ଚକାର ସଂହିତାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ନାନାଖ୍ଯାନସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଂହିତା ରଚନା କଲେ।
ନିଵୃତ୍ତିନିରତଂ ପୁତ୍ରଂ ଶୁକମଧ୍ଯାପଯଞ୍ଚ ତାମ୍
ସେ ତିନି ସଂହିତାକୁ ନିବୃତ୍ତିରେ ଲିନ ଥିବା ପୁଅ ଶୁକଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇଲେ।
ଅଧୀତଵାନ୍ସଂହିତାଂ ଵୈ ନିତ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଜନପ୍ରିଯାମ୍
ଶୁକ ସେଇ ସଂହିତା, ଯାହା ସଦା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚାପି ହରିଭକ୍ତିଵିଵର୍ଦ୍ଧନାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ପଢନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହରିଭକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଏ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପାଯିତା ଵିଦ୍ଵନ୍ଵଯଂ କୃଷ୍ଣକଥାମୃତମ୍
ହେ ପଣ୍ଡିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ଯେ କୃଷ୍ଣ କଥାମୃତ ପାନ କରାଇଲେ—
ସନନ୍ଦନମୁଖୋଦ୍ଗୀତାନ୍କିଂ ପପ୍ରଚ୍ଛଂ ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ ସନନ୍ଦନ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଉ କଣ ପଚାରିଥିଲି?
ଚରନ୍ତି ଲୋକାନନ୍ତସିଦ୍ଧା ଲୋକୋଦ୍ଧରଣତତ୍ପରାଃ
ଅନେକ ଲୋକରେ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଚର୍ଚ୍ଚା କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ସମାଗମେ ଭଦ୍ରା କା କଥା ଲୋକପାଵନୀ
ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ କେଉଁ ଶୁଭ ଓ ଲୋକପାବନ କଥା ରହିଛି?
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯତ୍ପୃଷ୍ଟ ନାରଦର୍ଷିଣା
ନାରଦ ଋଷି ଯାହା ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ କହିଦେବି।
ନାରଦୋ ଭାର୍ଗଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ତାନ୍ମୁନୀନ୍
ନାରଦ, ଭାର୍ଗବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁନି ସେମାନେ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ସମାରାଧ୍ଯଃ ସ ଏଵାତ୍ର ସର୍ଵୈଃ ସର୍ଵାର୍ଥକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
କେ ଦେଵାଃ ପୂଜନୀଯାଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁପାଦପରାଯଣୈଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ?
ଦୀକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାତରାଦ୍ଯଂ ଚ କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଯତ୍ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଦିକ୍ଷା ଓ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କର୍ମ କଣ, ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପ୍ରୀଯେତ ପରମାତ୍ମା ଵୈ ତଦ୍ବ୍ରୂତ ମମ ମାନଦାଃ
ପରମାତ୍ମା ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ; ମୋତେ ସେଥି ପ୍ରକାର କହନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନୁଵାଚାର୍କସମଦ୍ଯୁତିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୂଜ୍ୟ ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ।
ଯଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵାମଲଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସାଧଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜାଣିଲେ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଭୋଗମୋକ୍ଷକ୍ରିଯାଚର୍ଯାହ୍ଵଯା ପାଦାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ, କର୍ମ ଓ ଆଚରଣ ନାମକ ଚାରି ପଦ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପତିସ୍ତତ୍ର ଶିଵୋହ୍ଯେକୋ ଜୀଵାସ୍ତୁ ପଶଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେଠାରେ ଏକମାତ୍ର ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ, ଜୀବମାନେ ପଶୁ ବୋଲି ମନ୍ତ୍ରଣା କରାଯାଇଛି।
ତାଵତ୍ପଶୁତ୍ଵମେତେଷାଂ ଦ୍ଵୈତଵତ୍ପଶ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟତା ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଜୀବମାନେ ପଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।
ପଶଵସ୍ତ୍ରିଵିଧାଶ୍ଚାପି ଵିଜ୍ଞାତାଃ କଲସଂଜ୍ଞିକାଃ
ପଶୁମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ଥିବା କଥା ଜଣାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ 'କଳା' ନାମରେ ଡାକାଯାଏ।
ତତ୍ରାଦ୍ଯୋ ମଲସଂଯୁକ୍ତୋ ମଲକର୍ମଯୁତଃ ପରଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମଟି ମଳ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ମଳ ଓ କର୍ମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଆଦ୍ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵିଵିଧସ୍ତତ୍ର ସମାସକଲୁଷସ୍ତଥା
ପ୍ରଥମଟି ପୁଣି ଦୁଇ ପ୍ରକାର—ଏକ ମୋଟ ମଳିନ, ଅନ୍ୟଟି ସୂକ୍ଷ୍ମ ମଳିନ।
ପକ୍ଵାପକ୍ଵମଲେନୈଵ ଦ୍ଵିଵିଧଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ—ପାକା ଓ କାଚା ମଳ ସହିତ।
କଲାଦିତତ୍ତ୍ଵନିଯତଃ ସକଲଃ ପର୍ଯଟତ୍ଯଯମ୍
କଳା ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱରେ ବନ୍ଧା, ଏହି 'ସକଳ' ଚାରିପାଖେ ଘୁରୁଛି।
ପାଶାଃ ପଞ୍ଚ ତଥା ତତ୍ର ପ୍ରଥମୌ ମଲକର୍ମଜୌ
ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି ବନ୍ଧନ ଅଛି; ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ମଳ ଓ କର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଏକୋ ଽପ୍ଯନେକଶକ୍ତିର୍ଦୃକ୍କ୍ରିଯାଚ୍ଛାଦନକୋମଲଃ
ଏହା ଏକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ପ୍ରଭାବ ରଖେ; ଦୃଷ୍ଟି ଓ କର୍ମକୁ ଢାକି ଦେଉଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ।
ଧର୍ମାଧର୍ମାତ୍ମକଂ କର୍ମ ଵିଚିତ୍ରଫଲଭୋଗଦମ୍
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ମିଶ୍ର କର୍ମ ବିଭିନ୍ନ ଫଳର ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯେତୌ ପ୍ରଥମୌ ଚାଥ ମାଯେଯାଦ୍ଯାନ୍ ଶୃଣୁଦ୍ଵିଜ
ଏହି ଦୁଇଟି ପ୍ରଥମ; ଏବେ ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେମିତି ହୁଏ, ଶୁଣନ୍ତୁ ଦ୍ୱିଜ।
ପତିର୍ଜଯତି ସର୍ଵେଷାମେକୋ ବୀଜଂ ଵିଭୁଃ ପରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ପରମ, ସେଉଁଠି ବିଜୟୀ ଓ ସେଉଁଠି ବିଜ।
ଵର୍ଵର୍ତି ଦୃକ୍କ୍ରିଯାରୂପଂ ତତ୍ତେଜଃ ଶାଂଭଵଂ ପରମ୍
ସେ ଦୃଷ୍ଟି ଓ କର୍ମ ରୂପେ ବ୍ୟାପିଥିବେ; ସେଇ ପରମ ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ଶାମ୍ଭବୀ।