ଶୈଽଯକୋଟିଫଲଂ କେନ୍ଦ୍ରେ ମକରାଦୌ ଧନଂ ସ୍ମୃତମ୍
ମକର ଓ ଅନ୍ୟ ରାଶି ଆରମ୍ଭରେ, କେନ୍ଦ୍ରରେ କୋଟିର ଫଳକୁ 'ଧନ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତଦ୍ବାହୁଫଲଵର୍ଗୈକ୍ଯାନ୍ମୂଲକର୍ଣଶ୍ଚଲାଭିଧଃ
ସେଉଁଥିରେ ଓ ଭୁଜା ଫଳର ଚତୁର୍ଘାତ ଯୋଗର ମୂଳକୁ 'ଚଳାଭିଧା' ବୋଲି କୁହନ୍ତି।
ସଂଶୋଧ୍ଯଂ ତୁ ତ୍ରିଜୀଵାଯାଂ କର୍କାଦୌ କୋଟିଜଂ ଫଲମ୍
କର୍କଟ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଶି ଆରମ୍ଭରେ, ତ୍ରିଜ୍ୟା ଭିତରେ କୋଟିର ଫଳକୁ ବିୟୋଗ କରିବା ଦରକାର।
ତ୍ରିଜ୍ଯାଭଘ୍ଯସ୍ତଂ ଭୁଜଫଲଂ ପଲକର୍ଣଵିଭାଜିତମ୍
ତ୍ରିଜ୍ୟା ଚତୁର୍ଘାତର ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଭୁଜା ଫଳକୁ ଭାଗ କରି ନେବା ଉଚିତ୍।
ଏତଦାଦୌ କୁଜାଦୀନାଂ ଚତୁର୍ଥେ ଚୈଵ କର୍ମଣି
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ, ଆରମ୍ଭରେ ଓ ଚତୁର୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗୁ କରିବା ଦରକାର।
ଶୈର୍ଧ୍ଯଂ ମାଦ୍ଯଂ ପୁନର୍ମାନ୍ଦ୍ଯଂ ଶୈର୍ଘ୍ଯଂ ଚତ୍ଵାର୍ଯନୁକ୍ରମାତ୍
ଶୈର୍ଧ୍ୟ, ମାଧ୍ୟ, ପୁଣି ମାନ୍ଦ୍ୟ, ଶୈର୍ଘ୍ୟ—ଏହି ଚାରିଟି କ୍ରମକ୍ରମେ ଅଛି।
ଧନଂ ଗ୍ରହାଣାଂ ଲିପ୍ତାଦି ତୁଲାଦାଵୃଣମେଵ ତତ୍
ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଧନ, ଲିପ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ, ତୁଳା ଆରମ୍ଭର ଧାରା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଭଚକ୍ରକଲିକାଭିସ୍ତୁ ଲିପ୍ତାଃ କାର୍ଯା ଗ୍ରହେର୍ଽକଵତ୍
ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲିପ୍ତା, ଭଚକ୍ରର କଳିକା ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଗଣନା କରିବା ଦରକାର।
କର୍କାଦୌ ତଦ୍ଧନଂ ତତ୍ର ମକରାଦାଵୃଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
କର୍କଟ ଆରମ୍ଭରେ, ସେଇ ଧନ ଅଛି; ମକର ଆରମ୍ଭରେ, ଏହାକୁ ଧାରା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ଵମନ୍ଦପରିଧିକ୍ଷୁଣ୍ଣା ଭଗଣାଂଶୋଦ୍ଧୃତାଃକଲାଃ
ନିଜ ମନ୍ଦ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରି, ନିଜ ଅଂଶରୁ ଯେଉଁ କଳା ମିଳେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେବା ଉଚିତ୍।
ତଚ୍ଛେଷଂ ଵିଵରେଣାଥ ହନ୍ଯାତ୍ରିଜ୍ଯାଙ୍କକର୍ଣଯୋଃ
ଏହା ପରେ, ଯେଉଁ ଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ସେଠାରେ ଧନୁର ତାର ଓ କାନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଖୋଲ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆଘାତ କରାଯାଏ।
ଋଣମୂନେ ଽଧିକେ ପ୍ରୋହ୍ଯ ଶେଷଂ ଵକ୍ରଗତିର୍ଭଵେତ୍
ଋଣ ବେଶି ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ବିୟୋଗ କଲେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଟେଢ଼ା ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଯିବ।
ଶରରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚତୁର୍ଯାଂଶୁକେନ୍ଦ୍ରାଂଶେର୍ଭୂସୁତାଦଯଃ
ଶର, ରୁଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶ ହେଉଛନ୍ତି ପୃଥିବୀର ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
କ୍ରମଜ୍ଯା ଵିଷୁଵଦ୍ଭାଘ୍ନୀ କ୍ଷିତିଜ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶୋଦ୍ଧୃତା
କ୍ରମଜ୍ୟାକୁ ବିଷୁବ ଅଂଶ ସହ ବଢ଼ାଯାଏ; କ୍ଷିତିଜ୍ୟାକୁ ବାରୋଟି ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରାଯାଏ।
ତତ୍କାର୍ମୁକମୁଦକ୍ରାନ୍ତୌ ଧନହୀନୋ ପୃଥକ୍କ୍ଷତେ
ଧନୁ ଉପରକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଧନ ନଥିଲେ, ସେଠାରେ ଅଲଗା ଭାବେ କମିଯାଏ।
ଯାମ୍ଯକ୍ରାନ୍ତୌ ଵିପର୍ଯସ୍ତେ ଦ୍ଵିଗୁଣୈତେ ଦିନକ୍ଷଯେ
ଯଦି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଏ ଓ ବିପରୀତ ହୁଏ, ତେବେ ଦିନ ଶେଷରେ ଏହା ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ।
ଗ୍ରହଲିପ୍ତା ଭଗାଭୋଗାଭାନି ଭୁକ୍ତ୍ଯାଦିନାଦିକମ୍
ଗ୍ରହମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶ, ଭୋଗ ଆଦିର ଆରମ୍ଭ ଓ ଏହା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଗତଗମ୍ଯାଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟିଘ୍ନା ଭୁକ୍ତିଯୋଗାପ୍ତନାଡିକାଃ
ଯେଉଁ ଦୂରୀ ଯାତ୍ରା କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସାଠି ଦ୍ୱାରା ଗୁଣାଯାଏ; ଭୋଗ ସମୟ ଓ ଅର୍ଜିତ ନାଡିକା।
ଗତଗମ୍ଯାଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟିଘ୍ନା ନାତୋଭୁକ୍ତତରୋଦ୍ଧୃତାଃ
ଯେଉଁ ଦୂରୀ ଯାତ୍ରା କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସାଠି ଦ୍ୱାରା ଗୁଣାଯାଏ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭୋଗ ସମୟ ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରାଯାଏ।
ଶେଷଂ ବଵୋ ବାଲଵଶ୍ଚ କୌଲଵସ୍ତୈତିଲୋ ଗରଃ
ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ହେଉଛି ବବ, ବାଳବ, କୌଳବ, ତୈତିଳ ଓ ଗର।
ଶକୁନିର୍ନାଗାଶ୍ଚ ଚତୁଷ୍ପଦ କିଂସ୍ତୁଘ୍ନମେଵ ଚ
ଶକୁନି, ନାଗ, ଚତୁଷ୍ପଦ ଓ କିଂସ୍ତୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ତତ୍ର ଶକାଙ୍ଗୁଲୈରିଷ୍ଟୈଃ ସମମଣ୍ଡଲମାଲିଖେତ୍
ସେଠାରେ ଆବଶ୍ୟକ ଅଙ୍ଗୁଳି ମାପ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ତକୁ ସମଭାଗରେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଚ୍ଛାଯାଗ୍ରଂ ସ୍ପୃଶେଦ୍ଯତ୍ର ଦତ୍ତଂ ପୂର୍ଵାପରାହ୍ନଯୋଃ
ଯେଉଁଠି ଛାୟାର ଶୀର୍ଷ ଛୁଏ, ସେଠାରେ ପୂର୍ବାହ୍ନ ଓ ଅପରାହ୍ନ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ତିମିନା ରେଖା କର୍ତଵ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତତ
ମଧ୍ୟରେ ଦୋରି ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣରୁ ଉତ୍ତରକୁ ଏକ ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ଦିଗ୍ମଧ୍ଯମତ୍ସ୍ଯୈଃ ସଂସାଧ୍ଯା ଵିଦିଶସ୍ତଦ୍ଵଦେଵ ହି
ଦିଗ୍ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମାଛ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟମ ଦିଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ, ଉପଦିଗ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଭୁଜସୂତ୍ରାଙ୍ଗୁଲୈସ୍ତତ୍ର ଦତ୍ତୈରିଷ୍ଟପ୍ରଭା ମତା
ସେଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୁଜସୂତ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗୁଳି ମାପ ଦ୍ୱାରା ଆବଶ୍ୟକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଧରାଯାଏ।
ଭମଣ୍ଡଲଂ ଚ ଵିଷୁଵନ୍ମଣ୍ଡଲଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଛାୟାର ବୃତ୍ତ ଓ ବିଷୁବ ବୃତ୍ତ ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ।
ଇଷ୍ଟଚ୍ଛାଯାଵିଷୁଵତୋର୍ମଧ୍ଯେହ୍ଯଗ୍ରାଭିଧୀଯତେ
ଇଚ୍ଛିତ ଛାୟା ଓ ବିଷୁବ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଶୀର୍ଷ ଅଛି, ସେଠାକୁ ନାମ ଦିଆଯାଏ।
ପ୍ରୋହ୍ଯ ଶଙ୍କୁକୃତେ ମୂଲଂ ଛାଯା ଶେକୁଵିପର୍ଯଯାତ୍
ଯେତେବେଳେ ମୂଳକୁ ଏକ ଛାୟା ମାପିବା ଦଣ୍ଡ ଭାବରେ ରଖାଯାଏ, ସେଠାରେ ଛାୟାକୁ ବିପରୀତ ଭାବରେ ମାପାଯାଏ।
ତଦ୍ଗୁଣାଦ୍ଭଦିନୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଯୁଗଣାଦ୍ଯଦଵାପ୍ଯତେ
ଏହାର ଗୁଣ ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ କରିଲେ, ଦିନର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ମିଳେ।