ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଯତ୍ସମାରାଧ୍ଯ ସର୍ଵେଷ୍ଟଂ ପ୍ରାମୁଯାହୃଵି
ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର ପୂଜା କରିଲେ, ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ସସର୍ଗା ବାମକର୍ଣୋଢ୍ଯୋ ଭୃଗୁର୍ଵଢ୍ଯାସନୋ ମରୁତ୍
ଏଠିରେ ଋଷି ଭୃଗୁ, ଛନ୍ଦ ବାମକର୍ଣ୍ଣୋଢ୍ୟ, ଦେବତା ମରୁତ।
ଦେଵଭାଗୋ ମୁନିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵତା ରଵିଃ
ଏଠିରେ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ, ଋଷି ଛନ୍ଦସ୍, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବତା ରବି।
ସତ୍ଯାଯ ହୃଦଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ଶିର ଈରିତମ୍
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ହୃଦୟ, ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ଶିର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ନେତ୍ରଂ ସ୍ଯାଦଗ୍ରଯେ ପଶ୍ଚାତ୍ଶର୍ଵାଯାସ୍ରମୁଦାହୃତମ୍
ନେତ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ, ଶର୍ବ ପାଇଁ ପଛରେ ଧାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ।
ପୁନଃ ଷଡର୍ଣୈର୍ହ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ କୃତ୍ଵାନ୍ତଃ ସ୍ଥୈଃ ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ଫେରି, ଛଅ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ହ୍ରୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯଂ ଚ ରଵିଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭାନୁଂ ଭାସ୍କରମେଵ ଚ
ପରେ ଆଦିତ୍ୟ, ରବି, ଭାନୁ ଓ ଭାସ୍କରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସଦ୍ଯାଦିପଞ୍ଚ ହ୍ରସ୍ଵାଦ୍ଯାନ୍ ନ୍ଯସେନ୍ଙେଂ ହୃଦଯୋଂଽତିମାନ୍
‘ସ’ ଆରମ୍ଭର ଛଅ ଅକ୍ଷରକୁ ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କ୍ରମରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ମୂର୍ଦ୍ଧାସ୍ଯକଣ୍ଠହୃତ୍କୁକ୍ଷିନାଭିଲିଙ୍ଗଗୁଦେଷୁ ଚ
ମୁଣ୍ଡ, ମୁଖ, କଣ୍ଠ, ହୃଦୟ, ପେଟ, ନାଭି, ଲିଙ୍ଗ ଓ ଗୁଦରେ।
ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିକଣ୍ଠପର୍ଯନ୍ତଂ ନ୍ଯସେଞ୍ଚାନ୍ଦ୍ରିମନୁସ୍ପ୍ରରନ୍
ମୁଣ୍ଡରୁ କଣ୍ଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିକୁ ଚିନ୍ତା କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ନ୍ଯସେତ୍କଣ୍ଠାଦିନାଭ୍ଯନ୍ତଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ପ୍ରଦ୍ଯୋତନଂ ହୃଦି
କଣ୍ଠରୁ ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହୃଦୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ନାଭ୍ଯାଦିପାଦପର୍ଯନ୍ତଂ ନ୍ଯସେଦ୍ଵହ୍ନିମନୁସ୍ମରନ୍
ନାଭିରୁ ପାଦ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ମରଣ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଦିଠାନ୍ତାର୍ଣପୂର୍ଵଂ ଙେଂନମୋନ୍ତଂ ସୋମମଣ୍ଡଲମ୍
ଆରମ୍ଭ ଅକ୍ଷରରୁ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶେଷରେ ‘ଙେଁ’ ରଖିଲେ, ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ।
ଡକାରାଦିକ୍ଷକାରାନ୍ତଵର୍ଣାଦ୍ଯଂ ପହ୍ନିମଣ୍ଡଲମ୍
‘ଡ’ ରୁ ‘କ୍ଷ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷର ଅନୁକ୍ରମ ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ।
ଅଗ୍ରୀଷୋମାତ୍ମକୋ ନ୍ଯାସଃ କଥିତଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦଃ
ଏଭଳି ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର ନ୍ୟାସ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ନମୋନ୍ତେ ଵ୍ଯାପକଂ ମନ୍ତ୍ରୀ ହଂସ୍ନଯାସୋ ଽଯମୀରିତଃ
