ଏକଵିଂଶତିସାହସ୍ରପ୍ରମିତସ୍ଯ ଜପସ୍ଯ ଚ
ଏକାଇଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଯେଉଁଥିରେ ମାପାଯାଇଛି,
ସଂକଲ୍ପେନ ମୋକ୍ଷଦାତା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମେ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ: 'ମୋତେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହେଉନ୍।'
ବ୍ରହ୍ମୈଵାହଂ ନ ସଂସାରୀ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତୋ ନ ଶୋକଭାକ୍
ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ନୁହେଁ, ସଦା ମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ।
ତତଃ ସମାଚରେଦ୍ଦେହକୃତ୍ଯଂ ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା
ତାପରେ ଶରୀରର କାମ କରିବା ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ତଦ୍ଧିଧାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଦାଚାରସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଧାରଣା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ସଦାଚାରର ଚିହ୍ନ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ସମୁଦ୍ରମେଖଲେ ଦେଵି ପର୍ଵତସ୍ତନମଣ୍ଡଲେ
ହେ ଦେବୀ, ସମୁଦ୍ର ଯେଉଁଥିରେ କମରବନ୍ଧ, ପାହାଡ଼ ଯେଉଁଥିରେ ଅସ୍ତନ,
ଇତି ଭୂମିଂ ତୁ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଵିହରେଞ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ଏଭଳି ଭୂମିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଋଷଯୋ ଦେଵାଃ ପିଶାଚା ଯେ ଚ ଗୁହ୍ଯକାଃ
ଋଷି, ଦେବତା, ପିଶାଚ ଓ ଗୁପ୍ତ ଜଣେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାଲିଯିବନ୍ତୁ।
ଇତି ତାଲତ୍ରଯଂ ଦତ୍ଵା ଶିରଃ ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ ଵାସସା
ଏଭଳି ତିନି ଥର ତାଳି ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି,
ମଲଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ସୌଚଂ ତୁ ମୃଦାଦ୍ଭିଃ ସମୁପାଚରେତ୍
ମଳ ବାହାର କରି, ମାଟି ଓ ପାଣି ସହିତ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ୍।
କରଯୋଃ ସପ୍ତ ଵୈ ଦଦ୍ଯାତ୍ରିତ୍ରିଵରଂ ଚ ପାଦଯୋଃ
ହାତରେ ସାତଟି ଦେବା ଉଚିତ, ପାଉଁରେ ତିନି ଥର ତିନିଟି ଦେବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଵନସ୍ପତିଂ ଚାଥ ପ୍ରାର୍ଥଯେନ୍ମନୁନାମୁନା
ଏକ ଗଛ ନେଇ, ପରେ ମନୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ତ୍ଵଂ ନୋ ଦେହି ଵନସ୍ପତେ
ଓ ଗଛ, ଆମକୁ ଧନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଦିଅ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କାମମନ୍ତ୍ରେଣ କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ସମାହିତଃ
ଏହା ଗ୍ରହଣ କରି, ଇଚ୍ଛାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପୂଜାରୀ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ହୃଦନ୍ତଃ କାମବୀଜାଢ୍ଯଂ ଦନ୍ତାଂଶ୍ଚାନେନ ଶୋଧଯେତ୍
ହୃଦୟରେ ଇଚ୍ଛାର ବୀଜ ରଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଦାନ୍ତକୁ ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵାଗାରଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ନିର୍ମାଲ୍ଯମପସାର୍ଯ ଚ
ପରେ ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇ, ନିର୍ମାଳ୍ୟକୁ ସାଫ କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ରେଣ ପାତ୍ରଂ ସଂପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ମୂଲେନ ଜ୍ଵାଲଯେଞ୍ଚ ତମ୍
ଅଶ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ପାତ୍ରକୁ ଛିଟିଇ, ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଜ୍ୱାଳିବା ଉଚିତ।
ସୁଗୋଘୃତପ୍ରଦୀପେନ ଭ୍ରାମିତେନ ସମନ୍ତତଃ
ସୁଧା ଗାଈଁ ଘୀର ଦୀପକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ।
ଇତି ନୀରାଜନଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାର୍ଥଯିତ୍ଵା ନିଜେଶ୍ଵରମ୍
ଏଭଳି ନୀରାଜନ କରି, ନିଜ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।
ଗତ୍ଵା ତୀର୍ଥଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ନାନୀଯଂ ଚ ନିଧାଯ ଵୈ
ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ନମସ୍କାର କରି, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵିଲିପ୍ଯପାଦପର୍ଯନ୍ତଂ କ୍ଷାଲଯେତ୍ତୀର୍ଥଵାରିଣା
ପାଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଗାଇ, ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନାଭିମାତ୍ରେ ତୁ ମୃଦଂ ଵାମକରସ୍ଯ ଚ
ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ବାମ ହାତରେ ନାଭି ଆକାରର ମାଟି ନେବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵାଙ୍ଗୁଲ୍ଯା ଗାଙ୍ଗମୃଗମାଦାଯାସ୍ତ୍ରେଣ ତତ୍ପୁନଃ
ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଗଙ୍ଗା ମାଟି ନେଇ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ଛିଟିଇବା ଉଚିତ।
ତଲସ୍ଥାଂ ଚ ଷଡଙ୍ଗେଷୁ ତନ୍ମନ୍ତ୍ରୈଃ ପ୍ରଵିଲେପଯେତ୍
ହାତରେ ଥିବା ମାଟିକୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଵିଭାଵ୍ଯେଷ୍ଟମଯଂ ସର୍ଵମାନ୍ତରଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍
ସମସ୍ତ ଭିତରକୁ ଇଚ୍ଛାର ରୂପରେ ଭାବି, ଆନ୍ତରିକ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରମୂର୍ତିଂ ପ୍ରଭୁଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ତତ୍ପାଦୋଦକସଂଭଵାମ୍
ମନ୍ତ୍ରର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ପାଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜଳକୁ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ତଯା ସଂକ୍ଷାଲଯେତ୍ସର୍ଵମନ୍ତର୍ଦ୍ଦେହଗତଂ ମଲମ୍
ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ମଳକୁ ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ଶ୍ରୌତୋକ୍ତଵିଧିନା ସ୍ନାତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରୀ ସମାହିତଃ
ପରେ ଶ୍ରୁତିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରି, ପୂଜାରୀ ଏକାଗ୍ର ହୋଇବା ଉଚିତ।
ଦେଶକାଲୌ ଚ ସଂକୀର୍ତ୍ଯ ପ୍ରାଣାଯାମଷଡଙ୍ଗକୈଃ
ଏଠାରେ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ କଥା କହି, ପ୍ରାଣାୟାମର ଛଅଟି ଅଙ୍ଗ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡୋଦରତୀର୍ଥାନି କରୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟାନି ତେ ରଵେଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭିତରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡିକୁ ତୁମ ହାତରେ ଛୁଇଁ ଦେଉଛ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ।