ସ୍ଵଯଂ ଚ ତତ୍ର ତପସି ସ୍ଥିତଃ ଶୁକମନୁସ୍ମରନ୍
ସେଠାରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ, ସେ ସବୁବେଳେ ଶୁକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପଂ ଗତସ୍ତାତ ଯତ୍ର ତ୍ଵମଗମଃ ପୁରା
ହେ ପ୍ରିୟ, ସେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆଗରୁ ତୁମେ ଯାଇଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟଃ ଶ୍ରୁତିଵିମୃଗ୍ଯୋ ହି ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେଠାରେ, ଯିଏ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଖୋଜାଯାଉଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର ସର୍ଵଦେଵରହଃସ୍ଥିତଃ
ହେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ରହୁଥିବା ମୋତେ ତୁମେ ଦେଖିଥିଲ।
ତ୍ଵଂ ସଦାଗତିମାର୍ଗସ୍ଥୋ ଲୋକାନ୍ପଶ୍ଯ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ତୁମେ ସଦା ମୋକ୍ଷର ପଥରେ ରହି, ଇଚ୍ଛାମତେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଦେଖୁଛ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ପ୍ରଯଯୌ ଵିପ୍ର ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମ୍ମାନିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ।
ଯଂ ଭାନ୍ତମନୁଭାନ୍ତ୍ଯେତେ ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ଽପି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।
ଵାପ୍ଯ ଉତ୍ପଲଂସଂଛନ୍ନାଃ ସୁରସ୍ତ୍ରୀକ୍ରୀଡନାକୁଲାଃ
ସେଠାରେ ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଶାପ୍ଲା ଫୁଲରେ ଢାକା ଓ ଦେବକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଖେଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତତ୍ର ଦ୍ଵାଃସ୍ଥୈଶ୍ଚତୁର୍ହସ୍ତେନାର୍ନାଭରଣଭୂଷିତୈଃ
ଦ୍ୱାରରେ ଚାରିଟି ହାତ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଥିଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯାଭ୍ଯାନ୍ତରଂ ତତ୍ର ଦେଵଦେଵଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେଠାରେ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିରୁପାସିତମ୍
ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଥିଲେ।
କଟୀସୂତ୍ରବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରକଟକାଙ୍ଗଦଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କ କଟିରେ ଦୋରି, ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ର, କଙ୍ଗନ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ଅଳଙ୍କାର ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶ ସିଦ୍ଧନି କରୈଃ ସେଵ୍ଯମାନମହର୍ନିଶମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ସିଦ୍ଧମାନେ ଦିନ ରାତି ହାତ ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଥିଲେ।
ନମସ୍ତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ସର୍ଵଲୋକୈକସାକ୍ଷିଣେ
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ସାକ୍ଷୀ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ହରଯେ ଵାସୁକିସ୍ଥାଯ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସିନେ
ବାସୁକି ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସୁଥିବା ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନୃସିଂହାଯ ଧ୍ରୁଵେଜ୍ଯାଯ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗେଶ୍ଵରାଯ ଚ
ନୃସିଂହ, ଧ୍ରୁବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗର ନାୟକଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନାଭେଯାଯ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରେ ଵିଧାତ୍ରେଂଽତକାରଯ ଚ
ଜଗତ୍ର ଧାରକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକ ନାଭିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣାଯ ଵେଦକର୍ତ୍ରେ ଚ ବୁଦ୍ଧକଲ୍କିସ୍ଵରୂପିଣେ
ବେଦର ରଚୟିତା, ବୁଦ୍ଧ ଓ କଳ୍କି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନରନାରାଯଣାଖ୍ଯାଯ ଶିଷିଵିଷ୍ଟାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ
ନରନାରାୟଣ ନାମେ ପରିଚିତ, ଶିଶିବିଷ୍ଟ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଋଭଵେ ସୁଵ୍ରତାଖ୍ଯାଯ ସୁଧାମ୍ନେ ଚାଜିତାଯ ଚ
ସୁବ୍ରତ ଭାବେ ପରିଚିତ ଋଭୁ, ସୁଧାମା ଓ ଅଜିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତେ ଚ ସ୍ଥଵିଷ୍ଠାଯାଣଵେ ଽର୍ଥିନେ
ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ଭୋଗତା, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମାର୍ଗ ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଈଜ୍ଯାଯ ସାକ୍ଷିଣେ ଽଜାଯବହୁଶୀର୍ଷାଙ୍ଘ୍ରିବାହଵେ
ପୂଜ୍ୟ, ସାକ୍ଷୀ, ଅଜନ୍ମା, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ, ପାଦ ଓ ବାହୁ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତ୍ଯଧୀଶାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଽନନ୍ତସକ୍ତଯେ
ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତିର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିର ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପୁଣ୍ଡରୀକନିଭାକ୍ଷାଯ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଯ ଵିଭାସିନେ
ପଦ୍ମ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସତ୍ଯାଯ ସତ୍ଯସଂଧାଯ ଵୈକୁଣ୍ଠାଯାଚ୍ଯୁତାଯ ଚ
ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଘୃତାର୍ଚିଷେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତେ ଽନନ୍ତାଯ କପିଲାଯଯ ଚ
ଘୃତ ଭଳି ତେଜସ୍ବୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅନନ୍ତ ଓ କପିଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଏକଶୃଙ୍ଗାଯ ଚ ଶୁଚିଶ୍ରଵସେ ଶାସ୍ତ୍ରଯୋନଯେ
ଏକଶୃଙ୍ଗ, ଶୁଚିଶ୍ରବା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉତ୍ସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭୂର୍ଭୁଵୁଃସ୍ଵଃସ୍ଵରୂପାଯ ଦୈତ୍ଯଘ୍ନେ ନିର୍ଗୁଣାଯ ଚ
ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱର ରୂପୀ, ଦାନବ ନାଶକ ଓ ଗୁଣହୀନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ପାହି ମାମୀଶ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ
ହେ ଈଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା।
ଆରଣେଯମୁଵାଚେଦଂ ଭୃଶଂ ପ୍ରଣତଵତ୍ସଲଃ
ଆରଣେୟ, ଯିଏ ନମ୍ର ହୃଦୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଅତି ଦୟାଳୁ, ଏହି କଥା କହିଲେ—