ବଲକ୍ଷଯପକ୍ଷଦଶମୀମାସୀଷେ ଵିଜଯାଭିଧା
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଦଶମୀ ତିଥିକୁ ବିଜୟା ତିଥି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନିମିତ୍ତଶକୁନାଦିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଧାନଂ ହି ମନୋଦଯଃ
ନିମିତ୍ତ, ଶକୁନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ପ୍ରଧାନ ହେଉଛି ମନର ଉଦୟ।
ଉତ୍ସଵୋପନଯୋଦ୍ଵାହପ୍ରତିଷ୍ଟାଶୌଚସୂତକେ
ଉତ୍ସବ, ଉପନୟନ, ବିବାହ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଅଶୁଚି ଓ ସୂତକ ଅବସରରେ,
ମହିଷୋନ୍ଦୁରଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧେ କଲତ୍ରକଲହାର୍ତ୍ତଵେ
ମହିଷ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ, ସ୍ତ୍ରୀ ସହ କଳହ କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ,
ଘୃତାନ୍ନଂ ତିଲପିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ମତ୍ସ୍ଯାନ୍ନଂ ଘୃତପାଯସମ୍
ଘିଅରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ତିଳ ଚୁଣାର ଖାଦ୍ୟ, ମାଛ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଘିଅ ପାଇଁ ଚାଉଳ ଖିର,
ସଜ୍ଜିକା ପରମାନ୍ନଂ ଚ କାଞ୍ଜିକ ଚ ପଯୋ ଦଧି
ସଜ୍ଜିକା, ପରମାନ୍ନ, ଖଟା ଜଳ, ଦୁଧ ଓ ଦହି,
କୁଲ୍ମାଷାଂଶ୍ଚ ତିଲାନ୍ନଂ ଚ ଦଧି କ୍ଷୌଦ୍ରଂ ଘୃତଂ ପଯଃ
ଭୁନା ଯବ, ତିଳ ଭାତ, ଦହି, ମଧୁ, ଘିଅ ଏବଂ ଦୁଧ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଶମାଂସଂ ଚ ଷାଷ୍ଟିକ୍ଯଂ ପ୍ରିଯଗୁଙ୍କମପୂପକମ୍
ଖରା ମାଂସ, ଷଷ୍ଠି ଦିନର ଚାଉଳ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ବୀଜ ଏବଂ ପିଠା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ହଵିଷ୍ଯଂ କୃଶରାନ୍ନଂ ଚ ମୁଦ୍ଗାନ୍ନଂ ଯଵପିଷ୍ଟିକମ୍
ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ, ଖିର, ମୁଗ ଭାତ ଏବଂ ଯବ ଚୁଣା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜେଭାଶ୍ଵରଥନରୈର୍ଯାତି ଜଯତ୍ଯରୀନ୍
ଏହି ଭୋଜନ ଭୋଗ କରି, ରାଜା ରାଜା, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ରଥ ସହିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵଭୂଦେଵାନାଶୀର୍ଵାଦୈର୍ନୃପୋ ଵ୍ରଜେତ୍
ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ ରାଜା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରମୈରାଵତାରୂଢଂ ଶଚ୍ଯା ସହ ଵିରାଜିତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏଇପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ସେ ଏୟିରାବତ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶଚୀ ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ।
ସପ୍ତହସ୍ତଂ ସପ୍ତଜିହ୍ଵଂ ଷଣ୍ମୁଖଂ ମେଷଵାହନମ୍
ସାତଟି ହାତ, ସାତଟି ଜିଭା, ଛଅଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ମେଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଣ୍ଡାଯୁଧଂ ଲୋହିତାର୍କ୍ଷଂ ଯମଂ ମହିଷଵାହନମ୍
ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି, ମହିଷ ଉପରେ ବସିଥିବା ଯମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରଂ ନୀଲଂ ନିରୃତିଂ ନଖାହନମ୍
ନିଳ ରଙ୍ଗର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଢାଲ ଧାରଣ କରିଥିବା, ନଖରେ ଆଘାତ କରୁଥିବା ନିରୃତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାଗପାଶଧରଂ ପୀତଵର୍ଣଂ ମକରଵାହନମ୍
ସାପ ରୂପୀ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ମକର ଉପରେ ବସିଥିବା ବରୁଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣିନାଂ ପ୍ରାଣରୂପଂ ତଂ ଦ୍ଵିବାହୁଂ ଦଣ୍ଡପାଣିକମ୍
