ଵରଂ ଦଦାଵପତ୍ଯାର୍ଥମୌର୍ଵୋ ଭାର୍ଗଵମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଭାର୍ଗବ ଔର୍ବ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଏକ ଵର ଦେଲେ।
କେଶିତୀଂ ସୁମତିଂ ଚୈଵ ଇଦମାହ ପ୍ରହର୍ଷଯମ୍
ସେ କେଶିନୀ ଓ ସୁମତିଙ୍କୁ ଖୁସି କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅପତ୍ଯାର୍ଥଂ ମହାଭାଗେ ଵୃଣୁତାଂ ଚ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ମହାଭାଗ୍ୟବତୀମାନେ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ଚୟନ କର।
କେଶିନ୍ଯେକଂ ସୁତଂ ଵଵ୍ରେ ଵଂଶସନ୍ତାନକାରଣମ୍
କେଶିନୀ ବଂଶ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ମାଗିଲେ।
ନାମ୍ନାସମଞ୍ଜାଃ କେଶିନ୍ଯାସ୍ତନଯୋ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଶିନୀଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ସମଞ୍ଜ ଥିଲା।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାଗରାଃ ସର୍ଵେ ହ୍ଯାସନ୍ଦୁର୍ଵୃତ୍ତଚେତସଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ସାଗର ପୁଅମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ହେଲେ।
ଚିନ୍ତଯାମାସ ଵିଧିଵତ୍ପୁତ୍ରକର୍ମ ଵିଗର୍ହିନମ୍
ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ନିନ୍ଦିତ ପୁଅ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
କାରୁକୈସ୍ତାଡ୍ଯତେ ଵହ୍ଣିରଯଃସଂଯୋଗମାତ୍ରତଃ
କାମାରମାନେ କେବଳ ଲୋହା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।
ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞୋ ଗୁଣଵାନ୍ଧର୍ମୀ ପିତାମହହିତେ ରତଃ
ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ଗୁଣବାନ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପିତୃମାନେ ଭଲ ହେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଅନୁଷ୍ଟାନଵତାଂ ନିତ୍ଯମନ୍ତରାଯା ଭଵନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ବାଧା ଆସେ।
ବୁଭୁଜେ ତାନି ସର୍ଵାଣି ନିରାକୃତ୍ଯ ଦିଵୌକସଃ
ସେ ଦେବତାମାନେକୁ ଅପସାରି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଭଜନ୍ତି ସାଗରାସ୍ତା ଵୈ କଚଗ୍ରହବଲାତ୍କୃତାଃ
କଚଗ୍ରହର ଶକ୍ତିରେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ, ସେ ସାଗରମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ଭୂଷଯନ୍ତି ସ୍ଵଦେହାନି ମଦ୍ଯପାନପରାଯଣାଃ
ମଦ୍ୟପାନରେ ଲିନ ଥିବା ସେମାନେ ନିଜ ଦେହକୁ ଭଲଭାବରେ ସଜାଇଥାନ୍ତି।
ମିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଯୋଦ୍ରୁମାରବ୍ଧା ବଲିନୋ ଽତ୍ଯନ୍ତପାପିନଃ
ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ, ସେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ ଲୋକମାନେ ଯୋଦ୍ରୁମ ଗଛକୁ ଉପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିଚାରଂ ପରମଂ ଚକ୍ରୁରେତେଷୁଂ ନାଶହେତଵେ
ସେମାନେ ନିଜ ନାଶ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କଲେ।
କପିଲଂ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଯଯୁଃ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନରୁପିଣଃ
ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ, ସେମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ କପିଳଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରାଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ରୂମୌ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଵ୍ରିଦଶାସ୍ତତଃ
ଗଛ ପରି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନରରୁପପ୍ରତିଚ୍ଛିନ୍ନଵିଷ୍ଣଵେ ଜିଷ୍ଣଵେ ନମଃ
ମାନବ ରୂପରେ ଲୁଚିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ବିଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସଂସାରାରଣ୍ଯଦାଵାଗ୍ରେ ଧର୍ମପାଲନସେତଵେ
ସଂସାରର ଜ୍ବଳନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲର କାନ୍ଥରେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସେତୁ।
ସାଗରୈଃ ପୀଡିତାନସ୍ମାଂସ୍ତ୍ରାଯସ୍ଵ ଶରଣାଗତାନ୍
ସାଗରମାନେ ଯେଉଁଠି ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି, ଆମେ ଶରଣ ନେଇଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ ଏଵ ଲୋକାନ୍ବାଧନ୍ତେ ନାତ୍ରାଶ୍ଵାର୍ଯଂ ସୁଗେତମାଃ
ସେମାନେ ଲୋକମାନେକୁ ଅନ୍ୟଥା କଷ୍ଟ ଦେଉଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଶୁଭ ଆଶା ନାହିଁ।
ତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ପାପଭୋଗରତଂ ସୁରାଃ
ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ପାପ ଭୋଗରେ ଲିନ ଥିବା ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ।
ତଂ ହନ୍ତି ଦୈଵମେଵାଶୁ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ନାଶ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ଆଉ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତଂ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଗତା ନାକଂ ଦିଵୌକସଃ
ଯଥାଯଥ ପ୍ରଣାମ କରି, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଆରେଭେ ହଯମେଧାଖ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞଂ କର୍ତ୍ତୁମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ହୟମେଧ ନାମକ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପାତାଲେ ସ୍ଥାପଯାମାସ କପିଲୋ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଟତି
କପିଳ ତାଙ୍କୁ ପାତାଳରେ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ନିଜେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଅନ୍ଵେଷ୍ଟୁଂ ବଭ୍ରଭୁର୍ଲୋକାନ୍ ଭୂରାଦୀଂଶ୍ଚ ସୁଵିସ୍ମିତାଃ
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଆଦି ଲୋକମାନେ ଖୋଜିଲେ।
ଚଖ୍ନୁର୍ମହୀତଲଂ ସର୍ଵମେକୈକୋ ଯୋଜନଂ ପୃଥକ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଅଲଗା ଭାବରେ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତଳକୁ ଏକ ଯୋଜନା କରି ଖୋଦିଲେ।
ତଦ୍ଵାରେଣ ଗତାଃ ସର୍ଵେ ପାତାଲଂ ସଗରାତ୍ମଜାଃ
ସେ ଗହ୍ବର ଦ୍ୱାରରେ ଦେଇ, ସଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସମସ୍ତେ ପାତାଳକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଵିଚିନ୍ଵନ୍ତି ହଯଂ ତତ୍ର ମଦୋନ୍ମତ୍ତା ଵିଚେତସଃ
ସେଠାରେ, ମଦରେ ମତାଳ ଓ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଘୋଡାକୁ ଖୋଜିଲେ।