ଆଶିଷୋ ଵାଚନଂ କାର୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯାଙ୍ଗନାଦିଭିଃ
ପୁଣ୍ୟବତୀ ମହିଳାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଓ ପୁଣ୍ୟ ସଂଚୟ କରିବା ଉଚିତ୍,
ତତ୍ର ମୃଦତତସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣା ଗୃହୀତ୍ଵା ପୁନରାଗତଃ
ସେଠାରେ କେହି କଳି ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉପକରଣ ନେଇ, ପୁଣି ଫେରିଯିବା ଦରକାର,
ଅନେକବୀଜସଂଯୁକ୍ତଂ ତୋଯଂ ପୁଷ୍ପାଭିଶୋଭିତମ୍
ଅନେକ ପ୍ରକାର ବିଜ ମିଶା ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ ଜଳ,
ରାଜ୍ଞା ମେକାଦଶେ ମୈଞ୍ଜୀବନ୍ଧନଂ ଦ୍ଵାଦଶେ ଵିଶାମ୍
ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଚୁଡ଼ା ବାନ୍ଧାଯିବା ଉଚିତ୍; ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ,
ଉପଵୀତୀ ଯତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍କାର୍ଯଂ ତତ୍ରୋପନାଯନମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ଧନୀ, ସେଠାରେ ଉପନୟନ କରିବା ଉଚିତ୍,
ଯଥୋକ୍ତଵତ୍ସରେ କାର୍ଯମନୁକ୍ତେ ନୋପନାଯନମ୍
ଯେଉଁ ବର୍ଷ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେହି ବର୍ଷରେ ଉପନୟନ କରିବା ଉଚିତ୍; ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନହେଲେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ,
ଵେଦାନାମଧିପା ଜୀଵଶୁକ୍ରଭୌମବୁଧାଃ କ୍ରମାତ୍
ବେଦମାନଙ୍କ ଅଧିପତି କ୍ରମେ: ଚନ୍ଦ୍ର, ଶୁକ୍ର, ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୁଧ,
ମୁଖ୍ଯଂ ସାଧାରଣଂ ତେଷାଂ ତପୋମାସାଦିପଞ୍ଚସୁ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ଓ ସାଧାରଣ ସମୟ ହେଉଛି ତପସ୍ ଆଦି ପାଞ୍ଚଟି ମାସ,
ଵିଧିଜ୍ଞଶ୍ଚାର୍ଥଵାଂଶ୍ଚୈତ୍ରେ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ
ଯିଏ ବିଧି ଜାଣେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବେଦ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍,
ଉପନୀତୋ ବଲାଢ୍ଯଶ୍ଚ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଵିଧିଵିଦାଂ ଵରଃ
ଯିଏ ଉପନୀତ ଓ ବଳ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ବିଧି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍,
ତ୍ରଯୋଦଶୀ ଚ ଦଶମୀ ସପ୍ତମୀ ଵ୍ରତବନ୍ଧନେ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ, ଦଶମୀ ଓ ସପ୍ତମୀ ତିଥି ଉପବାସ ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ଉଚିତ୍,
କୃଥଷ୍ଣେ ଦ୍ଵିତ୍ରୀଷୁସଂଖ୍ଯାଶ୍ଚ ତିଥ୍ଯୋ ଽନ୍ଯା ହ୍ଯତିନିନ୍ଦିତାଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ, ତୃତୀୟ ଓ ଷଷ୍ଠୀ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ତିଥି ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିନ୍ଦିତ,
ଵିଷ୍ଣୁତ୍ରଯାଂଶ୍ଵିମିତ୍ରାବ୍ଜଯୋନିଭାନ୍ଯୁପନାଯନେ
ଦୀକ୍ଷା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତିନି ଅଂଶ, ମିତ୍ର ଓ ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କୁ ଗଣନା କରାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟାଦଶଂ ସମୁଦଯଂ ତ୍ରଯୋଵିଂଶଂ ଵିନାଶନମ୍
ଅଠାରତମଟି ହେଉଛି ସଂଗ୍ରହ, ଏବଂ ଏକୋଇଶତମଟି ହେଉଛି ବିନାଶ।
ଆଚାର୍ଯସୌମ୍ଯକାଵ୍ଯାନାଂ ଵାରାଃ ଶସ୍ତାଃ ଶଶୀନଯୋଃ
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମୃଦୁ କବିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଓ କ୍ଷୟକାଳରେ ଦିନଗୁଡିକ ଶୁଭ ହୁଏ।
ତ୍ରିଧା ଵିଭଜ୍ଯ ଦିଵସଂ ତତ୍ରାଦୌ କର୍ମ ଦୈଵିକମ୍
ଦିନକୁ ତିନି ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ, ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବ।
ସ୍ଵନୀଚଗେ ତଦଂଶେ ଵା ସ୍ଵାରିଭେ ଵା ତଦଂଶକେ
ଏହା ନିଜ ନୀଚ ରାଶିରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଅଂଶରେ, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅଂଶରେ ଥିଲେ।
ସ୍ଵାଧିଶତ୍ରୁଗୃହସ୍ଥେ ଵା ତଦଂଶସ୍ଥେ ଽଥ ଵା ଵ୍ରତୀ
ନିଜ ଶତ୍ରୁ ଘରରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଅଂଶରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରତୀଙ୍କ ଅଂଶରେ ଥିଲେ।
ସ୍ଵୋଚ୍ଚସଂସ୍ଥେ ତଦଂଶେ ଵା ସ୍ଵରାଶୌ ରାଶିଗେ ଗଣେ
ନିଜ ଉଚ୍ଚ ରାଶିରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଅଂଶରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ରାଶିରେ, କିମ୍ବା ରାଶି ଗୁଚ୍ଛରେ ଥିଲେ।
ଅତୀଵ ଧନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ
ସେ ବହୁତ ଧନୀ ହୁଏ ଏବଂ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଏ।
ଵ୍ରତୀ ଵିଶୁଦ୍ଧେ ନିଧନେ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ବ୍ରତୀ ଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଶେଷରେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଦର୍ଶୀ ହୁଏ।
ଗୁରୌ ଭୃଗୌ ଵା ଶାଖେଶେ ଵିଦ୍ଯାଧନସମନ୍ଵିତଃ
ଗୁରୁ, କିମ୍ବା ଭୃଗୁ, କିମ୍ବା ଶାଖାପତିଙ୍କ ସହ ଥିଲେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଶଆଖାଧିପତିଲଗ୍ନଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ରିତଯଂ ଵ୍ରତେ
ଶାଖାପତି ଲଗ୍ନରେ ଯୋଗ ତିନିପ୍ରକାର ବ୍ରତରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ପାପାଂଶଗେ ଵା ଦରିଦ୍ରୋ ନିତ୍ଯଦୁଃଖିତଃ
ପାପ ଅଂଶରେ ଥିଲେ ସେ ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ସଦା ଦୁଃଖିତ ରହେ।
ତଦା ଵ୍ରତୀ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧିମାନ୍
ତେବେ ବ୍ରତୀ ବେଦ ଜ୍ଞାନ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଲଗ୍ନେ ତୁ ନିଧନେ ସୌମ୍ଯୈଃ ସଂଯୁତେ ଵା ନିରୀକ୍ଷିତେ
ଲଗ୍ନ କିମ୍ବା ଶେଷରେ, ମୃଦୁ ଗ୍ରହମାନେ ଯୋଗ କିମ୍ବା ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ।
ସ୍ଥାନାଦିବଲସଂପୂର୍ଣୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଵା ଶୁଭାନ୍ଵିତୈଃ
ଚାରିଟି ଶୁଭ ଗ୍ରହ ସ୍ଥାନ ଓ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ରାଶଯଃ ସକଲାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ଶୁଭଗ୍ରହଯୁତେକ୍ଷିତାଃ
ସମସ୍ତ ରାଶି ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ ଉତ୍ତମ ହୁଏ।
ନ କଦାଚିତ୍କର୍କଟାଂଶଶୁଭେକ୍ଷିତଯୁତୋ ଽପି ଵା
କେବେ ବି କର୍କଟ ଅଂଶର ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏଵଂଵିଧେ ଲଗ୍ନଗତେ ନଵାଂଶେ ଵ୍ରତମୀରିତମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ଲଗ୍ନ ନବମଂଶରେ ଥିଲେ ବ୍ରତ ଘୋଷିତ ହୁଏ।