ନ୍ଯସେତ୍କଣ୍ଠାଦିନାଭ୍ଯନ୍ତଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ପ୍ରଦ୍ଯୋତନଂ ହୃଦି
କଣ୍ଠରୁ ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହୃଦୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାଭ୍ଯାଦିପାଦପର୍ଯନ୍ତଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଵହ୍ନିମନୁସ୍ମରନ୍
ନାଭିରୁ ପାଦ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ମରଣ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଦିଠାନ୍ତାର୍ଣପୂର୍ଵଂ ଙେଂନମୋନ୍ତଂ ସୋମମଣ୍ଡଲମ୍
ଆରମ୍ଭ ଅକ୍ଷରରୁ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶେଷରେ ‘ଙେଁ’ ରଖିଲେ, ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ।
ଡକାରାଦିକ୍ଷକାରାନ୍ତଵର୍ଣାଦ୍ଯଂ ପହ୍ନିମଣ୍ଡଲମ୍
‘ଡ’ ରୁ ‘କ୍ଷ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷର ଅନୁକ୍ରମ ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ।
ଅଗ୍ରୀଷୋମାତ୍ମକୋ ନ୍ଯାସଃ କଥିତଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦଃ
ଏଭଳି ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର ନ୍ୟାସ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ନମୋନ୍ତେ ଵ୍ଯାପକଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ହଂସ୍ନଯାସୋ ଽଯମୀରିତଃ
‘ନମ’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିତ, ଏହାକୁ ହଂସ ନ୍ୟାସ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଉକ୍ତାଦିତ୍ଯମୁଖାନେତାନ୍ଵିନ୍ଯସେଞ୍ଚ ନଵଗ୍ରହାନ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ନବଗ୍ରହମାନେକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଭ୍ରୂମଧ୍ଯେ ଚ ତଥା ଭାଲେ ବ୍ରହ୍ମରଙ୍ଘ୍ରେ ନ୍ଯସେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଏହି ଗ୍ରହମାନେକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଭୂରୁମଧ୍ୟରେ, ଭାଲରେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପାଦରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପୁନର୍ନ୍ଯାସତ୍ରଯଂ କୁର୍ଯାନ୍ମୂଲେନ ଵ୍ଯାପକଂ ଚରେତ୍
ପୁନି ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ନ୍ୟାସ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ, ମୂଳ ଓ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାନାଭଯାବ୍ଜଯୁଗଲଂ ଧାରଯନ୍ତଂ କରୈ ରଵିମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ ଓ ଭୟମୁକ୍ତିର ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵସୁଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶତଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁଜାରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଥମଂ ପୀଠଯଜନେ ଧର୍ମାଦୀନାଂ ସ୍ଥଲେ ଯଜେତ୍
ପ୍ରଥମେ, ପୀଠ ଯଜ୍ଞରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପରମାଦିମୁଖଂ ମଧ୍ଯେ ଖବିଂବାନ୍ତଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆଦିମୁଖ ଓ ଖଗୋଳ ଅନ୍ତକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପ୍ତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ଜଯା ଭଦ୍ରା ଵିଭୂତିର୍ଵିମଲା ତଥା
ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଜୟୀ, ଭଦ୍ର, ବିଭୂତିଶାଳୀ ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହ୍ରସ୍ଵତ୍ରଯୋକ୍ତିଜାଃ କ୍ଲୀବହୀ ନା ଵହ୍ନୀନ୍ଦୁସଂଯୁତାଃ
ତିନିଟି ହ୍ରସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ନପୁଂସକ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାତ୍ମା ତେ ସୃଷ୍ଟିଃ ଶେଷାନ୍ଵିତାପ୍ଯସୌ
ଏହାର ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ; ସୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ଅନୁସୂତ।
ତାରାଦ୍ଯୋ ଽଯଂ ପୀଠମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵନେନାସନମାଦିଶେତ୍
‘ତାର’ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏହି ପୀଠମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ନଵାର୍ଣାଯ ଚ ମନଵେ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ନବାର୍ଣ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ମନବ ଦେହର ରୂପ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ଷଡଙ୍ଗାମାରାଧ୍ଯ ଦ୍ଵିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ ଷଡଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରି, ଦୁଇ ସ୍ଥାନରେ ଅଷ୍ଟଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯଂ ଦିଶାସୁ ସଦ୍ଯାଦିପଞ୍ଚ ହ୍ରସ୍ଵାଦିକାନିମାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଗୁଡିକରେ, ସଦ୍ୟା ଆଦି ପାଞ୍ଚ ଓ ହ୍ରସ୍ୱ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦେବମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉଷାଂ ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଭାଂ ସଂଧ୍ଯାଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦିକାନ୍ଯଜେତ୍
ଉଷା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ପ୍ରଭା, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଦେବମାନେକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିକ୍ଷ୍ଵର୍ଯମାଦିକାନିଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂମିଜଂ ଚ ଶନୈଶ୍ଚରମ୍
ଆର୍ୟମା ଆଦି ଦିଗ୍ପାଳମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଭୂମିଜ ଓ ଶନିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନପି ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ପୂଜଯେତ୍ପୂର୍ଵଵତ୍ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସମାହିତୋ ଦିନେଶାଯ ଦଦ୍ଯାଦର୍ଧ୍ଯଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ, ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଧାଯ ମଣ୍ଡଲଂ ଭାନୋଃ ପୀଠଂ ପୂର୍ଵଵଦର୍ଚଯେତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଣ୍ଡଳ ଆକି ଆଗରୁ ଯେପରି ଶିଖା ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆସନକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପାତ୍ରଂ ତାମ୍ରମଯଂ ପ୍ରସ୍ଥତୋଯଗ୍ରାହି ସୁଶୋଭନମ୍
ତାମ୍ବାର ଭାଣ୍ଡ, ଯାହା ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣର ଜଳ ଧରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥାଏ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ୍ର ହୁଏ, ତାହା ନେବା ଉଚିତ।
ଵିଲୋମମାତୃକାମୂଲମୁଞ୍ଚରନ୍ପୂରଯେଜ୍ଜଲୈଃ
ମାତୃକା ମନ୍ତ୍ରର ବିପରୀତ କ୍ରମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଭାଣ୍ଡକୁ ଜଳରେ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୁଙ୍କୁମଂ ରୋଜନାଂ ରାଜୀଂ ଚନ୍ଦନଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନମ୍
କୁଙ୍କୁମ, ରୋଜନା, କେଶର ତାର, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ।
ତିଲଵେଣୁଯଵାଂଶ୍ଚୈଵ ନିକ୍ଷିପେତ୍ସଲିଲେ ଶୁଭେ
ତିଳ, ବାଁଶ ଏବଂ ଯବ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପଦୀପନୈଵେଦ୍ଯାଦ୍ଯୈ ର୍ଵିଧାନତଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ଭୋଗ ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।