ଵିଷ୍ମୁସୋମାର୍କଵିଘ୍ନାନାଂ ଵେଦାର୍ଧେନ୍ଦ୍ଵଦ୍ରିଵହ୍ନଯଃ
ବିଷ୍ଣୁ, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ବେଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପାହାଡ଼ ଓ ଅଗ୍ନି—
ଇତଃ ପୂର୍ଣଂ ପ୍ରାଣବୁଦ୍ଧିଦେହଧର୍ମାଧିକାରତଃ
ଏଠାରୁ ପ୍ରାଣ, ବୁଦ୍ଧି, ଦେହ ଓ ଧର୍ମର ଅଧିକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସେ।
ଵାଚା ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ପଦ୍ଭ୍ଯା ମୁଦରେଣ ତତଃ ପରମ୍
ବାକ୍ୟ, ହାତ, ପାଉଁ ଓ ପେଟ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ
ତତ୍ସର୍ଵଂ ଚ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମର୍ପଣଂ ଭଵତୁ ଠଦ୍ଵଯମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚଳାନ୍ତି ଓ ଅଚଳାନ୍ତି, ସବୁ ମିଶି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗରେ ଅର୍ପଣ ହେଉ।
ତାରଂ ତତ୍ସଦତୋ ବ୍ରହ୍ମର୍ପଣମସ୍ତୁ ମନୁର୍ମତଃ
ଉଚ୍ଚାରଣ, ସତ୍ୟ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମନୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗରେ ଅର୍ପଣ ହେଉ।
ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଵା ପ୍ରମାଦାଦ୍ଵା ଵୈକଲ୍ଯାତ୍ସାଧନସ୍ଯ ଚ
ଅଜ୍ଞାନ, ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ସାଧନାର ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦ୍ୱାରା
ଦ୍ରଵ୍ଯହୀନଂ କ୍ରିଯାହୀନଂ ମନ୍ତ୍ରହୀନଂ ମଯାନ୍ଯଥା
ଯଦି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଦ୍ରବ୍ୟ ନଥିବା, କ୍ରିୟା ନଥିବା, ମନ୍ତ୍ର ନଥିବା ଭାବରେ କରାଯାଇଛି,
ଯନ୍ମଯା କ୍ରିଯତେ କର୍ମ ଜାଗ୍ରତ୍ସ୍ଵପ୍ରସୁଷୁପ୍ତିଷୁ
ମୁଁ ଜାଗିଥିବା, ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିବା କିମ୍ବା ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିବାବେଳେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ,
ଭୂମୌ ସ୍ଖଲିତପାଦାନାଂ ଭୂମିରେଵାଵଲଂବନମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଯାହାଙ୍କ ପାଉଁ ଖସିଯାଏ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ନିଜେ ଆଶ୍ରୟ।
ଅନ୍ଯଥା ଶରଣଂ ନାସ୍ତି ତ୍ଵମେଵ ଶରଣଂ ମମ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ; ତୁମେ ମୋ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ଅପରାଧସହସ୍ରାଣି କ୍ରିଯନ୍ତେ ଽହର୍ନ୍ନିଶଂ ମଯା
ମୋତେ ଦିନ ଓ ରାତି ହଜାର ହଜାର ଅପରାଧ ହେଉଛି।
ଆଵାହନଂ ନ ଜାନାମି ନ ଜାନାମି ଵିସର୍ଜନମ୍
ମୁଁ ଆବାହନ କିପରି କରିବି ଜାଣେନି, ବିସର୍ଜନ କିପରି କରିବି ମଧ୍ୟ ଜାଣେନି।
ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯୈଵଂ ତତୋ ମନ୍ତ୍ରୀ ମୂଲାନ୍ତେ ଶ୍ଲୋକମୁଞ୍ଚରେତ୍
ଏପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପୁଜାରୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଯନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଜାନନ୍ତି ଚ ସଦାଶିଵଃ
ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସଦାଶିବ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି,
ନିଧାଯ ଦେଵଂ ସାଂଗଂ ଚ ସ୍ଵୀଯଦୃତ୍ସରସୀରୁହେ
ଦେବତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ନିଜ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଶିଲାଲିଙ୍ଗଵିଘ୍ନସୂର୍ଯଦ୍ଵଯଂ ତଥା