ସେଇ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା ଆକୃତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପ୍ରାଣ ରୂପ।
ଅଶ୍ଵାରୂଢଂ କୁଂଭପାଣିଂ ଦ୍ଵିବାହୁଂ ସ୍ଵର୍ଣସନ୍ନିଭମ୍
ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସିଥିବା, କୁମ୍ଭ ଧରିଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପିନାକିନଂ ଵୃଷାରୂଢଂ ଗୌରୀପତିମନୁତ୍ତମ୍
ପିନାକ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଗୌରୀଙ୍କର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପତିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପ୍ରଯାଣେ ସ୍ଵଯଂ କାର୍ଯା ପ୍ରେକ୍ଷଯା ଭୂଭୁଜସ୍ତଥା
ଯଦି ଯାତ୍ରା କରୁନାହାନ୍ତି, ତେବେ ରାଜା ନିଜେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନାନ୍ନିର୍ଗମସ୍ଥାନଂ ଦଡାନାଂ ଚ ଶତନ୍ଦ୍ଵଯମ୍
ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରିବା ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଶ ଦଣ୍ଡ ଦୂର।
ଦିନାନ୍ଯେକତ୍ର ନ ଵସେତ୍ସପ୍ତଷ୍ଟ୍ ଵା ପରୋ ଜନଃ
ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ଦିନ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅକାଲଜେଷୁ ନୃପତିର୍ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଗର୍ଜିତଵୃଷ୍ଟିଷୁ
ଅସମୟରେ ବିଜୁଳି, ମେଘ ଗର୍ଜନ ଓ ବର୍ଷା ହେଲେ ରାଜା ସତର୍କ ରହିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନ୍ତାକୁଡ୍ଯଶିଵାକାକକପୋତାନାଂ ଗିରସ୍ତଥା
ସାରସ, ଉଲୁ, କାଉଁ ଓ ପରା ଇତ୍ୟାଦି ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ପୀତକାରଭରଦ୍ଵାଜପଭିଣାଂ ଦକ୍ଷିଣା ଗତିଃ
ଯଦି କେହି ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବରଦ୍ୱାଜ ଗୋତ୍ରର ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଡାହାଣ ପାଟି ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଅଟେ।
କୃଷ୍ଣଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯାଣେ ତୁ କୃକଲାସେନ ଵୀକ୍ଷିତଃ
କିନ୍ତୁ ଯାତ୍ରାର ସମୟରେ ଯଦି କଳା ଚମଡ଼ି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା କଂକାଳ ସଦୃଶ ଦେହ ଥିବା କାହାକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ ଅଟେ।
ହୃତେକ୍ଷଣଂ ନେଷ୍ଟମେଵାଵ୍ଯପତ୍ଯଯଂ କପିଋକ୍ଷଯୋଃ
ଯଦି କାହାରି ଆଖି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ଅଟେ, କିମ୍ବା ବାନର କିମ୍ବା ଭାଲୁକୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଭଲ ନୁହେଁ ଏବଂ ଅପଶକୁନ ଆଣେ।
ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରେଣ ଯାତ୍ରାଯାଂ ଵ୍ଯସ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵେଶନେ
ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭରେ ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ସମସ୍ତ କାମ ବିଘ୍ନିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଵେଶେ ରୋଦନଯୁତଃ ଶଵଃ ଶଵପ୍ରଦସ୍ତଥା
ଯଦି ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ କାହାରି ଲାଶ ଏବଂ କାନ୍ଦିବା ଲୋକ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା କେହି ଲାଶ ବୋହିଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ।
ଅଭ୍ଯକ୍ତଵସାସ୍ଥିଚର୍ମାଙ୍ଗାରଦାରୁଣରୋଗିଭିଃ
ଯଦି କେହି ଚର୍ବି, ହାଡ଼, ଚମଡ଼, କୋଇଳା ଲଗାଇଥିବା କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଅଶୁଭ।