ତଦଗ୍ରେ ସରହସ୍ଯଂ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ନାରଦ
ଏହା ପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କହିବି, ନାରଦ।
ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞାରତଃ ଶ୍ରୀମାନଭିଷେକସମନ୍ଵିତଃ
ଯେ ଗୁରୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ, ଶ୍ରୀମତ୍ ଓ ଅଭିଷେକରେ ସମ୍ପନ୍ନ—
ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ନିଗ୍ରହାନୁଗ୍ରହକ୍ଷମଃ
ଯେଉଁଜଣ ମନ୍ତ୍ର ଓ ତନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଓ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜଣାନ୍ତି, ସେ ଦଣ୍ଡ ଓ କୃପା ଦୁହେଁ କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ତତ୍ତ୍ଵନିଷ୍କାସନେ ଦକ୍ଷୋ ଵିନଯୀ ଚ ସୁଵେଷଵାନ୍
ସତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ନମ୍ର ଓ ଭଲ ଭାବରେ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ନିତ୍ଯାନୁଷ୍ଟାନସଂଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵାଚାର୍ଯଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଯେଉଁଜଣ ସଦା ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ରହନ୍ତି, ସେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଶମାଦିସାଧନୋପେତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵାନ୍ ସୁସ୍ଥିରାଶଯଃ
ସମ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରେ ସଂପନ୍ନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଦୃଢ଼ ମନ ଥିବା।
ଦୃଢଵ୍ରତସମାଚାରଃ କୃତଜ୍ଞଃ ପାପଭୀରୁକଃ
ଦୃଢ଼ ନିୟମ ଓ ଆଚରଣରେ ଅଟୁଟ, କୃତଜ୍ଞ ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଭୟ କରୁଥିବା।
ଏଵଂଵିଧୋ ଭଵେଚ୍ଛିଷ୍ଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯଥା ଗୁରୁଦୁଃଖଦଃ
ଶିଷ୍ୟ ଏପରି ହେବା ଉଚିତ; ନାହିଁ ହେଲେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରାକ୍ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଦକ୍ଷିଣୋଦକ୍ଚପଞ୍ଚସୂତ୍ରାଣି ପାତଯେତ୍
ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର ଓ ତଳ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚଟି ସୂତ୍ର ପିଛାଇବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରାଦ୍ଯପ୍ରଥମେ ତ୍ଵାଦ୍ଯଂ ଦ୍ଵିତୀଯାଦ୍ଯେ ଦ୍ଵିତୀଯକମ୍
ସେଠାରେ, ପ୍ରଥମ ଓ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଥମଟି ରଖିବା; ଦ୍ୱିତୀୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ରଖିବା।
ତତ୍ତଦାଗ୍ନେଯକୋଷ୍ଟେଷୁ ତତ୍ତତ୍ପଞ୍ଚମମକ୍ଷରମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଗ୍ନି ଘେରାରେ, ପଞ୍ଚମ ଅକ୍ଷରଟି ଅନୁଯାୟୀ ରଖିବା।
ନାମାଦ୍ଯକ୍ଷରମାରଭ୍ଯ ଯାଵନ୍ମନ୍ତ୍ରାଦି ଵର୍ଣକମ୍
ନାମର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ପ୍ରାଦକ୍ଷିଣ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯଂ ସାଧ୍ଯାଖ୍ଯଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୱିତୀୟଟି 'ସାଧ୍ୟ' ସ୍ଥାନ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ।
ଦ୍ଵଯୋର୍ଵର୍ଣାଵେକକୋଷ୍ଟେ ସିଦ୍ଧସିଦ୍ଧେତି ତନ୍ମତମ୍
