ଯଥା ଖେ ଚ ତଥା ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁତସ୍ତଂଵ
"ଯେପରି ଆକାଶ ସ୍ୱଚ୍ଛ, ସେପରି ତୁମ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହେବ।"
ତେଜସା ତସ୍ଯ ଲୋକାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି କେଵଲମ୍
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସେ ତିନି ଲୋକର କେବଳ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବ।
ଅରଣିଂ ତ୍ଵଥ ସଂଗୃହ୍ଯ ମମନ୍ଥାଗ୍ନିଚିକୀର୍ଷଯା
ତାପରେ ସେ ଅରଣି କାଠି ନେଇ, ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ମଥିଲେ।
ଘୃତାଚୀଂ ନାମାପ୍ସରସଂ ଦଦର୍ଶ ଭଗଵାନ୍ନୃଷିଃ
ଭଗବାନ ମୁନି ଘୃତାଚୀ ନାମକ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଭଵଦ୍ଭଗଵାନ୍ଵ୍ଯାସୋ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ମୁନୀଶ୍ଵର
ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୁକୀଭୂଯା ମହାରମ୍ଯା ଘୃତାଚୀ ସମୁପାଗମତ୍
ଘୃତାଚୀ ଏକ ଶୁକ ପାଖୀର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଆସିଲେ।
ସ୍ମରରାଜେନାନୁଗତଃ ସର୍ଵଗାତ୍ରାତିଗେନ ହ
ତାଙ୍କୁ କାମଦେବ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲେ।
ନ ଶଶାକ ନିଯନ୍ତୁଂ ତଂ ଵ୍ଯାସଃ ପ୍ରଵିସୃତଂ ମନଃ
ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କର ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯାହା ଏହି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭାସିଯାଇଥିଲା।
ହୃତମ୍ ଯତ୍ନାନ୍ନିଯଚ୍ଛତଶ୍ଚାପି ମୁନେ ଏତଞ୍ଚିକୀର୍ଷଯା
ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମୁନି, ସେଇ ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କର ମନ ହରାଇଗଲା।
ଶୁକ୍ରେ ନିର୍ମଥ୍ଯମାନେ ଽସ୍ଯାଂ ଶୁକୋ ଜଜ୍ଞେ ମହାତପାଃ
ଅରଣି ମଥିବା ସମୟରେ, ମହାତପସ୍ବୀ ଶୁକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଥୈଵ ହି ସମିଦ୍ଧୋ ଽଗ୍ନିର୍ଭାତି ହଵ୍ଯମୁପାତ୍ତଵାନ୍
ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ, ସେପରି।
ବିଭ୍ରଞ୍ଚିତ୍ରଂ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ରୂପଵର୍ଣମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଭ୍ଯେତ୍ଯ ସ୍ନାପଯାମାସ ଵାରିଣା ସ୍ଵେନ ନାରଦ
ନାରଦ ନିଜ ଜଳ ଦେଇ ସେଠାରେ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ଜଗୀଯନ୍ତ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ନନୃତୁଞ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୁଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ତଥା ତୁଂବୁରୁନାରଦୌ
ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବସୁ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଏବଂ ନାରଦ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ଶକ୍ରପୁରୋଗାଶ୍ଚ ଲୋକପାଲାଃ ସମାଗତାଃ
ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଦିଵ୍ଯାନି ସର୍ଵପୁଷ୍ପାଣି ପ୍ରଵଵର୍ଷ ଚ ମାରୁତଃ
ବାତାସ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲ ବର୍ଷାଇଲା।
ତଂ ମହାତ୍ମା ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦେଵ୍ଯା ସହ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ସେ ମହାତ୍ମା, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଦେବୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ତସ୍ଯ ଦେଵେଶ୍ଵରଃ ଶକ୍ତୋ ଦିଵ୍ଯମଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ହଂସାଶ୍ଚ ଶତପତ୍ରାଶ୍ଚ ସାରସାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ହଂସ, ପଦ୍ମ ଏବଂ ସାରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
ଆରଣେ ଯସ୍ତଦା ଦିଵ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମ ମହାମୁନିଃ
ସେ ସମୟରେ, ମହାମୁନି ଅରଣ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ।
ଉତ୍ପନ୍ନମାତ୍ରଂ ତଂ ଵେଦାଃ ସରହସ୍ଯାଃ ସସଂଗ୍ରହାଃ
ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରୁ, ସମସ୍ତ ବେଦ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥ ଓ ସଂଗ୍ରହ ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସ ଵଵ୍ରେ ଚ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗଭାଷ୍ଯଵିତ୍
ସେ ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ ଓ ତାହାର ଭାଷ୍ୟା ଜ୍ଞାନୀ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବାଛିଲେ।
ସୋ ଽଧୀତ୍ଯ ଵେଦାନଖିଲାନ୍ସରହସ୍ଯାନ୍ସସଂଗ୍ରହାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ, ତାହାର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥ ଓ ସଂଗ୍ରହ ପଢ଼ିଲେ।
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସମାଵୃତ୍ତୋ ମହାମୁନିଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ମହାମୁନି ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କଲେ।
ଦେଵତାନାମୃଷୀଣାଂ ଚ ବାଲ୍ଯେ ଽପି ସୁମହାତପାଃ
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଶିଶୁବୟସରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ତପସ୍ଵୀ ଥିଲେ।
ନ ତ୍ଵସ୍ଯ ରମତେ ବୁଦ୍ଧି ରାଶ୍ରମେଷୁ ମୁନୀଶ୍ଵର
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଆଶ୍ରମରେ ରମଣ କରୁନଥିଲା।
ସ ମୋକ୍ଷମନୁଚିନ୍ତ୍ଯୈଵ ଶୁକଃ ପିତରମଭ୍ଯଗାତ୍
ମୋକ୍ଷ ଭାବି, ଶୁକ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ମୋକ୍ଷଧର୍ମେଷୁ କୁଶଲୋ ଭଗଵାନ୍ ପ୍ରବ୍ରଵୀତୁ ମେ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଭଗବାନ, ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଶିଖାନ୍ତୁ।'
ଶୃତ୍ଵା ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ପରମର୍ଷିରୁଵାଚ ତମ୍
ପୁଅର କଥା ଶୁଣି, ସେ ପରମ ଋଷି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।