ମେଘନାଦଃ ସୁଭଗଯା ଵ୍ଯାପୀ ସ୍ଯାତ୍କାଲରାତ୍ରିଯୁକ୍
ମେଘନାଦ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ବ୍ୟାପି, କାଳରାତ୍ରି ସହିତ ଏକତ୍ର।
ଗଣେଶମାତୃକାଯାସ୍ତୁ ଗଣୋ ମୁନିଭିରୀରିତଃ
ଗଣେଶଙ୍କ ମାତୃଗଣକୁ ମୁନିମାନେ ଏଭଳି ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି।
ଷଡ୍ଦୀର୍ଘାଢ୍ଯେନ ବୀଜେନ କୃତ୍ଵାଙ୍ଗାନି ତତଃ ସ୍ମରେତ୍
ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷରରେ ଭରିଥିବା ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପତ୍ନ୍ଯାଶ୍ଲିଷ୍ଟଂ ରକ୍ତତନୁଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଗଣପେ ଭଵେତ୍
ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆଲିଂଗନରେ, ଲାଲ ଦେହ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ନିଵୃତ୍ତିଶ୍ଚ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ ଵିଦ୍ଯା ଶାନ୍ତିସ୍ତତେଧିକାଃ
ନିବୃତ୍ତି, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଜ୍ଞାନ, ଶାନ୍ତି ଓ ଏହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ସୂକ୍ଷ୍ମାସୂକ୍ଷ୍ମାମୃତା ଜ୍ଞାନାମୃତା ଚାପ୍ଯାଯିନୀ ତଥା
ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଜ୍ଞାନ ଅମୃତ ଓ ପୋଷଣ କରୁଥିବା।
ସ୍ମୃତିର୍ମେଧା ତତଃ କାନ୍ତିର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦ୍ଧୃତିଃ ସ୍ଥିରା ସ୍ଥିତିଃ
ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି, ପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦୃଢତା ଓ ନିଶ୍ଚଳ ଅବସ୍ଥା।
କାମିକୋ ଵରଦା ଵାଥ ହ୍ଲାଦିନୀ ପ୍ରୀତିସଂଯୁତା
କାମ, ଅନୁଗ୍ରହ କରିବା, କିମ୍ବା ହର୍ଷ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରେମରେ ଏକତ୍ର।
କ୍ଷୁଧା ଚ କ୍ରୋଧିନୀ ପଶ୍ଚାକ୍ରିଯାକାରୀ ସମୃତ୍ଯୁକା
ଭୋକ ଓ କ୍ରୋଧ, ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଆଣିଥିବା।
ଉକ୍ତା କଲାମାତୃକୈଵଂ ତତ୍ତଦ୍ଭକ୍ତଃ ସମାଚରେତ୍
ଏଭଳି କଳାମାତୃକା ବର୍ଣ୍ନନା ହେଲା; ଭକ୍ତମାନେ ଏହାଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଯତ୍ରୀଛନ୍ଦ ଆଖ୍ଯାତଂ ଦେଵତା ଶାରଦାଭିଧା
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି, ଦେବୀଙ୍କ ନାମ ଶାରଦା।
ପଦ୍ମଚକ୍ରଗୁଣୈଣାଂଶ୍ଚ ଦଧତୀଂ ଚ ତ୍ରିଲୋଚନାମ୍
ପଦ୍ମ, ଚକ୍ର ଓ ଅଙ୍କୁଶର ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ସହିତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵୈଵଂ ତାରପୂର୍ଵାଂ ତାଂ ନ୍ଯସେନ୍ଙନ୍ତକଲାନ୍ଵିତାମ୍
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, 'ତ' ଅକ୍ଷର ପ୍ରଥମରେ ରଖି, ଶେଷ କଳା ସହିତ ତାକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦଯାଦିଚତୁର୍ଥ୍ଯନ୍ତେ ଜାତୀଃ ସଂଯୋଜ୍ଯ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ହୃଦୟ ଆଦିରୁ ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅକ୍ଷରଗୁଡିକୁ ଯୋଡି ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵେଷ୍ଟଦେଵଂ ତଂ ଭୂଷାଯୁଧସମନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ସଜିତ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ।
ନ୍ଯସ୍ଯାଙ୍ଗଷଟ୍କଂ ତନ୍ମୂର୍ତୌଂ ତତଃ ପୂଜନମାରଭେତ୍
ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଦେହରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ରଖି, ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତ୍ରିକୋଣଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ଵା ଵାମଭାଗେ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯ ଚ
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ତ୍ରିକୋଣ କିମ୍ବା ଚତୁରସ୍ର ରେଖା କେଉଁଠି ଚିତ୍ରିଲେ।
ତତ୍ରାଗ୍ନିମଣ୍ଡଲଂ ଚେଦ୍ଵା ପାତ୍ରଂ ସଂକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାସ୍ରତଃ
ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ କିମ୍ବା ଏକ ପାତ୍ର ରଖି, ସେଥିକୁ ଭଲଭାବେ ଧୋଇଲେ।
କ୍ଲିମମାତୃକା ପୂଲମୁଞ୍ଚରନ୍ପୂରପେଜ୍ଜଲୈଃ
'କ୍ଲିମ୍' ଓ ମାତୃକା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପୂରଣ କଲେ।
ଗୋମୁଦ୍ରଯାମୃତୀକୃତ୍ଯ କଵଚେନାଵଗୁଣ୍ଠଯେତ୍
ଗୋମୂତ୍ର ଓ ଅମୃତ ଭଳି କରି, ଏହାକୁ କବଚରେ ଢାକିଲେ।
ସାମାନ୍ଯାର୍ଘମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଂ ନୃଣାମ୍
ଏହି ସାଧାରଣ ଅର୍ଘ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି।
ଆତ୍ମାନଂ ଯାଗଵସ୍ତୂନି ତେନ ସଂପ୍ରୋକ୍ଷଯେତ୍ପୁଥକ୍
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଜଳରେ, ନିଜେ ଓ ଯଜ୍ଞର ସାମଗ୍ରୀକୁ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଶିକ୍ଷା କଲେ।
ଚତୁରସ୍ରେଣ ସଂଵେଷ୍ଟ୍ଯ ସଂକ୍ଷାଲ୍ଯାର୍ଘୋଦକେନ ଚ
ଚତୁରସ୍ର ରେଖାରେ ଘେରି, ଅର୍ଘ୍ୟ ଜଳରେ ଧୋଇଲେ।
ଆଗ୍ନେଯାଦିଷୁ କୋଣେଷୁ ହୃଦାଦ୍ଯଙ୍ଗଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଆଗ୍ନେୟ ଓ ଅନ୍ୟ କୋଣରେ, ହୃଦୟ ଆଦି ଚାରି ଅଙ୍ଗ ରଖିଲେ।
ମୂଲଖଣ୍ଡତ୍ରଯେନାଥାଧାରଶକ୍ତିଂ ତୁ ମଧ୍ଯଗାମ୍
ମୂଳ ତିନି ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା, ମଧ୍ୟରେ ଆଧାର ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ପ୍ରତିଷ୍ଟାପ୍ଯ ତ୍ରିପଦିକାଂ ପୂଜଯେନ୍ମନୁନାମୁନା
ତିନି ପଦ ରୂପକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କଲେ।
ଅମୁକାର୍ଧ୍ଯେତି ପାତ୍ରାନ୍ତେ ସନାପହୃଦଯୋଂଽତିମେ
ପାତ୍ରର ଶେଷରେ, 'ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଅମୁକଙ୍କୁ' ବୋଲି, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରକ୍ଷାଲିତଂ ଶରଂଵଂ ସଂସ୍ଯାପ୍ଯାଯ ସମର୍ଚଯେତ୍
ନିଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ଶରକୁ ସେଠାରେ ରଖି, ପୂଜା କଲେ।
ଵର୍ମ ଫଟ୍ ହୃଦଯଂ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯାଯ ହୃଦଯଂ ମନେଃ
କବଚ 'ଫଟ୍', ହୃଦୟ ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ପାଇଁ; ମନ୍ତ୍ରର ହୃଦୟ ଅଛି।
ଅମୁକାର୍ଧ୍ଯେତି ପାତ୍ରାନ୍ତେ ନମୋନ୍ତସ୍ତ୍ର୍ଯକ୍ଷିଵର୍ଣଵାନ୍
ପାତ୍ରର ଶେଷରେ, 'ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଅମୁକଙ୍କୁ' ବୋଲି, ନମସ୍କାର କରି, ତିନି ଅକ୍ଷରର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।