ଗଙ୍ଗାଂ ଭଗୀରଥାଯାଃ ଚିନ୍ତଯାମା ସ ଧାରଣେ
ଭାଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ଉପରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କଲେ।
ଆନୀଯ ତଜ୍ଜଲୈଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୂତାନ୍ନିନ୍ଯେ ଦିଵଂ ପିତୄନ୍
ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣି, ତାଙ୍କ ଜଳରେ ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଇ, ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିଲେ।
ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମିତ୍ରସହଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମିତ୍ରସହ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦୁନିଷେଵେଣଂପୁନର୍ମୁକ୍ତୋ ନୃପୋ ଽଭଵତ୍
ଗଙ୍ଗାର ଜଳବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ରାଜା ପୁନିଥରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦୂଭିଷେକେଣ ପୁନଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଽବଯତ୍କଥମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଜଳବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରି, ସେ କିପରି ପୁନିଥରେ ପବିତ୍ର ହେଲେ?
ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଵଦତାଂ ଚୈଵ ଗଙ୍ଗାଖ୍ଯାନଂ ଶୁଭାଵହମ୍
ଗଙ୍ଗାର କଥା ଶୁଣିବା ଓ କହିବା ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ବୁଭୁଜେ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ପିତୃଵଦ୍ରଞ୍ଜଯନ୍ପ୍ରଜାଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଉପଭୋଗ କଲେ, ପିତା ପରି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ଖୁସି କରି।
ରକ୍ଷିତା ତଦ୍ଵଦମୁନା ସର୍ଵଧର୍ମାଵିରୋଧିନା
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଅଟୁଟ ରଖି, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ତ୍ରିଂଶଦଷ୍ଟସହସ୍ରାଣି ବୁଭୁଜେ ପୃଥିଵୀଂ ଯୁଵା
ଯୁବାବସ୍ଥାରେ, ସେ ତିରିଶି ଆଠି ହଜାର ବର୍ଷ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କଲେ।
ଵିଵେଶ୍ଵ ସବଲଃ ସମ୍ଯକ୍ ଶୋଧିତଂ ହ୍ଯାସମନ୍ତ୍ରିଭିଃ
ସେ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ସଫା କରାଯାଇଥିବା ସଭାଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଆସସାଦ ନଦୀଂ ରେଵାଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସ ପିପାସିତଃ
ଧର୍ମଜ୍ଞ ସେ, ପିପାସିତ ହୋଇ, ରେବା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମନ୍ତ୍ରିଭିଃ ସାର୍ଧ୍ଦଂ ତାଂ ନିଶାଂ ତତ୍ର ଚାଵସତ୍
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଭୋଜନ କରି, ସେ ରାତିଟିଏ ସେଠାରେ ରହିଲେ।
ବଭ୍ରାମ ମନ୍ତ୍ରିସହିତୋ ନର୍ମଦାତୀରଜେ ଵନେ
ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳରେ ଅଟବାରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଆକର୍ଣକୃଷ୍ଟବାଣଃ ସତ୍ କୃଷ୍ଣସାରଂ ସମନ୍ଵଗାତ୍
ତିନି କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଏକ କଳା କୃଷ୍ଣସାର ହରିଣକୁ ଧାଡ଼ିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଗୁହାସଂସ୍ଥମପଶ୍ଥମପଶ୍ଯତ୍ସୁରତେ ରତମ୍
ସେ ଗୁହା ଭିତରେ ଦୁଇଟି ବାଘକୁ ମିଳିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଧନୁଃସଂହିତବାଣେନ ତେନାସୌ ଶରଶାସ୍ତ୍ରଵିତ୍
ଧନୁଷରେ ବାଣ ଧରିଥିବା, ବାଣବିଦ୍ୟାର ଜଣେ ପାଣ୍ଡିତ, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ପତମାନା ତୁ ସାଵ୍ଯାଘ୍ରୀ ଷଟ୍ରତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନାଯତା
କିନ୍ତୁ ଏହି ବାଘିନୀ, ଛଅତିସ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଲାଫି ପଡ଼ିଲା।
ପତିତାଂ ସ୍ଵପ୍ରିଯାଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦ୍ଵିଷନ୍ସ ଵ୍ଯାଘ୍ରରାକ୍ଷସଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାକୁ ପଡ଼ିଯିବା ଦେଖି, ଶତ୍ରୁ ବାଘ ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା।
ରାଜା ତୁ ଭଯସଂଵିଗ୍ନୋ ଵନେସୈନ୍ଯଂ ସମେତ୍ଯ ଚ
ରାଜା ଭୟରେ ଅତି ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ଅଟବାରେ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ଶଙ୍କମାନସ୍ତୁ ତଦ୍ରକ୍ଷଃକୃତ୍ଯା ଦ୍ରାଜା ସୁଦାସଜଃ
ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କ କୌଶଳ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ କରି, ସୁଦାସଜ ରାଜା ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଗତେ ବହୁତିଥେ କାଲେ ହଯମେଧମଖଂ ନୃପଃ
ବହୁ ସମୟ ପରେ, ରାଜା ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦିଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ହବି ଦେଲେ।
କର୍ତୁଂ ପ୍ରତିକ୍ରିଯାଂ ରାଜ୍ଞେ ସମାଯାତୋରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ପ୍ରତିକାର ଦାବି କରି ଆସିଲେ।
ରାଜାନମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଜଗାଦ ଭୋକ୍ଷ୍ଯେ ମାଂସଂ ସମିଚ୍ଛାମ୍ଯହମିତ୍ଯୁଵାଚ
ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସେ କହିଲେ: 'ମୁଁ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଚାହେଁ।'
ସ୍ଥିତଶ୍ଚ ରାଜାପି ହରି ଯପାତ୍ରେ ଧୃତ୍ଵା ଗୁରୋରାଗମନଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷନ୍
ରାଜା ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଦନ ପାତ୍ର ଧରି, ଗୁରୁଙ୍କ ଆସିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ସମାଗତାଯ ଗୁରୁଵେ ଦଦୌ ତସ୍ମୌ ସସାଦରମ୍
ଗୁରୁ ଆସିଲେବେଳେ, ସେ ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତଯାମାସ ଗୁରୁଃ କିମିତି ଵିସ୍ମିତଃ
ଏହା ଦେଖି, ଗୁରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ: 'ଏହା କାହିଁକି ହେଲା?'
ଅହୋ ଽସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଦୌଃଶୀଲ୍ଯମଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଦତ୍ତଵାନ୍ମମ
ହାୟ, ଏହି ରାଜା ଖରାପ କାମ କଲେ—ମୋତେ ଅଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ।
ଅଭୋ ଽଜ୍ଯଂ ମଦ୍ଵିଘାତାଯ ଦତ୍ତ ହି ପୃଥିଵୀପତେ
ହେ ପୃଥିବୀର ନାଥ, ତୁମେ ମୋତେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ମୋତେ କ୍ଷତି କରିଛ।
ନୃମାଂସଂ ରକ୍ଷସାମେଵ ଭୋଜ୍ଯଂ ଦତ୍ତଂ ମମ ତ୍ଵଯା
ତୁମେ ମୋତେ ମଣିଷ ମାଂସ ଦେଲ, ଯାହା କେବଳ ରାକ୍ଷସମାନେ ଖାଆନ୍ତି।