ଅଗ୍ନିନୈରୃତିଵାଗୀଶାନ୍ କ୍ରମେଣ ପରିପୀଜଯେତ୍
ଅଗ୍ନି, ନୈୃତି ଓ ବାଗୀଶଙ୍କୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରଵିଂ ଶିଵାଂ ଶିଵଂ ଚୈଵ ଯଦା ମଧ୍ଯେ ତୁ ଶଙ୍କରମ୍
ରବି, ଶିବା, ଶିବ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶଂ ଵିଘ୍ନାର୍କଗୋଵିନ୍ଦାନ୍ମଧ୍ଯେ ଚେଦ୍ଗଣନାଯକମ୍
ଈଶ, ବିଘ୍ନ, ଅର୍କ, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗଣେଷଂ ଵିଷ୍ଣୁମଂବାଂ ଚ ଶିଵଂ ଚେତି ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଗଣେଶ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅମ୍ବା ଓ ଶିବଙ୍କୁ ଏହି କ୍ରମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ହ୍ଯୁତ୍ଥାଯ କୃତ୍ଵାଚା ଵଶ୍ଯକଂ ବୁଧଃ
ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆବଶ୍ୟକ ପରିଶୁଧି କରିବା ଉଚିତ।
ସହସ୍ରଦଲଶୁକ୍ଲାବ୍ଜକାର୍ଂଣକାସ୍ଥଦୁମଣ୍ଡଲେ
ସହସ୍ରଦଳ ଧଳା ପଦ୍ମର ତଣ୍ଡ ତଳର ମଣ୍ଡଳରେ—
ଦ୍ଵିନେତ୍ରଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଶୁକ୍ଲଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନୁଂଲେପନମ୍
ଦୁଇଟି ଆଖି ଓ ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଓ ମାଳାରେ ସଜିତ ଦେବୀଙ୍କୁ
ଆରାଧ୍ଯ ପାଦୁକାମନ୍ତ୍ରଂ ଦଶଧାପ୍ରଜପେତ୍ସୁଧୀଃ
ପୂଜା କରି ପାଦୁକା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶବାର ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ
ହସକ୍ଷମଲଵାର୍ଯଗ୍ନିଵାମକର୍ଣୈଦୁଯୁଗ୍ମରୁତ୍
ହ, କ୍ଷ, ମ, ଲ, ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ବାମ କାନ ଓ ଦୁଇଟି ବାୟୁ—
ସହକ୍ଷମଲତୋଯାଗ୍ନିଚନ୍ଦ୍ରଶାନ୍ତିଯୁତୋ ମରୁତ୍
କ୍ଷ, ମ, ଲ, ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର, ଶାନ୍ତି ଓ ବାୟୁ ସହିତ—
ଦେଵ୍ଯଂବାନ୍ତେ ଶ୍ରୀପାନ୍ଦୁକାଂ ପୂଜଯାମି ହୃଦନ୍ତିମେ
ହୃଦୟର ଶେଷରେ, ଦେବୀ ମା'ଙ୍କ ପାଦର ଧଳା ପାଦୁକାକୁ ପୂଜା କରେ
ଗୁହ୍ଯେତି ଚ ସମର୍ପ୍ଯାଥ ମନ୍ତ୍ରୈରେତୈର୍ନମେତ୍ସୁଧୀଃ
‘ଗୁହ୍ୟ’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ
ତତ୍ପଦଂ ଦର୍ଶିତଂ ଯେନ ତସ୍ମୈ ଶ୍ରୀଗୁରଵେ ନମଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରୀଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର
ଚକ୍ଷୁରୁନ୍ମୀଲିତଂ ଯେନ ତସ୍ମୈ ଶ୍ରୀଗୁରଵେ ନମଃ
ଯିଏ ଆଖି ଖୋଲିଛନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରୀଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର
ଯସ୍ଯ ଵାଗମୃତଂ ହୄନ୍ତି ଵିଷଂ ସଂସାରସଂଜ୍ଞକମ୍
ଯିଏଙ୍କର ମଧୁର ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ସଂସାର ନାମକ ବିଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ—
ଓଁ ନମସ୍ତେ ନାଥ ଭଗଵାନ୍ ଶିଵାଯ ଗୁରୁରୂପିଣେ
ଓଁ, ନମସ୍କାର ନାଥ, ଭଗବାନ, ଗୁରୁ ରୂପରେ ଶିବଙ୍କୁ
ନଵାଯ ତନରୂପାଯ ପରମାର୍ଥୈକରୂପିଣେ
ସଦା ନୂତନ, ମାନବ ରୂପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱ ରୂପରେ ଥିବାଙ୍କୁ
ସ୍ତତନ୍ତ୍ରାଯ ଦଯାକୢପ୍ତଵିଗ୍ରହାଯ ଶିଵାତ୍ମନେ
ସ୍ୱାଧୀନ, ଦୟାରେ ଗଠିତ ଦେହ ଓ ଶିବ ସ୍ୱଭାବ ଥିବାଙ୍କୁ
ଵିଵେକିନାଂ ଵିଵେକାଯ ଵିମର୍ଶାଯ ଵିମର୍ଶିନାମ୍
ବିବେକୀଙ୍କର ବିବେକ, ଚିନ୍ତନକାରୀଙ୍କର ଚିନ୍ତନକୁ
ପୁରସ୍ତାତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ ପୃଷ୍ଟେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମୁପର୍ଯଧଃ
ଆଗରେ, ପାଶରେ, ପଛରେ, ଉପରେ ଓ ତଳେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦହଂ ଦେଵ କୃତାକୃତ୍ଯୋ ଽସ୍ମି ସର୍ଵତଃ
ତୁମର କୃପାରେ, ମୁଁ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ତତଃ ସର୍ଵ ଗୁରଵେ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ଏପରି ଷ୍ଟୁତି କରି, ପରେ ସମସ୍ତ କଥା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ
ଯତ୍କରୋମି ଜଗନ୍ନାଥ ତଦସ୍ତୁ ତଵ ପୂଜନମ୍
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ମୁଁ ଯାହା କରେ, ତାହା ତୁମର ପୂଜା ହେଉ
କ୍ଷାଲିତଂ ନିଜମାତ୍ମାନଂ ଲିର୍ମଲଂ ଭାଵଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜକୁ ନିର୍ମଳ ବୋଲି ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ
ମୂଲାଧାରାଦଧୋ ଭାଗେ ଵର୍ତୁଲଂ ଵାଯୁମଣ୍ଡଲମ୍
ମୂଳାଧାରର ତଳ ଭାଗରେ ଏକ ଗୋଲାକାର ବାୟୁ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି।
ତ୍ରିକୋଣଂ ମଣ୍ଡଲଂ ଵହ୍ନେସ୍ତତ୍ରସ୍ଥଵହ୍ନିବୀଜତଃ
ସେଠାରେ ଏକ ତ୍ରିକୋଣାକାର ଅଗ୍ନି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହାରୁ ଅଗ୍ନିର ବୀଜ ଅବସ୍ଥିତ।
ପ୍ରସୁପ୍ତଭୁଜଗାକାରାଂ ସ୍ଵଯଂଭୂଲିଙ୍ଗଵେଷ୍ଟିନୀମ୍
ସେଠାରେ, ଶୟାନ ସର୍ପ ଭଳି ଗୋଟେ ଆକାରରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗକୁ ଘେରି ରହିଛି।
କୁଲକୁଣ୍ଡଲିନୀଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା କୂର୍ଚେନୋତ୍ଥାପଯେଞ୍ଚ ତାମ୍
କୁଳକୁଣ୍ଡଳିନୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ମନର ତୀରେ ତାଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।
ଗୁରୁପଦିଷ୍ଟଵିଧିନା ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରଂ ନଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ଶିଖାଇଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ପ୍ରଭାପଟଲଵ୍ଯାପ୍ତୈଵିମଲଂ ଚିନ୍ମଯଂ ପରମ୍
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରିଯିବା ପରେ, ସେଠା ପବିତ୍ର, ଚେତନାମୟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ହୋଇଯାଏ।