ଶବ୍ଦାଃ ସିଦ୍ଧା ଵୈଦିକାସ୍ତୁ ଲୌକିକାଶ୍ଚାପି ନାରଦ
ସିଦ୍ଧ ଶବ୍ଦ, ବେଦିକ ଓ ଲୌକିକ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ନାରଦ।
ଲଘୁମାର୍ଗେଣ ଶବ୍ଦାନାଂ ସାଧୂନାଂ ସଂନିରୂପଣମ୍
ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉପାୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକର ନିର୍ଣୟ ହୁଏ।
ପ୍ରକୃତିପ୍ରତ୍ଯଯାଦେଶଲୋପାଗମମୁଖୈଃ କୃତମ୍
ପ୍ରକୃତି, ପ୍ରତ୍ୟୟ, ଦେଶ, ଲୋପ ଓ ଅଗମ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ତିଆରି ହୁଏ।
କାତ୍ସ୍ନ୍ଯେର୍ନ ଵକ୍ତୁମାନନ୍ତ୍ଯାତ୍କୋ ଽପିଶକ୍ତୋ ନ ନାରଦ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନନ୍ତ ହେବାରୁ, ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ କହିବାକୁ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି, ନାରଦ।
ଯସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞାନ ମାତ୍ରେଣ ଧର୍ମସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ଯାହାର କେବଳ ଜ୍ଞାନରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଗଣିତଂ ଜାତକଂ ଵିପ୍ର ସଂହିତାସ୍କନ୍ଧସଂଜ୍ଞିତାଃ
ଗଣନା, ଜାତକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ସଂହିତା ସ୍କନ୍ଧ ନାମରେ ଅଛି।
ଅନୁଯୋଗଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଗ୍ରହଣଂ ତଚୋଦସ୍ଯାକମ୍
ପ୍ରଶ୍ନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ, ଏବଂ ଉଦାସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଜାତକେ ରାଶିଭେଦାଶ୍ଚ ଗ୍ରହଯୋନିଶ୍ଚ ଯୋନିଜମ୍
ଜାତକରେ ରାଶି ଭେଦ, ଗ୍ରହର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଜନ୍ମ ସଂପର୍କିତ ଅଛି।
କର୍ମାଜୀଵଂ ଚାଷ୍ଟଵର୍ଗୋ ରାଜଯୋଗାଶ୍ଚ ନାଭସାଃ
କର୍ମ, ଜୀବନ, ଅଷ୍ଟ ଭାଗ, ରାଜଯୋଗ ଓ ନଭସ ଯୋଗ ଅଛି।
ଗ୍ରହଭାଵଫଲଂ ଚୈଵାଶ୍ରଯଯୋଗପ୍ରକୀର୍ଣକେ
ଗ୍ରହର ଭାବ ଫଳ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଯୋଗ ମିଶ୍ର ଅଛି।
ନଷ୍ଟଜନ୍ମଵିଧାନଂ ଚ ତଥା ଦ୍ରେଷ୍କାଣଲକ୍ଷଣମ୍
ହାରାଇଥିବା ଜନ୍ମର ନିର୍ଣୟ ଓ ଡ୍ରେଷ୍କାଣର ଲକ୍ଷଣ ଅଛି।
ତିଥିଵାସରନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗତିଥ୍ଯର୍ଦ୍ଧସଂଜ୍ଞକାଃ
ତିଥି, ବାସର, ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ଓ ଅର୍ଧ ତିଥି ନାମରେ ଅଛି।
ଚନ୍ଦ୍ରତା ରାବଲଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଲଗ୍ରାର୍ତଵାହ୍ଵଯଃ
ଚନ୍ଦ୍ରର ବୃଦ୍ଧି ଓ କ୍ଷୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରର ଋତୁଗୁଡିକର ନାମ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଚୌଲଙ୍କର୍ଣ୍ଯଯଣଂ ମୈଞ୍ଜୀ କ୍ଷୁରିକାବନ୍ଧନଂ ତଥା
ପ୍ରଥମ ଚୁଲ କାଟିବା, କାନ ଫୋଡିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇବା, ଛୁରି ବାନ୍ଧିବା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାମ।
ଯାତ୍ରାପ୍ରଵେଶନଂ ସଦ୍ଯୋଵୃଷ୍ଟିଃ କର୍ମଵିଲକ୍ଷଣମ୍
ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ, କୌଣସି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ, ହଠାତ ବର୍ଷା ଓ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ।
ଏକଂ ଦଶ ଶତଂ ଚୈଵ ସହସ୍ରାଯୁତଲକ୍ଷକମ୍
ଏକ, ଦଶ, ଶତ, ହଜାର, ଦଶ ହଜାର ଓ ଏକ ଲକ୍ଷ।
ନିରଵର୍ଵ ଚ ମହାପଦ୍ମଂ ଶଙ୍କୁର୍ଜଲଧିରେଵ ଚ
ନିରବର, ମହାପଦ୍ମ, ଶଙ୍କୁ ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛି।
କ୍ରମାଦୁତ୍କ୍ରମତୋ ଵାପି ଯୋଗଃ କାର୍ଯୋତ୍ତରଂ ତଥା
କ୍ରମରେ କିମ୍ବା ଅକ୍ରମରେ, ଫଳ ଅନୁଯାୟୀ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁଦ୍ଧେଦ୍ଧରୋଯଦ୍ଗୁଣଶ୍ଚଭାଜ୍ଯାନ୍ତ୍ଯାତ୍ତତ୍ଫଲଂ ମୁନେ
ଯଦି ଭାଗକାରୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ମୁନି, ତାହାର ଉତ୍ତରକୁ ଶେଷ ରେମାଇଣ୍ଡର ସହ ଗୁଣନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଫଳ ମିଳେ।
ଅନ୍ତ୍ଯାତ୍ତୁ ଵିଷମାତ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କୃତିଂ ମୂଲଂନ୍ଯସେତ୍ପୃଥକ୍
ଶେଷ ଯଦି ବିସମ ହୁଏ, ବିସମକୁ ଛାଡି ମୂଳକୁ ଅଲଗା କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍କୃତିଂ ଚ ତ୍ଯଜେଦ୍ଵିପ୍ର ମୂଲେନ ଵିଭଜେତ୍ପୁନଃ
ଏହି ଉତ୍ପାଦକୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଛାଡି ଦେବା ଉଚିତ ଓ ପୁନଃ ମୂଳ ସହ ବିଭାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ସମତ୍ର୍ଯଙ୍କହତିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଘନସ୍ତତ୍ରଵିଧିଃ ପଦେ
ସମତ୍ର କ୍ରିୟା କୁହାଯାଇଛି; ଘନର ନିୟମ ପଦରେ ଅଛି।
ଵିଶୋଧ୍ଯଂ ଵିଷମାଦନ୍ତ୍ଯାଦ୍ଧନଂ ତନ୍ମୂଲମୁଚ୍ଯତେ
ଶେଷ ବିସମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଧନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଧନର ମୂଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍କୃତିତ୍ଵେନ ନିହତାନ୍ନିଘ୍ନୀଂ ଚାପି ଵିଶୋଧଯେତ୍
ଏହି ଉତ୍ପାଦ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ଯାହା ଅଛି ତାହାକୁ ଶୋଧନ କରିବା ଓ ନିଘ୍ନୀକୁ ମଧ୍ୟ ଶୋଧନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯହାରନିହତୌ ହରାଂଶୌ ତୁ ସମୁଚ୍ଛିଦା
ଏକାପେକା ହରଣ ଓ ନିହତ କ୍ରିୟାରେ, ଅଂଶଗୁଡିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ଭାଗପ୍ରଭାଗେ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ମୁନେ ଶାସ୍ରାର୍ଥଚିନ୍ତକୈଃ
ଅଂଶର ଅନୁପାତ, ମୁନି, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଭାଗାସ୍ତଲସ୍ଥହାରେଣ ହରଂ ସ୍ଵାଂଶାଧିକେନ ତାନ୍
ଅଂଶଗୁଡିକୁ ମୋଟରୁ ହରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଧିକ ଅଂଶ ଦେବା ଉଚିତ।
କାର୍ଯସ୍ତୁଲ୍ଯହରାଂ ଶାନାଂ ଯୋଗଶ୍ଚାପ୍ଯନ୍ତତୋ ମୁନେ
ଯେତେବେଳେ ଅଂଶ ସମାନ ହୁଏ, ଶେଷରେ ଯୋଗ କରିବା ଦରକାର, ମୁନି।
ଅଂଶାହତିଶ୍ଛେଦଘାତହୃଦ୍ଭିନ୍ନଗୁଣନେ ଫଲମ୍
ଅଂଶକୁ ହରଣ, ଛେଦନ, ଘାତ ଓ ଭିନ୍ନ ଅଂଶର ଗୁଣନ କ୍ରିୟାରୁ ଫଳ ମିଳେ।
ଶେଷଃ କାର୍ଯୋ ଭାଗହାରେ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଗୁଣନାଵିଧିଃ
ଅଂଶ ବିଭାଜନରେ ଶେଷ ନେବା ଉଚିତ; ଗୁଣନର ନିୟମ ଅନୁସରିବା ଦରକାର।