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ପାଥର, ଲିଙ୍ଗ, ବାଧା ଓ ଦୁଇଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଅକାଲମୃତ୍ଯୁହରଣଂ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିନାଶନ୍
ଅସମୟର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରିବା, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ କରିବା,
ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯକରଂ ଵିଷ୍ଣୁପାଦୋଦକଂ ଶୁଭମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦର ପବିତ୍ର ଜଳ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଅଗ୍ରାହ୍ଯଂ ଶିଵନିର୍ମାଲ୍ଯଂ ପତ୍ରଂ ପୁଷ୍ପଂ ଫଲଂ ଜଲମ୍
ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ଶେଷ ଦେବା, ପତ୍ର, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ ଓ ଜଳ ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ପୂଜା ପଞ୍ଚଵିଧା ତତ୍ର କଥିତା ନାରଦାଖିଲୈଃ
ପୁଜା ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଏଠାରେ ନାରଦ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ଦୌର୍ବୋଧୀ ଚ କ୍ରମାଦାସାଂ ଲକ୍ଷଣାନି ଶୃଣୁଷଅଵ ମେ
ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଏହି ବାଧାଗୁଡିକର ଲକ୍ଷଣ ଏକାଏକି ଶୁଣ, ଏଗୁଡିକ ବୁଝିବାକୁ ଅତି କଷ୍ଟକର।
ଵିଲୋକ୍ଯ ପୂଜାଂ ଦେଵସ୍ଯ ମୂର୍ତିଂ ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯମଣ୍ଡଲମ୍
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା, ତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ,
ରୋଗେ ନିଵୃତ୍ତେ ସ୍ନାତ୍ଵାଥ ନତ୍ଵା ସଂପୂଞ୍ଚେଦ୍ଗୁରୁମ୍
ରୋଗ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ସ୍ନାନ କରି, ନମସ୍କାର କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଵିଚ୍ଛେଦଦୋଷୋ ମେ ମାସ୍ତ୍ଵିତି ପ୍ରାର୍ଥଯେଚ୍ଚ ତମ୍
ପୂଜା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାର ଦୋଷ ମୋ ପାଖରେ ନ ଆସୁ, ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ ଗୁରୁଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ।
ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାଶିଷମାଦାଯ ଦେଵଂ ପ୍ରାଗ୍ଵତ୍ତତୋର୍ଽଚଯେତ୍
ସେମାନଙ୍କଠୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୂତକଂ ଦ୍ଵିଵିଧଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଜାତାଖ୍ଯଂ ମୃତସଂଜ୍ଞକମ୍
ସୂତକ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ଥାଏ—ଜନ୍ମ ସୂତକ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ସୂତକ।
ମନସୈଵ ଯଜେଦ୍ଦେଵଂ ମନସୈଵ ଜପେନ୍ମନୁମ୍
ମନରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ମନରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାଶିଷମାଦାଯ ତତୋ ନିତ୍ଯକ୍ରମଂ ଚରେତ୍
ସେମାନଙ୍କଠୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ପରେ ଦୈନିକ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଦୁଷ୍ଟେଭ୍ଯସ୍ତ୍ରାସମାପନ୍ନୋ ଯଥାଲବ୍ଧୋପଚାରଙ୍କୈଃ
ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମିତ ହେଲେ, ଯେଉଁପରି ଉପଚାର ମିଳିଥାଏ, ତାହା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାସାଧନଵସ୍ତୂନାମ ସାମର୍ଥ୍ଯେ ତୁ ସର୍ଵତଃ
ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମିଳିଲେ,