ଏତେଷାଂ ତୁ ଫଲୈଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଦେଵତାପୂଜନଂ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଷ୍କୈସ୍ତୁ ନାର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ ପତ୍ରୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈରପି
ଶୁଷ୍କ ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଛିନ୍ନଭିନ୍ନାନ୍ଯପି ମୁନେ ନ ଦୂଷ୍ଯାଣି ଜଗୁର୍ବୁଧାଃ
ମୁନି, କଟିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ପତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଦା ତୁଲସୀ ଶୁଦ୍ଧା ବିଲ୍ଵପତ୍ରାଣି ଵୈ ତଥା
ତୁଳସୀ ସଦା ପବିତ୍ର, ବିଲ୍ବପତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଛାତ୍ରୀଦଲୈଶ୍ଚ ଦୂର୍ଵାଭିର୍ନାର୍ଚଯେଜ୍ଜଗଦଂବିକାମ୍
ଛାତ୍ରୀ ଆକୃତିର ପତ୍ର କିମ୍ବା ଦୂର୍ବା ଦ୍ୱାରା ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପୁଷ୍ପପତ୍ରାଦିକଂ ଵିପ୍ର ଯଥୋତ୍ପନ୍ନଂ ତଥାର୍ପଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଏହା ପରି ଉପଚାର ଯେପରି ମିଳେ, ସେପରି ଦେବା ଉଚିତ।
ଆଘ୍ରେଯଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଧୂପଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୃହାମ ମେ
ଏ ଦେବଦେବ, ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ଏହି ସୁଗନ୍ଧି ଧୂପ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
ଘୃତଵର୍ତିସମାଯୁକ୍ତଂ ଗୃହାଣ ମମ ସତ୍କୃତମ୍
ଘୀର ତିଆରି ବାତି ସହିତ ଏହି ଦୀପ ମୁଁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୃହାଣ ମେ ଦେଵ ନୈଵେଦ୍ଯନ୍ତୁଷ୍ଟିଦଂସଦା
ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଯାହା ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଇଥାଏ, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
କର୍ପୂରାଦିସୁଗନ୍ଧାଢ୍ଯଂ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ତଦ୍ଗୃହାଣ ମେ
କପୁର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଯୋଗୁ ଯାହା ଦିଆଯାଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କର।
ଦଦ୍ଯାତ୍ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ପଶ୍ଚାତ୍କୁର୍ଯାଦାଵରଣାର୍ଚନମ୍
ପ୍ରଥମେ ପୁଷ୍ପ ଅଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୈଵ ପ୍ରାଚୀ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯା ତତୋ ଽନ୍ଯା ଵିଦିଶୋ ଦଶ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପ୍ରଧାନ ଦିଗ ଭାବରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଦଶଟି ଦିଗ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଅଛି।
ନେତ୍ରମଗ୍ରେ ଦିକ୍ଷୁ ଚାସ୍ତ୍ରଂ ଅଙ୍ଗମନ୍ତ୍ରୈର୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ, ଶରୀର ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଵରାଭଯକରା ଧ୍ଯେଯାଃ ସ୍ଵସ୍ଵଦିକ୍ଷ୍ଵଂ ଗଶକ୍ତଯଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ ଦୟା ଓ ଭୟମୁକ୍ତ ହସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସାଲଙ୍କାରାସ୍ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସାଂଗାଃ ସପରିଚାରିକାଃ
ତାପରେ ତାଙ୍କର ଅଳଙ୍କାରିତ ରୂପ, ଅଙ୍ଗ ଓ ସହଚରମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜିତାସ୍ତର୍ପିତାଶ୍ଚ ଵରଦାଃ ସଂତ୍ଵିଦଂ ପଠେତ୍
ପୂଜିତ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଥିବା ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଵର ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ପଠିବା ଉଚିତ।
ଅଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଂ ମେ ଦେହି ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ
ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଆଦର କରୁଥିବା ଦୟାଳୁ, ମୋ ଆଶା ପୂରଣ କର।
ଇତ୍ଯୁଞ୍ଚାର୍ଯ କ୍ଷିପେତ୍ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦେଵସ୍ଯ ମସ୍ତକେ
ଏଭଳି କହି, ଦେବତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ପୁଷ୍ପ ଅଞ୍ଜଳି ରଖିବା ଉଚିତ।
ସାଯୁଧାଂସ୍ତତ ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ସ୍ଵସ୍ଵଦିକ୍ଷୁ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନୋ ଽଥ ଵିଧିଶ୍ଚୈଵମଧସ୍ତାତ୍ପନ୍ନ ଗାଧିପଃ
ଈଶାନ ଓ ବିଧି ତଳେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ତଳେ ପନ୍ନଗ ଅଧିପତି ଅଛନ୍ତି।
ଵାଜୀ ଵୃଷୋ ହଂସକୂର୍ମୌଂ ଵାହନାନି ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଘୋଡା, ବୃଷ, ହଂସ ଓ କୁର୍ମ ଦେବତାଙ୍କର ଯାନ।
ତ୍ରିଶୂଲଂ ପଦ୍ମଚକ୍ରେ ଚ କ୍ରମାଦିନ୍ଦ୍ରାଦିହେତଯଃ
ତ୍ରିଶୂଳ, ପଦ୍ମ ଓ ଚକ୍ର କ୍ରମକ୍ରମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର।
ଶଙ୍ଖତୋଯଂ ପରିକ୍ଷିପ୍ଯୋଦ୍ଵାହୁର୍ନୃତ୍ଯନ୍ ପତେତ୍କ୍ଷିତୌ
ଶଂଖରୁ ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ, ଯାନ ନୃତ୍ୟ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣେ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ର ସଂସ୍କାରମାଚରେତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
କୁଶୈସ୍ତଦ୍ଵର୍ମଣାଭ୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ପୂଜ୍ଯ ତତ୍ର ନ୍ଯସେଦ୍ଵସୁମ୍
ଉପସ୍ଥାନ ସ୍ଥଳକୁ କୁଶ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଶିଖି କରି, ପୂଜା କରି, ସେଠାରେ ଧନ ରଖିବା ଉଚିତ।
ମହାଵ୍ଯାହୃତିଭିର୍ଯସ୍ତୁ ସମସ୍ତାଭିଶ୍ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଯେ କିଏ ମହାବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚାରିଟି ଉପଚାର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକସାଥି ଅର୍ପଣ କରେ—
ସଘୃତୈଃ ସାଧକଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯଯା
ଘୃତ ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ, ପଚିଶଟି ସଂଖ୍ୟାରେ—
ଦେଵଂ ସଂଯୋଜଯେନ୍ମୂର୍ତୌଂ ତତୋ ଵହ୍ନିଂ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ମୂର୍ତିରେ ସଂଯୋଗ କରି, ପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
କର୍ମାନ୍ତରେ ଽପି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୁରୁ ସାଦରମ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଵଶିଷ୍ଟେନ ହଵିଷା ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାନ୍ଵିତମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ହବି, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହିତ—