ତେନ ସତ୍ଯେନ ମେ ଦେଵ ଦେହି ତୀର୍ଥଂ ଦିଵାକର
ଏହି ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମୋତେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦିଅ, ହେ ଦେବତା, ହେ ଦିବାକର।
ନର୍ମଦେ ସିଂଧୁକାଵେରି ଜଲେ ଽସ୍ମିନ୍ସଂନିଧିଂ କୁରୁ
ହେ ନର୍ମଦା, ସିନ୍ଧୁ, କାବେରୀ—ତମେ ଏହି ଜଳରେ ତୁମର ଉପସ୍ଥିତି କର।
ଗୋମୁଦ୍ରଯାମୃତୀକୃତ୍ଯ କଵଚେନାଵଗୁଣ୍ଠ୍ଯ ଚ
ଗୋମୁତ୍ର ଓ ଅମୃତ ସମାନ କରି, ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କବଚରେ ଢାକି ଦିଅ।
ଵହ୍ନ୍ଯର୍କେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲାନି ତତ୍ର ସଂଚିତଯେଦ୍ରୁଧଃ
ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳଗୁଡିକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।
ମୂଲେନ ଚୈକାଦଶଧା ତତ୍ର ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଭାଵଯେତ୍
ଏଠାରେ ମୂଳ ଏକାଦଶ ଭାଗରେ ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ହୁଏ।
ସ୍ନାପଯିତ୍ଵାର୍ଚଯେତ୍ତାଂ ଚ ମାନସୈରୁପଚାରକୈଃ
ସ୍ନାନ କରାଇ ଓ ମନରେ ଉପଚାର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ—
ଆଧାରଃ ସର୍ଵଭାତାନାଂ ଵିଷ୍ଣୋରତୁଲତେଜସଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତେଜର ମାଳିକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଆଧାର।
ଇତି ନତ୍ଵା ସମାରୁନ୍ଧ୍ଯ ସପ୍ତଚ୍ଛିଦ୍ରାଣି ସାଧକଃ
ଏଭଳି ନମସ୍କାର କରି, ସାଧକ ସାତଟି ଚିଦ୍ରକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ।
ନିମଜ୍ଜ୍ଯୋନ୍ମଜ୍ଜ୍ଯ ତ୍ରିଶ୍ଚୈଵଂ ସିଂଚେତ୍କଂ କୁଂଭମୁଦ୍ରଯା
ତିନିଥର ଡୁବାଇ ଓ ଉଠାଇ, କୁମ୍ଭମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଛିଟାଇବା ଉଚିତ।
ଚତ୍ଵାରୋ ମନଵସ୍ତେ ଽତ୍ର କଥ୍ଯନ୍ତେ ତାନ୍ତ୍ରିକା ମୁନେ
ଏଠାରେ ଚାରିଜଣ ମନୁଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ହେ ମୁନି, ତନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ।
ମାତରଃ ସର୍ଵଭୂତାନାମାପୋ ଦେଵ୍ଯଃ ପୁନନ୍ତୁ ମାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମାତା, ଦେବୀ ସ୍ୱରୂପ ଜଳ, ମୋତେ ପବିତ୍ର କର।
କ୍ଷାଲଯନ୍ତି ଚ ତାଂ ସ୍ପର୍ଶାଦାପୋ ଦେଵ୍ଯଃ ପୁନନ୍ତୁ ମାମ୍
ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶରେ ଶୁଧ୍ଧି ହୁଏ; ଦେବୀ ସ୍ୱରୂପ ଜଳ, ମୋତେ ପବିତ୍ର କର।
ଲଲାଟେ କର୍ଣଯୋରକ୍ଷ୍ଣୋରାପସ୍ତଦ୍ଧନ୍ତୁ ଵୋ ନମଃ
କପାଳ, କାନ ଓ ଚକ୍ଷୁରେ—ଜଳ ଏହାକୁ ଦୂର କରୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସନ୍ତୋଷଃ କ୍ଷାନ୍ତିରାସ୍ତିକ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯା ଭଵତୁ ଵୋ ନମଃ
ସନ୍ତୋଷ, କ୍ଷମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଜ୍ଞାନ—ଏଗୁଡିକ ତୁମର ହେଉ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ପିବେଦ୍ଧିରୁଦ୍ଧଂ ନୋ କୁର୍ଯାଦେଷାଂ ତୁ ନିଯତୋ ଵିଧିଃ
ପ୍ରାଣ ଅଟକାଇ ରଖି ଜଳ ପିବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମିତ ନିୟମ।
ସ୍ଵେଷ୍ଟଦେଵଂ ସମୁଦ୍ଵାସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରୀ ମାର୍ତଣ୍ଡମଣ୍ଡଲେ
ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ର ପଠକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳରେ—
ଵାସସୀ ପରିଧାଯାଥ କୁର୍ଯାତ୍ସନ୍ଧ୍ଯାଦିକଂ ସୁଧୀଃ
ସୁଚିତ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ପରେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥଵା ଭସ୍ମନା ସ୍ନାତୋ ରଜୋଭିଶ୍ଚୈଵ ଵାକ୍ଷମଃ
ଅଥବା, ଜଣେ ନିଜକୁ ଆଶ ଅଥବା ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଏବଂ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି—
କେଶଵେନ ତଥା ନାରାଯଣେନ ମାଧଵେନ ଚ
—କେଶବ, ନାରାୟଣ ଓ ମାଧବ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି—
ମଧୁସୂଦନତ୍ରିଵିକ୍ରମାଭ୍ଯାମୋଷ୍ଠୌ ଚ ମାର୍ଜଯେତ୍
—ମଧୁସୂଦନ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଓଠକୁ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଷୀକେଶପଦ୍ମନାଭାଭ୍ଯାଂ ସ୍ପୃଶେଞ୍ଚରଣୌ ତତଃ
ତାପରେ, ହୃଷୀକେଶ ଓ ପଦ୍ମନାଭ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପାଦକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାସୁଦେଵେନ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ସ୍ପୃଶେନ୍ନାସିକେ ତତଃ
ପରେ, ଭାସୁଦେବ ଓ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନାକକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଧୋକ୍ଷଜନୃସିଂହାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରଵଣେ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ତଥା
ଏହିପରି, ଅଧୋକ୍ଷଜ ଓ ନୃସିଂହ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି କାନକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିଣା ଵିଷ୍ଣୁନାଂସୌ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାଚମନଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ହରି ଓ ବିଷ୍ଣୁ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ବୈଷ୍ଣବ ଆଚାମନ କୁହାଯାଏ।
ମୁଖେ ନସୋଃ ପ୍ରଦେଶିନ୍ଯାନାମଯା ନେତ୍ରକର୍ଣଯୋଃ
ମୁଁହ, ନାକ, ଆଙ୍ଗୁଠି, ଚକ୍ଷୁ ଓ କାନ—
ଆତ୍ମଵିଦ୍ଯାଶିଵୈସ୍ତତ୍ତ୍ଵୈଃ ସ୍ଵାହାନ୍ତୈଃ ଶୈଵମୀରିତମ୍
—ଏଠାରେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦରେ ଶିବ ଉପାସନା କ୍ରିୟା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ଆତ୍ମଵିଦ୍ଯାସିଵୈରେଵ ଶୈଵଂ ସ୍ଵାହାଵସାନିକୈଃ
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଓ ଶିବ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ, 'ସ୍ୱାହା' ଓ 'ବସାନ' ଶବ୍ଦ ଯୋଗେ ଶିବ ଉପାସନା କ୍ରିୟା କରାଯାଏ।
ଵାଗ୍ଲଜ୍ଜାଶ୍ରୀମୁଖୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାଚମନମର୍ଥଦମ୍
ବାଣୀ, ଲଜ୍ଜା ଓ ଶ୍ରୀ ନାମ ଉପରେ ଆଧାର କରି, ଦ୍ୱିଜ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକୃତି ଦେଇଥିବା ଆଚାମନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
ନନ୍ଦକଂ ହୃଦଯେ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରେ ଚୈଵ ଭୁଜଦ୍ଵଯେ
ନନ୍ଦକକୁ ହୃଦୟରେ, ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ରକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
କର୍ଣମୂଲେ ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଶ୍ଚ ପୃଷ୍ଟେ ନାଭୌ କକୁଦ୍ଯପି
କାନର ମୂଳ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ, ପିଠ, ନାଭି ଓ ପିଠର ଉଚ୍ଚାଂଶ ଉପରେ—