୍ଷିପେତ୍ସଲିଲେ ଶୁଭେ
ତିଳ, ବାଁଶ ଏବଂ ଯବ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପଦୀପନୈଵେଦ୍ଯାଦ୍ଯୈ ର୍ଵିଧାନତଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ଭୋଗ ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଧାବୀଜଂ ଚନ୍ଦନେନ ଦକ୍ଷେ କରତଲେ ଲିଖେତ୍
ସଂଯମରେ ଦକ୍ଷ ହସ୍ତର ତଳରେ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ବୀଜ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତାଵୃତ୍ତ୍ଯା ପୁନଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭାସ୍କରମ୍
ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁନଃ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୂର୍ଧ୍ନି ପାତ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯାଂବରେଣ ଵରଣେ ରଵେଃ
ଭାଣ୍ଡକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିରା ଉପରେ ଉଠାଇ, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିବା ଉଚିତ।
ସାଧକେନ ସ୍ଵକୈକ୍ଯେନ ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ଧିଯା ଜପନ୍
ସାଧକ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଭୂଯୋ ଜପେଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍
ଫୁଲର ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ପୁନଃ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତେନ ତୁଷ୍ଟୋ ଦିନେଶୋ ଽସ୍ମୈ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତଂ ଯଶଃ ସୁଖମ୍
ଏହିପରି ପୂଜାରେ ଦିନେଶ୍ୱର ଖୁସି ହୋଇ, ସାଧକକୁ ଧନ, କୀର୍ତି ଏବଂ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଧ୍ଯଦାନମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତମାଯୁରାରୋଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ ଆୟୁ ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ତେଜୋଵୀର୍ଯଯଶଃକୀର୍ତିଵିଦ୍ଯାଵିଭଵଭୋଗଦମ୍
ଏହା ତେଜ, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତି, ପ୍ରଶଂସା, ଜ୍ଞାନ, ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ମନୁଂ ଜପନ୍ଵିପ୍ରୋ ଦୁଃଖଂ ନୈଵାପ୍ନୁଯାତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଏପରି ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ବି କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନାହାନ୍ତି।
ଵିଯଦ୍ଵହ୍ନିମରୁତ୍ସାଦ୍ଯାନ୍ତାର୍ଵୀସେଂଦୁସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟରେ ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି।
ବିଂବବୀଜେନ ପୁଟିତଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ବିମ୍ବ ବୀଜରେ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଭୃଗୁର୍ଜଲେନ୍ଦୁମନ୍ଵାଢ୍ଯଃ ସୋମାଯ ହୃଦଯାନ୍ତିମଃ
ଭୃଗୁ, ଜଳ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମୃଦ୍ଧ, ଏହି ଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ହୃଦୟରେ ସୋମଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥାଏ।
ଛନ୍ଦଃ ପଙ୍କ୍ତିସ୍ତୁ ସୋମୋ ଽସ୍ଯ ଦେଵତା ପରିକୀର୍ତିତା
ଏଠାରେ ପଙ୍କ୍ତି ଚନ୍ଦ ଅଛି ଏବଂ ଏହାର ଦେବତା ଭାବେ ସୋମଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
ଷଡ୍ଦୀର୍ଘେଣ ସ୍ଵବୀଜେନ ଷଡଙ୍ଗାନି ସମାଚରେତ୍
ଛଅଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଏବଂ ନିଜର ବୀଜାକ୍ଷର ସହିତ, ଛଅଟି ଅଙ୍ଗକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଭ୍ରାଣମିଷ୍ଟଂ କୁମୁଦଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ମୁକ୍ତାସ୍ରଜଂ ଵିଧୁମ୍
ଇଚ୍ଛିତ କମଳକୁ, ମୁକ୍ତା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଜୁହୁଯାତ୍ତଦ୍ଦଶାଂଶେନ ପୀଠେ ସୋମାନ୍ତପୂଜିତେ
ସୋମର ଶେଷରେ ପୂଜିତ ଆସନରେ, ଏହାର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
କେସରେଷ୍ଵଙ୍ଗପୂଜା ସ୍ଯାତ୍ପତ୍ରେଷ୍ଵେତାଶ୍ଚ ଶକ୍ତଯଃ
କମଳର କେସରରେ ଅଙ୍ଗପୂଜା ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ପତ୍ରରେ ଏହି ଶକ୍ତିଗୁଡିକ ରହିଛି।
ରାତ୍ରିରାର୍ଦ୍ରା ତତୋ ଜ୍ଯେତ୍ସ୍ନା କଲା ହାରସମପ୍ରଭା
ରାତି ଭିଜା ଅଛି, ତାପରେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ଆସେ, ଚନ୍ଦ୍ରର କଳା ହାରର ଦ୍ୱାନି ପରି ଚମକେ।
ସର୍ଵାଃସ୍ତନଭରାକ୍ରାନ୍ତା ରଚିତାଞ୍ଜଲଯଃ ଶୁଭାଃ
ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତଳ ସ୍ତନର ଭାରରେ ଶୋଭିତ, ହାତ ଜୋଡି ଶୁଭ ଅଞ୍ଜଳି ରଖିଛନ୍ତି।
ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାଃ ସରୋଜାକ୍ଷ୍ଯଃ ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁସଦୃଶାନନାଃ
ସମସ୍ତେ ପଦ୍ମନୟନ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ଥିବା, ଏମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।