ଦୁଇ ଅକ୍ଷରର ଘେରାରେ, ଏହା 'ସିଦ୍ଧ' ଓ 'ଅସିଦ୍ଧ' ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ତୃତୀଯେ ତତ୍ସୁସିଦ୍ଧଃ ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧାରିସ୍ତଞ୍ଚତୁର୍ଥକେ
ତୃତୀୟରେ 'ସୁସିଦ୍ଧ', ଚତୁର୍ଥରେ 'ସିଦ୍ଧାରି' ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ଚତୁଷ୍କେ ଚେତ୍ତଦା ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ର ନାମାକ୍ଷରଂ ସ୍ଥିତମ୍
ଚତୁର୍ଥରେ, ଯଦି ପୂର୍ବରୁ ନାମର ଅକ୍ଷର ଅଛି।
ସାଧ୍ଯସିଦ୍ଧଃ ସାଧ୍ଯସାଧ୍ଯସ୍ତତ୍ସୁସିଦ୍ଧଶ୍ଚ ତଦ୍ରିପ୍ରୁଃ
'ସାଧ୍ୟ-ସିଦ୍ଧ', 'ସାଧ୍ୟ-ସାଧ୍ୟ', 'ସୁସିଦ୍ଧ' ଓ 'ରିପୁ' ଏଭଳି ନାମ ଦିଆଯାଏ।
ତଦା ପୂର୍ଵୋକ୍ତରୀତ୍ଯା ତୁ କ୍ରମାଦ୍ଦ୍ଵେଯଂ ମନୀଷିଭିଃ
ତାପରେ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୁଇ ଦୁଇ ଦଳରେ କ୍ରମରେ ଆଗେଯାନ୍ତି।
ତୁରୀଯେ ଚେଞ୍ଚତୁଷ୍କେ ତୁ ତଦୈଵଂ ଗଣଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଚତୁର୍ଥ ଓ ଚାରି ଦଳରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହିପରି ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ।
ରିଦ୍ଧସିଦ୍ଧୋ ଯଥୋକ୍ତେନ ଦ୍ଵିଗୁଣାତ୍ସିଦ୍ଧିସାଧ୍ଯକଃ
'ରିଦ୍ଧ-ସିଦ୍ଧ' ଯେପରି କହାଯାଇଛି, ଦୁଇ ଗୁଣା କରିଲେ 'ସିଦ୍ଧି-ସାଧ୍ୟ' ହୁଏ।
ଦ୍ଵିଗୁଣାତ୍ସାଧ୍ଯସିଦ୍ଧସ୍ତୁ ସାଧ୍ଯସାଧ୍ଯୋ ଵିଲଂବତଃ
ଯେଉଁ କାମ୍ୟ କାମ୍ୟ ଦେଖିଲେ ସହଜରେ ସାଧ୍ୟ ହୁଏ, ସେଥିରେ ସାଧନା ହାଲ୍ଫ ସମୟରେ ସଫଳ ହୁଏ; ଯଦି କାମ୍ୟ କାମ୍ୟ ଅଧା ସାଧ୍ୟ ହୁଏ, ତେବେ ଦୁଇ ଗୁଣା ସମୟ ଲାଗେ।
ସୁସିଦ୍ଧସିଦ୍ଧୋର୍ଦ୍ଧତଯା ତତ୍ସାଧ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଗୁଣାଜ୍ଜପାତ୍
ଯେଉଁଠି କୌଶଳ ଅଧିକ, ସେଠି ଜପ ଦ୍ୱାରା କାମ୍ୟ କାମ୍ୟ ସାଧନା ଦୁଇ ଗୁଣା ଶୀଘ୍ର ହୁଏ।
ଅରିସିଦ୍ଧସ୍ତୁ ପୁତ୍ରଧ୍ନୋ ଽରିଶାଧ୍ଯଃ କନ୍ଯକାପହଃ
ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଲଭିଥିବା ସଫଳତା ପୁଅଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଲଭିଥିବା ସଫଳତା ଝିଅକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅନ୍ଯେ ଽପ୍ଯତ୍ର ପ୍ରକାରା ହି ସଂତି ଵୈ ବହଵୋଂ ମୁନେ
ଏଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଉପାୟ ଅଛି, ମୁନି।
ଏଵଂ ସଂଶୋଧ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରଂ ତୁ ଶୁଦ୍ଧେ କାଲେ ସ୍ଥଲେ ତଥା
ଏପରି ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କାଳ ଓ ସ୍ଥାନରେ ଶୋଧନ କରି,
ନିତ୍ଯକୃତ୍ଯଂ ଵିଧାଯାଥ ପ୍ରଣମ୍ଯଗୁରୁପାଦୁକାମ୍
ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦୁକାକୁ ନମସ୍କାର କରି,
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଗୋହିରଣ୍ଯଧରାଦିଭିଃ
ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଏହାର ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି,
ଗୁରୁଃ ଶିଷ୍ଯେଣ ସହିତଃ ଶୁଚିର୍ଯାଗଗୃହଂ ଵିଶେତ୍
ଗୁରୁ ଓ ଶିଷ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯାନୁତ୍ସାରଯେଦ୍ଵିଘ୍ନାନ୍ନଭସ୍ଥାନର୍ଚ୍ଯ ଵାରିଣା
ଉପର ଆକାଶରୁ ଦିବ୍ୟ ବାଧାକୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି ଦୂର କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଣକୈଃ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରେ ଯଥୋକ୍ତପରିକଲ୍ପିତେ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚୂରା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଶୁଭ ଭୂମିରେ,