ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵଭୂଦେଵାନାଶୀର୍ଵାଦୈର୍ନୃପୋ ଵ୍ରଜେତ୍
ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରମୈରାଵତାରୂଢଂ ଶଚ୍ଯା ସହ ଵିରାଜିତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଇପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ସେ ଏୟିରାବତ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶଚୀ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ।
ସପ୍ତହସ୍ତଂ ସପ୍ତଜିହ୍ଵଂ ଷଣ୍ମୁଖଂ ମେଷଵାହନମ୍
ସାତଟି ହାତ, ସାତଟି ଜିଭା, ଛଅଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ମେଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଣ୍ଡାଯୁଧଂ ଲୋହିତାର୍କ୍ଷଂ ଯମଂ ମହିଷଵାହନମ୍
ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି, ମହିଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଯମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରଂ ନୀଲଂ ନିରୃତିଂ ନଖାହନମ୍
ନିଳ ରଙ୍ଗର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଢାଲ ଧାରଣ କରିଥିବା, ନଖରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ନିରୃତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଗପାଶଧରଂ ପୀତଵର୍ଣଂ ମକରଵାହନମ୍
ସାପ ରୂପୀ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ମକର ଉପରେ ବସିଥିବା ବରୁଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣିନାଂ ପ୍ରାଣରୂପଂ ତଂ ଦ୍ଵିବାହୁଂ ଦଣ୍ଡପାଣିକମ୍
ସେଇ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆକୃତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପ୍ରାଣ ରୂପ।
ଅଶ୍ଵାରୂଢଂ କୁଂଭପାଣିଂ ଦ୍ଵିବାହୁଂ ସ୍ଵର୍ଣସନ୍ନିଭମ୍
ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସିଥିବା, କୁମ୍ଭ ଧରିଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିନାକିନଂ ଵୃଷାରୂଢଂ ଗୌରୀପତିମନୁତ୍ତମ୍
ପିନାକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଗୌରୀଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପ୍ରଯାଣେ ସ୍ଵଯଂ କାର୍ଯା ପ୍ରେକ୍ଷଯା ଭୂଭୁଜସ୍ତଥା
ଯଦି ଯାତ୍ରା କରୁନାହାନ୍ତି, ତେବେ ରାଜା ନିଜେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନାନ୍ନିର୍ଗମସ୍ଥାନଂ ଦଡାନାଂ ଚ ଶତନ୍ଦ୍ଵଯମ୍
ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରିବା ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦୂର।
ଦିନାନ୍ଯେକତ୍ର ନ ଵସେତ୍ସପ୍ତଷ୍ଟ୍ ଵା ପରୋ ଜନଃ
ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ଦିନ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅକାଲଜେଷୁ ନୃପତିର୍ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଗର୍ଜିତଵୃଷ୍ଟିଷୁ
ଅସମୟରେ ବିଜୁଳି, ମେଘ ଗର୍ଜନ ଓ ବର୍ଷା ହେଲେ ରାଜା ସତର୍କ ରହିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନ୍ତାକୁଡ୍ଯଶିଵାକାକକପୋତାନାଂ ଗିରସ୍ତଥା
ସାରସ, ଉଲୁ, କାଉଁ ଓ ପରା ଇତ୍ୟାଦି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ପୀତକାରଭରଦ୍ଵାଜପଭିଣାଂ ଦକ୍ଷିଣା ଗତିଃ
ଯଦି କେହି ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବରଦ୍ୱାଜ ଗୋତ୍ରର ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଡାହାଣ ପାଟି ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଅଟେ।
କୃଷ୍ଣଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯାଣେ ତୁ କୃକଲାସେନ ଵୀକ୍ଷିତଃ
କିନ୍ତୁ ଯାତ୍ରାର ସମୟରେ ଯଦି କଳା ଚମଡ଼ି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା କଂକାଳ ସଦୃଶ ଦେହ ଥିବା କାହାକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ ଅଟେ।
ହୃତେକ୍ଷଣଂ ନେଷ୍ଟମେଵାଵ୍ଯପତ୍ଯଯଂ କପିଋକ୍ଷଯୋଃ
ଯଦି କାହାରି ଆଖି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ଅଟେ, କିମ୍ବା ବାନର କିମ୍ବା ଭାଲୁକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଭଲ ନୁହେଁ ଏବଂ ଅପଶକୁନ ଆଣେ।
ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରେଣ ଯାତ୍ରାଯାଂ ଵ୍ଯସ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵେଶନେ
ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ସମସ୍ତ କାମ ବିଘ୍ନିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଵେଶେ ରୋଦନଯୁତଃ ଶଵଃ ଶଵପ୍ରଦସ୍ତଥା
ଯଦି ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ କାହାରି ଲାଶ ଏବଂ କାନ୍ଦିବା ଲୋକ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା କେହି ଲାଶ ବୋହିଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ।
ଅଭ୍ଯକ୍ତଵସାସ୍ଥିଚର୍ମାଙ୍ଗାରଦାରୁଣରୋଗିଭିଃ
ଯଦି କେହି ଚର୍ବି, ହାଡ଼, ଚମଡ଼, କୋଇଳା ଲଗାଇଥିବା କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ।
ଵନ୍ଧ୍ଯାକୁଞ୍ଜକକାଷାଯମୁକ୍ତକେଶବୁଭୁକ୍ଷିତୈଃ
କିମ୍ବା ଅସନ୍ତାନ ମହିଳା, ବାନର, ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଖୋଲା କେଶ ଥିବା କିମ୍ବା ଭୋକା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ।
ପ୍ରଜ୍ଵଲାଗ୍ନୀନ୍ସୁତୁରଗନୃପାସନପୁରାଙ୍ଗନାଃ
କିମ୍ବା ଦହୁଁଥିବା ଅଗ୍ନି, ପୁଅ, ରାଜା, ଆସନ କିମ୍ବା ସହରର ମହିଳାମାନେ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ।
ଭକ୍ଷ୍ଯେକ୍ଷୁଫଲମୃତ୍ସ୍ନାନ୍ନମଧ୍ଵାଜ୍ଯଦଧିଗୋଦଯାଃ
କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ, ଇଖ, ଫଳ, ମାଟି, ମଧୁ, ଘିଅ, ଦହି, ଗାଈ କିମ୍ବା ପାଣି ଝରଣା ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଶୁଭ ଅଟେ।
ପୁଣ୍ଯସ୍ତ୍ରୀପୁଣ୍ଯକଲଶରତ୍ନଭୃଙ୍ଗାରଗୋଦ୍ଵିଜାଃ
କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟବତୀ ମହିଳା, ଶୁଭ କଳଶ, ମଣି, ମଧୁମକ୍ଷୀ, ଗାଈ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଶୁଭ ଅଟେ।
ଵେଦମଙ୍ଗଲଘୋଷାଃ ସ୍ଯୁଃ ଯା ଯିନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧିଦାଃ
କିମ୍ବା ବେଦ ଧ୍ୱନି ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ, ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ଦ୍ଵିତୀଯେ ଵିପ୍ରାଣାଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ନିଵର୍ତଯେତ୍
ଏହି କଥା ମନେ ରଖି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପଛରେ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ।
ଅଫଲଂ ଯଦ୍ବାଲଵୃଦ୍ଧରୋଗିପୈନସିକୈଃ କୃତମ୍
ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ନାକ ରୋଗ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ କାମ ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।
ହନ୍ଯାତ୍ପରପୁରପ୍ରାପ୍ତୋ ନ ସ୍ତ୍ରୀର୍ନିତ୍ଯଂ ନିରାଯୁଧାନ୍
ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ମହିଳାମାନେ କିମ୍ବା ସଦା ନିରସ୍ତ୍ର ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵିଧାଯ ପୂର୍ଵଦିଵସେ ଵାସ୍ତୁପୂଜାବଲିକ୍ରିଯାମ୍
ପୂର୍ବ ଦିନରେ ଘର ପୂଜା ଏବଂ ବଳି କ୍ରିୟା କରିବା ପରେ, ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵେଶୋ ମଧ୍ଯମୋ ଜ୍ଞେଯଃ ସୌମ୍ଯକାର୍ତିକମାସଯୋଃ
ସୌମ୍ୟ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦିନର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଉଚିତ ଏବଂ ଏହା ଶୁଭ।