ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵସୁଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶତଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁଜାରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଥମଂ ପୀଠଯଜନେ ଧର୍ମାଦୀନାଂ ସ୍ଥଲେ ଯଜେତ୍
ପ୍ରଥମେ, ପୀଠ ଯଜ୍ଞରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପରମାଦିମୁଖଂ ମଧ୍ଯେ ଖବିଂବାନ୍ତଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆଦିମୁଖ ଓ ଖଗୋଳ ଅନ୍ତକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପ୍ତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ଜଯା ଭଦ୍ରା ଵିଭୂତିର୍ଵିମଲା ତଥା
ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଜୟୀ, ଭଦ୍ର, ବିଭୂତିଶାଳୀ ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହ୍ରସ୍ଵତ୍ରଯୋକ୍ତିଜାଃ କ୍ଲୀବହୀ ନା ଵହ୍ନୀନ୍ଦୁସଂଯୁତାଃ
ତିନିଟି ହ୍ରସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ନପୁଂସକ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାତ୍ମା ତେ ସୃଷ୍ଟିଃ ଶେଷାନ୍ଵିତାପ୍ଯସୌ
ଏହାର ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ; ସୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ଅନୁସୂତ।
ତାରାଦ୍ଯୋ ଽଯଂ ପୀଠମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵନେନାସନମାଦିଶେତ୍
‘ତାର’ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏହି ପୀଠମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ନଵାର୍ଣାଯ ଚ ମନଵେ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ନବାର୍ଣ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ମନବ ଦେହର ରୂପ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ଷଡଙ୍ଗାମାରାଧ୍ଯ ଦ୍ଵିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ ଷଡଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରି, ଦୁଇ ସ୍ଥାନରେ ଅଷ୍ଟଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯଂ ଦିଶାସୁ ସଦ୍ଯାଦିପଞ୍ଚ ହ୍ରସ୍ଵାଦିକାନିମାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଗୁଡିକରେ, ସଦ୍ୟା ଆଦି ପାଞ୍ଚ ଓ ହ୍ରସ୍ୱ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦେବମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉଷାଂ ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଭାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିକାନ୍ଯଜେତ୍
ଉଷା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ପ୍ରଭା, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବମାନେକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିକ୍ଷ୍ଵର୍ଯମାଦିକାନିଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂମିଜଂ ଚ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ଆର୍ୟମା ଆଦି ଦିଗ୍ପାଳମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଭୂମିଜ ଓ ଶନିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ପୂଜଯେତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସମାହିତୋ ଦିନେଶାଯ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଧ୍ଯଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ, ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ମଣ୍ଡଲଂ ଭାନୋଃ ପୀଠଂ ପୂର୍ଵଵଦର୍ଚଯେତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଣ୍ଡଳ ଆକି ଆଗରୁ ଯେପରି ଶିଖା ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆସନକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାତ୍ରଂ ତାମ୍ରମଯଂ ପ୍ରସ୍ଥତୋଯଗ୍ରାହି ସୁଶୋଭନମ୍
ତାମ୍ବାର ଭାଣ୍ଡ, ଯାହା ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣର ଜଳ ଧରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥାଏ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ୍ର ହୁଏ, ତାହା ନେବା ଉଚିତ।
ଵିଲୋମମାତୃକାମୂଲମୁଞ୍ଚରନ୍ପୂରଯେଜ୍ଜଲୈଃ
ମାତୃକା ମନ୍ତ୍ରର ବିପରୀତ କ୍ରମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଭାଣ୍ଡକୁ ଜଳରେ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଙ୍କୁମଂ ରୋଜନାଂ ରାଜୀଂ ଚନ୍ଦନଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନମ୍
କୁଙ୍କୁମ, ରୋଜନା, କେଶର ତାର, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ।
ତିଲଵେଣୁଯଵାଂଶ୍ଚୈଵ ନିକ୍ଷିପେତ୍ସଲିଲେ ଶୁଭେ
ତିଳ, ବାଁଶ ଏବଂ ଯବ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପଦୀପନୈଵେଦ୍ଯାଦ୍ଯୈ ର୍ଵିଧାନତଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ଭୋଗ ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଧାବୀଜଂ ଚନ୍ଦନେନ ଦକ୍ଷେ କରତଲେ ଲିଖେତ୍
ସଂଯମରେ ଦକ୍ଷ ହସ୍ତର ତଳରେ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ବୀଜ ଲେଖିବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତାଵୃତ୍ତ୍ଯା ପୁନଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭାସ୍କରମ୍
ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁନଃ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୂର୍ଧ୍ନି ପାତ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯାଂବରେଣ ଵରଣେ ରଵେଃ
ଭାଣ୍ଡକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶିରା ଉପରେ ଉଠାଇ, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆବୃତ କରିବା ଉଚିତ।
ସାଧକେନ ସ୍ଵକୈକ୍ଯେନ ମୂଲମନ୍ତ୍ରଂ ଧିଯା ଜପନ୍
ସାଧକ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଭୂଯୋ ଜପେଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଶତମ୍
ଫୁଲର ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ପୁନଃ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତେନ ତୁଷ୍ଟୋ ଦିନେଶୋ ଽସ୍ମୈ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତଂ ଯଶଃ ସୁଖମ୍
ଏହିପରି ପୂଜାରେ ଦିନେଶ୍ୱର ଖୁସି ହୋଇ, ସାଧକକୁ ଧନ, କୀର୍ତି ଏବଂ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଅର୍ଧ୍ଯଦାନମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତମାଯୁରାରୋଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଦାନ ଆୟୁ ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ତେଜୋଵୀର୍ଯଯଶଃକୀର୍ତିଵିଦ୍ଯାଵିଭଵଭୋଗଦମ୍
ଏହା ତେଜ, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତି, ପ୍ରଶଂସା, ଜ୍ଞାନ, ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ମନୁଂ ଜପନ୍ଵିପ୍ରୋ ଦୁଃଖଂ ନୈଵାପ୍ନୁଯାତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଏପରି ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ବି କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନାହାନ୍ତି।
ଵିଯଦ୍ଵହ୍ନିମରୁତ୍ସାଦ୍ଯାନ୍ତାର୍ଵୀସେଂଦୁସମନ୍ଵିତମ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟରେ ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି।