ଵିଦ୍ଯାମାପ୍ନୁହି ଭକ୍ତିଂ ଚ ଜ୍ଞାନୀ ତ୍ଵଂ ମମ ରୂପଧୃକ୍
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ଲାଭ କର; ତୁମେ ମୋ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ।
ସୋ ଽହମେଵାଵତାରାର୍ଥଂ ସ୍ଥିତୋ ଵିଶ୍ଵଂଭରାତ୍ମକଃ
ମୁଁ ନିଜେ ଅବତାର ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ଭାବେ ବସିଛି।
ଵରଲୋକାନ୍ଯଥା ଵାଯୁର୍ଯଥା ରଵଂ ସଵିତା ତଥା
ଯେପରି ବାୟୁ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବ୍ୟାପିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୱନିକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି—
ଭକ୍ତିର୍ହି ଦୁର୍ଲଭା ଲୋକେ ମଯି ସର୍ଵପରାଯଣେ
ମୋତେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରଣ, ଭକ୍ତି ଏହି ଜଗତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଆକଲ୍ପାନ୍ତଃ ତପଃ ସଂସ୍ଥୌ ନରନାରାଯଣାଵୃଷୀ
ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି ଯୁଗ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।
କର୍ତା ଭାଗଵତଂ ଶାସ୍ତ୍ରଂ ତଦଧୀଷ୍ଵ ଭୁଵଂ ଵ୍ରଜ
ସେ ଭାଗବତ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ; ସେଠିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କର, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଯାଅ।
ତ୍ଵଦ୍ଵିଯୋଗେନ ଖିନ୍ନାତ୍ମା ତଂ ପ୍ରସାଦଯ ମତ୍ପ୍ରିଯମ୍
ତୁମ ଦୂରତାରେ ଯାହାର ହୃଦୟ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ, ଦୟାକରି ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅ।
ଯଥାଗତଂ ନିଵୃତ୍ତୋ ଽସୌ ପିତୁରନ୍ତିକମାଗମତ୍
ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ତପସୋ ନିଵଵର୍ତ ହ
ପୁଅକୁ ପୁନଃ ପାଇ ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ତପସ୍ୟାରୁ ବିରତ ହେଲେ।
ଆରଣେଯସମାଯୁକ୍ତଃ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ସମୁପାଗମତ୍
ଆରଣଙ୍ଗ ପୁଅ ସହିତ ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଲେ।
ଚକାର ସଂହିତାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ନାନାଖ୍ଯାନସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଂହିତା ରଚନା କଲେ।
ନିଵୃତ୍ତିନିରତଂ ପୁତ୍ରଂ ଶୁକମଧ୍ଯାପଯଞ୍ଚ ତାମ୍
ସେ ତିନି ସଂହିତାକୁ ନିବୃତ୍ତିରେ ଲିନ ଥିବା ପୁଅ ଶୁକଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇଲେ।
ଅଧୀତଵାନ୍ସଂହିତାଂ ଵୈ ନିତ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁଜନପ୍ରିଯାମ୍
ଶୁକ ସେଇ ସଂହିତା, ଯାହା ସଦା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚାପି ହରିଭକ୍ତିଵିଵର୍ଦ୍ଧନାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ପଢନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ହରିଭକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଏ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପାଯିତା ଵିଦ୍ଵନ୍ଵଯଂ କୃଷ୍ଣକଥାମୃତମ୍
ହେ ପଣ୍ଡିତ, ତୁମେ ଆମକୁ ଯେ କୃଷ୍ଣ କଥାମୃତ ପାନ କରାଇଲେ—
ସନନ୍ଦନମୁଖୋଦ୍ଗୀତାନ୍କିଂ ପପ୍ରଚ୍ଛଂ ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ ସନନ୍ଦନ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରଙ୍କୁ ମୁଁ ଆଉ କଣ ପଚାରିଥିଲି?
ଚରନ୍ତି ଲୋକାନନ୍ତସିଦ୍ଧା ଲୋକୋଦ୍ଧରଣତତ୍ପରାଃ
ଅନେକ ଲୋକରେ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଚର୍ଚ୍ଚା କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ସମାଗମେ ଭଦ୍ରା କା କଥା ଲୋକପାଵନୀ
ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ କେଉଁ ଶୁଭ ଓ ଲୋକପାବନ କଥା ରହିଛି?
କଥଯିଷ୍ଯାମି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯତ୍ପୃଷ୍ଟ ନାରଦର୍ଷିଣା
ନାରଦ ଋଷି ଯାହା ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ କହିଦେବି।
ନାରଦୋ ଭାର୍ଗଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ତାନ୍ମୁନୀନ୍
ନାରଦ, ଭାର୍ଗବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁନି ସେମାନେ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ସମାରାଧ୍ଯଃ ସ ଏଵାତ୍ର ସର୍ଵୈଃ ସର୍ଵାର୍ଥକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।
କେ ଦେଵାଃ ପୂଜନୀଯାଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁପାଦପରାଯଣୈଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ?
ଦୀକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାତରାଦ୍ଯଂ ଚ କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ଯତ୍ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଦିକ୍ଷା ଓ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କର୍ମ କଣ, ଦୟାକରି ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପ୍ରୀଯେତ ପରମାତ୍ମା ଵୈ ତଦ୍ବ୍ରୂତ ମମ ମାନଦାଃ
ପରମାତ୍ମା ଖୁସି ହେଉନ୍ତୁ; ମୋତେ ସେଥି ପ୍ରକାର କହନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିବା।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନୁଵାଚାର୍କସମଦ୍ଯୁତିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୂଜ୍ୟ ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ।
ଯଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵାମଲଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସାଧଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜାଣିଲେ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଭୋଗମୋକ୍ଷକ୍ରିଯାଚର୍ଯାହ୍ଵଯା ପାଦାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ, କର୍ମ ଓ ଆଚରଣ ନାମକ ଚାରି ପଦ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପତିସ୍ତତ୍ର ଶିଵୋହ୍ଯେକୋ ଜୀଵାସ୍ତୁ ପଶଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେଠାରେ ଏକମାତ୍ର ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ, ଜୀବମାନେ ପଶୁ ବୋଲି ମନ୍ତ୍ରଣା କରାଯାଇଛି।
ତାଵତ୍ପଶୁତ୍ଵମେତେଷାଂ ଦ୍ଵୈତଵତ୍ପଶ୍ଯ ନାରଦ
ନାରଦ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିତୀୟତା ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଜୀବମାନେ ପଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।
ପଶଵସ୍ତ୍ରିଵିଧାଶ୍ଚାପି ଵିଜ୍ଞାତାଃ କଲସଂଜ୍ଞିକାଃ
ପଶୁମାନେ ତିନି ପ୍ରକାର ଥିବା କଥା ଜଣାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ 'କଳା' ନାମରେ ଡାକାଯାଏ।