ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ମାନସୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପ୍ରାର୍ଥଯେନ୍ମନୁନାମୁନା
ଏହାକୁ ଦେଖି, ମନର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ତଵ ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ସଂସାରଯାତ୍ରାଂ ତ୍ଵନୁଵର୍ତଯିଷ୍ଯେ
ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ତୁମ ପ୍ରିୟାର୍ଥରେ, ଏହି ସଂସାର ଯାତ୍ରାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବି।
ତତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତ୍ଵଜପାଯା ନିଵେଦନମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଜପାର ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଜପାଖ୍ଯାଂ ତୁ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଜୀଵୋଜପତି ସର୍ଵଦା
ଏହି ଅଜପା ନାମକ ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଜୀବ ସଦା ଜପ କରେ।
ଦେଵତା ପରମୋହଂସଶ୍ଚାଦ୍ଯନ୍ତେ ବୀଜଶକ୍ତିକମ୍
ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହଂସ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ବୀଜ ଶକ୍ତି ସହିତ।
ନିରାଭାସଶ୍ଚ ଧର୍ମଶ୍ଚ ଜ୍ଞାନଂ ଚେତି ତଥା ପୁନଃ
ସେଉଁଠି ଆକାର ନାହିଁ, ଧର୍ମ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଜାତଯୁକ୍ତାନ୍ସାଧକେନ୍ଦ୍ର ଷଡଙ୍ଗେଷୁ ନିଯୋଜଯେତ୍
ଯେଉଁ ସାଧକ ଏହି ଗୁଣରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଷଡଅଙ୍ଗରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ସକାରସ୍ତାଦୃଶଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଵେଶେ ଧ୍ଯାନମୀରିତମ୍
‘ସ’ ଅକ୍ଷର ଏହିପରି ଦ୍ୱାର ପ୍ରବେଶରେ ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ମୂଲାଧାରେ ଵାଦିସାଂତବୀଜଯୁକ୍ତେ ଚତୁର୍ଦଲେ
ମୂଳାଧାରରେ, ‘ବ’ ଠାରୁ ‘ସ’ ବୀଜ ସହିତ, ଚାରି ପତ୍ର ରହିଥିବା ପଦ୍ମରେ।
ପାଶାଙ୍କୁଶସୁଧାପାତ୍ରମୋଦକୋଲ୍ଲାସପାଣଯେ
ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଅମୃତ ପାତ୍ର ଏବଂ ମିଠା ଆନନ୍ଦ ଧରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵାଧିଷ୍ଟାନେ ଵିଦ୍ରୁମାଭେ ଵାଦିଲାନ୍ତାର୍ଣସଂଯୁତେ
ସ୍ୱାଧିଷ୍ଠାନରେ, ପ୍ରବାଳ ଭଳି ଚମକୁଛି, ‘ବ’ ଠାରୁ ‘ଲ’ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଯୋଗ ରହିଛି।
ସ୍ରୁଵାକ୍ଷମାଲାଲସିତବାହଵେ ପଦ୍ମଜନ୍ମନେ
ହାତରେ ତରଜା ଓ ମାଳା ରହିଛି, ହେ ପଦ୍ମଜ!
ଵିଦ୍ଯୁଲ୍ଲସିତମେଘାଭେ ଡାଦିଫଆନ୍ତାର୍ଣପତ୍ରକେ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଦେଖିବା ପରି ମେଘ ଭଳି କଳା ପତ୍ର ଯେଉଁଥିରେ ḍା ଠାରୁ ଫ ଯାଏଁ ଚିହ୍ନ ରହିଛି,
ସଶ୍ରିଯେ ଷଟ୍ସହସ୍ରଂ ଚ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ସେହି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଛଉ ହଜାର ଟିଏ ରଖିବାକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶୁକ୍ଲେ ଶୂଲାଭଯଵରସଧାକଲଶଧାରିଣେ
ଧଳା ରଙ୍ଗର ଯିଏ ତ୍ରିଶୂଳ, ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା, ଦାନ ଦେବା ମୁଦ୍ରା ଓ ଘଡ଼ା ଧରିଛନ୍ତି,
ଵୃଷାରୂଢାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଷଟ୍ସହସ୍ରଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଛଉ ହଜାର ଟିଏ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ମହାଜ୍ଯୋତିପ୍ରକାଶାଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଧିପତଯେ ତତଃ
ତାପରେ, ବଡ଼ ଆଲୋକ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ମାଲିକଙ୍କୁ,
ଆଜ୍ଞାଚକ୍ରେ ହକ୍ଷଯୁକ୍ତେ ଦ୍ଵିଦିଲେ ଽବ୍ଜେ ସହସ୍ରକମ୍
ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରରେ, ହ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଦୁଇ ପତ୍ର ଅଳି ଉପରେ ଏକ ହଜାର ଟିଏ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସହସ୍ରାରେ ମହାପଦ୍ମେ ନାଦବିନ୍ଦୁଦ୍ଵଯାନ୍ଵିତେ
ସହସ୍ରଦଳ ବଡ଼ ପଦ୍ମରେ, ନାଦ ଓ ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱୟ ରହିଥିବା,
ପ୍ରରମାଦ୍ଯେ ଚ ଗୁରଵେ ସହସ୍ରଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଟିଏ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକଵିଂଶତିସାହସ୍ରପ୍ରମିତସ୍ଯ ଜପସ୍ଯ ଚ
ଏକାଇଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ ଯେଉଁଥିରେ ମାପାଯାଇଛି,
ସଂକଲ୍ପେନ ମୋକ୍ଷଦାତା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମେ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ: 'ମୋତେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହେଉନ୍।'
ବ୍ରହ୍ମୈଵାହଂ ନ ସଂସାରୀ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତୋ ନ ଶୋକଭାକ୍
ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ନୁହେଁ, ସଦା ମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ।
ତତଃ ସମାଚରେଦ୍ଦେହକୃତ୍ଯଂ ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା
ତାପରେ ଶରୀରର କାମ କରିବା ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ତଦ୍ଧିଧାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଦାଚାରସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଧାରଣା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ସଦାଚାରର ଚିହ୍ନ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ସମୁଦ୍ରମେଖଲେ ଦେଵି ପର୍ଵତସ୍ତନମଣ୍ଡଲେ
ହେ ଦେବୀ, ସମୁଦ୍ର ଯେଉଁଥିରେ କମରବନ୍ଧ, ପାହାଡ଼ ଯେଉଁଥିରେ ଅସ୍ତନ,
ଇତି ଭୂମିଂ ତୁ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଵିହରେଞ୍ଚ ଯଥାଵିଧି
ଏଭଳି ଭୂମିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।
ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଋଷଯୋ ଦେଵାଃ ପିଶାଚା ଯେ ଚ ଗୁହ୍ଯକାଃ
ଋଷି, ଦେବତା, ପିଶାଚ ଓ ଗୁପ୍ତ ଜଣେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାଲିଯିବନ୍ତୁ।
ଇତି ତାଲତ୍ରଯଂ ଦତ୍ଵା ଶିରଃ ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ ଵାସସା
ଏଭଳି ତିନି ଥର ତାଳି ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି,
ମଲଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ସୌଚଂ ତୁ ମୃଦାଦ୍ଭିଃ ସମୁପାଚରେତ୍
ମଳ ବାହାର କରି, ମାଟି ଓ ପାଣି ସହିତ ଶୌଚ କରିବା ଉଚିତ୍।