‘ନମ’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିତ, ଏହାକୁ ହଂସ ନ୍ୟାସ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଉକ୍ତାଦିତ୍ଯମୁଖାନେତାନ୍ଵିନ୍ଯସେଞ୍ଚ ନଵଗ୍ରହାନ୍
ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ନବଗ୍ରହମାନେକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଭ୍ରୂମଧ୍ଯେ ଚ ତଥା ଭାଲେ ବ୍ରହ୍ମରଙ୍ଘ୍ରେ ନ୍ଯସେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଏହି ଗ୍ରହମାନେକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଭୂରୁମଧ୍ୟରେ, ଭାଲରେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପାଦରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପୁନର୍ନ୍ଯାସତ୍ରଯଂ କୁର୍ଯାନ୍ମୂଲେନ ଵ୍ଯାପକଂ ଚରେତ୍
ପୁନି ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ନ୍ୟାସ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ, ମୂଳ ଓ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାନାଭଯାବ୍ଜଯୁଗଲଂ ଧାରଯନ୍ତଂ କରୈ ରଵିମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ ଓ ଭୟମୁକ୍ତିର ଦୁଇଟି ପଦ୍ମ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ପ୍ରଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଵସୁଲକ୍ଷଂ ଦଶାଂଶତଃ
ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୁଜାରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଥମଂ ପୀଠଯଜନେ ଧର୍ମାଦୀନାଂ ସ୍ଥଲେ ଯଜେତ୍
ପ୍ରଥମେ, ପୀଠ ଯଜ୍ଞରେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପରମାଦିମୁଖଂ ମଧ୍ଯେ ଖବିଂବାନ୍ତଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଆଦିମୁଖ ଓ ଖଗୋଳ ଅନ୍ତକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀପ୍ତା ସୂକ୍ଷ୍ମା ଜଯା ଭଦ୍ରା ଵିଭୂତିର୍ଵିମଲା ତଥା
ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଜୟୀ, ଭଦ୍ର, ବିଭୂତିଶାଳୀ ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହ୍ରସ୍ଵତ୍ରଯୋକ୍ତିଜାଃ କ୍ଲୀବହୀ ନା ଵହ୍ନୀନ୍ଦୁସଂଯୁତାଃ
ତିନିଟି ହ୍ରସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ନପୁଂସକ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାତ୍ମା ତେ ସୃଷ୍ଟିଃ ଶେଷାନ୍ଵିତାପ୍ଯସୌ
ଏହାର ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ; ସୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ଅନୁସୂତ।
ତାରାଦ୍ଯୋ ଽଯଂ ପୀଠମନ୍ତ୍ରସ୍ତ୍ଵନେନାସନମାଦିଶେତ୍
‘ତାର’ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଏହି ପୀଠମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ନଵାର୍ଣାଯ ଚ ମନଵେ ମୂର୍ତିଂ ସଂକଲ୍ପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ନବାର୍ଣ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ମନବ ଦେହର ରୂପ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ଷଡଙ୍ଗାମାରାଧ୍ଯ ଦ୍ଵିକ୍ଷ୍ଵଷ୍ଟାଙ୍ଗଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ ଷଡଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରି, ଦୁଇ ସ୍ଥାନରେ ଅଷ୍ଟଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯଂ ଦିଶାସୁ ସଦ୍ଯାଦିପଞ୍ଚ ହ୍ରସ୍ଵାଦିକାନିମାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଗୁଡିକରେ, ସଦ୍ୟା ଆଦି ପାଞ୍ଚ ଓ ହ୍ରସ୍ୱ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦେବମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।