ପିଶାଚଯୋନିମଦ୍ଯୈଵ ଯାହି ପୁତ୍ରସମନ୍ଵିତା
ଏବେ ତୁମ ପୁଅ ସହିତ ଏକାଥିରେ ପିଶାଚ ଜନ୍ମକୁ ଯାଅ।
କ୍ଷୁଧାର୍ତା ସୁସ୍ଵରଂ ଭୀମାରୁରୋଦାପତ୍ଯସଂଯୁତା
ଭୋକାରେ, ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱରରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପିଲାମାନେ ସହିତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ଜଗ୍ମତୁର୍ନର୍ମଦାତୀରେ ଵନଂ ରାକ୍ଷସସେଵିତମ୍
ସେମାନେ ନର୍ମଦା ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଚଳାଚଳ କରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ରାସ୍ତେ ଦୁଃଖସଂତତ୍ପଃ କଶ୍ଚିଲ୍ଲୋକଵିରୋଧକୃତ୍
ସେଠାରେ ଜଣେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ବିପରୀତ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ ରହୁଥିଲେ।
ଉଵାଚ କ୍ରୋଧବହୁଲୋ ଵଟସ୍ଥୋ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସଃ
ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ କହିଲେ।
ଈଦୃଶୌ କେନ ପାପେନ ଜାତୌ ମେ ବ୍ରୁଵତାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏମିତି ପାପ କ’ଣ ହେଲା, ଯାହାରେ ଏମିତି ପିଲାମାନେ ମୋତେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି? ସଠିକ୍ କହ।
ସର୍ଵଂ ନିଵେଦଯିତ୍ଵାସ୍ମୈ ପଶ୍ଚାଦେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଇ, ପରେ ଏହିପରି କହିଲେ।
ସଖ୍ଯୁର୍ମମାତି ସ୍ନେହେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ମୋ ସାଙ୍ଗ ଉପରେ ଅତି ମମତାରୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
ସ ହି ପାପପାଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯାତନାସ୍ତୁ ଯୁଗାଯୁତମ୍
ଯିଏ ପାପ କାମ କରେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତସ୍ମାନ୍ମିତ୍ରେଷୁ ମତିମାନ୍ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଵଂଯନଂ କଦା
ସେହିପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ କେବେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଉନାହିଁ।
ଉଵାଚ ପ୍ରୀତିମାପନ୍ନୋ ଧର୍ମଵାକ୍ଯାନି ନାରଦ
ନାରଦ ଖୁସି ହୋଇ ଧର୍ମର କଥା କହିଲେ।
ସୋମଦତ୍ତ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ନାନ୍ମା ଧର୍ମପରାଯଣଃ
ମୋର ନାମ ସୋମଦତ୍ତ, ମୁଁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଔଦାସୀନ୍ଯଂ ଗୁରୋଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାତ୍ପଵାନୀଦୃଶୀଂ ଗତିମ୍
ମୁଁ ମୋ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲି, ତେଣୁ ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ମଯା ତୁ ଭକ୍ଷିତା ଵିପ୍ରାଃ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ମୁଁ ଶତେ ଶତେ, ହଜାରେ ହଜାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇଦେଇଛି।
ଜଗତ୍ରାସକରୋ ନିତ୍ଯଂ ମାଂସାଶନପରାଯଣଃ
ଯେଉଁଜଣେ ସବୁବେଳେ ସଂସାରରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଏବଂ ମାଂସ ଖାଇବାରେ ଆସକ୍ତ,
ମଯାନୁଭୂତମେତଦ୍ଧି ତତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ନ ଚାଚରେତ୍
ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜେ ଅନୁଭବ କରିଛି; ତେଣୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ସରଵେ ସର୍ଵଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
ଏହିପରି, ହେ ସରବେ, ମୋତେ ସବୁ କଥା କହ, କାରଣ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି।
ଯାତାନହଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନାଃ ସରଵେ
ମୁଁ ଆସିଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି—ହେ ସରବେ, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣ।
ଶାସ୍ତ୍ରଵକ୍ତା ଧର୍ମଵକ୍ତା ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରୋପଦେଶକଃ
ଯିଏ ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି, ଧର୍ମ ଶିଖାନ୍ତି ଏବଂ ନୀତି ଶିଖାନ୍ତି,
ଵ୍ରତୋପଦେଶକଶ୍ଚୈଵ ଭଯତ୍ରାତାନ୍ନଦୋ ହି ଚ
ଯିଏ ବ୍ରତ ଶିଖାନ୍ତି, ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ନ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଉପନେତା ନିଷେକ୍ତା ଚ ସଂସ୍କର୍ତ୍ତା ମିତ୍ରସତ୍ତମ
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସଂସ୍କାର କରନ୍ତି ଏବଂ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ଏତେ ହି ଗୁରଵଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ପୂଜ୍ଯା ଵନ୍ଦ୍ଯଶ୍ଚ ସାଦରମ୍
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୁରୁ ବୋଲି କହାଯାଇଛନ୍ତି, ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦର ସହିତ ପୂଜ୍ୟ।
ତୁଲ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ଽପ୍ଯୁତ ସରଵେ ତଦ୍ଯଥାଵଦ୍ଧି ବ୍ରୂହି ମେ
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ସମାନ, ହେ ସରବେ; ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ମୋତେ କହ।
ଗୁରୁମାହାତ୍ମ୍ଯକଥନଂ ଶ୍ରଵଣଂ ଚାନୁମୋଦନମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ମହିମା କଥା କହିବା, ଶୁଣିବା ଏବଂ ସମ୍ମତି ଦେବା—
ଏତେ ସମାନପୂଜାର୍ହାଃ ସର୍ଵଦା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏମାନେ ସବୁବେଳେ ସମାନ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଧ୍ଯାପକାଶ୍ଚ ଵେଦାନାଂ ମନ୍ତ୍ରଵ୍ଯାଖ୍ଯାକୃତସ୍ତଥା
ଯିଏ ବେଦ ପଢାନ୍ତି ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଯଃ ପୁରାଣାନି ଵଦତି ଧର୍ମଯୁକ୍ତାନି ପଣଡିତଃ
ଯିଏ ଧର୍ମ ଭରିତ ପୁରାଣ ପଢନ୍ତି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ,
ଦେଵପୂଜାର୍ହକର୍ମାଣି ଦେଵତାପୂଜନେ ଫଲମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଦେବପୂଜାର ଫଳ,
ସର୍ଵଵେଦାର୍ଥସାରାଣି ପୁରାଣାନୀତି ଭୂପତେ
ହେ ରାଜା, ପୁରାଣମାନେ ସମସ୍ତ ବେଦର ଅର୍ଥର ସାର।
ଯଃ ସଂସାରାର୍ଣତ୍ଵଂ ତର୍ତ୍ତୁମୁଦ୍ଯୋଗଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ଯିଏ ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି,