ନିମନ୍ତ୍ରଯୀତ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାତ୍ମଵାନ୍ ଶୁଚିଃ
ସଂଯମୀ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ପୂର୍ବଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପରାହ୍ନେ ସମଘଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସ୍ଵାଗତେନାଗତାଂସ୍ତୁ ତାନ୍
ବିକାଳେ ଦୋଷରହିତ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ଆସିଥିବା ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାନ୍ଦୈଵେ ଯଥାଶକ୍ତି ପିତ୍ର୍ଯେ ଽଯୁଗ୍ମାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତା ପୂଜା ପାଇଁ ଯେତେ ଶକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଗଳ ନୁହେଁ ଏମିତି।
ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵୈଵେ ପ୍ରାକ୍ ତ୍ରଯଃ ପିତ୍ରଘ୍ଯେ ଉଦଗେକୈକମେଵ ଚ
ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତିନିଜଣ, ଜଳକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକେଜଣ।
ପାଣିପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଟରାର୍ଥଂ କୁଶାନପି
ହାତ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇ, ବସିବା ପାଇଁ କୁଶ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଵୈରନ୍ଵାଵକୀର୍ଯାଥ ଭାଜନେ ସପଵିତ୍ରକେ
ତାପରେ, ପବିତ୍ର ଅଙ୍ଗୁଳି ଦେଇ ପାତ୍ରରେ ଯବ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ଯାଦିଵ୍ଯା ଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ହସ୍ତେ ପାଦ୍ଯଂ ଵିନିଃକ୍ଷିପେତ୍
'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହାତରେ ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଅପସଵ୍ଯଂ ତତଃ ତୃତ୍ଵା ପିତୄଣାଂ ସପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ତାପରେ, ଅପସବ୍ୟ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଡାହାଣପଟେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯ ତଦନୁଜ୍ଞାତୋ ଜପେଦାଯନ୍ତୁ ନସ୍ତତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଏହିପରି ପଢିବା ଉଚିତ— 'ସେମାନେ ଏବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।'
ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଧ୍ଯଂ ସଯଵାଂସ୍ତେଷାଂ ପାତ୍ରେ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଯଥାବିଧି ଏକ ପାତ୍ରରେ ଯବ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନୌ କରିଷ୍ଯନ୍ନାଦାଯ ପୃଚ୍ଛତ୍ଯନ୍ନଂ ଘୃତପ୍ଲୁତମ୍
ଅଗ୍ନିକୁ ନିବେଦନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବାବେଳେ, ଘଉଁ ଲଗାଇଥିବା ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ନେଇ, ତାହା ପାଇଁ ଅନୁମତି ମାଗିବା ଉଚିତ।
ହୁତଶେଷଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯାତ୍ତୁ ଭାଜନେଷୁ ସମାହିତଃ
ଯଜ୍ଞରେ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ତାହାକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବାଣ୍ଟିଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵାନ୍ନଂ ପୃଥିଵୀପାତ୍ରମିତି ପାତ୍ରା ଭିମନ୍ତ୍ରଣମ୍
ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, 'ଏହି ପାତ୍ର ପୃଥିବୀର' ବୋଲି କହି, ପାତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ସଵ୍ଯାହୃତିକାଂ ଗାଯତ୍ରୀଂ ମଧୁଵାତା ଇତି ତ୍ଯୃଚମ୍
ସବ୍ୟାହୃତି ସହିତ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ 'ମଧୁବାତା' ରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଋକ୍ ପଢିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନମିଷ୍ଟଂ ହଵିପ୍ଯଂ ଚ ଦଦ୍ଯାଦକ୍ରୋଧନୋ ଽତ୍ଵରଃ
କ୍ରୋଧ ବା ତ୍ୱରା ବିନା, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ନିବେଦିତ ହୋମ ଓ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନମାଦାଯ ତୃପ୍ତାଃସ୍ଥ ଶେଷଂ ଚୈଵାନୁମାନ୍ଯ ଚ
ଖାଦ୍ୟ ନେଇ, ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ହେଲେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଇଁ ଅନୁମତି ନେବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵମନ୍ନମୁପାଦାଯ ସତିଲଂ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ସେସମେତ ତିଳ ନେଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଉଚିତ।
ମାତାମହାନାମପ୍ଯେଵଂ ଦଦ୍ଯାଦାଚମନଂ ତତଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ମାମାଙ୍କ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆଚମନ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵଧାକାରମୁଦାହରେତ୍
ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ ଦେଇ, 'ସ୍ୱଧା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରୂଯୁରସ୍ତୁ ସ୍ଵଧେତ୍ଯୁକ୍ତେ ଭୂମୌ ସିଂଚେତ୍ତତୋ ଜଲମ୍
'ସ୍ୱଧା' କହିଲେ, ସେମାନେ 'ତଥା ହେଉ' ବୋଲି କହିବେ, ତାପରେ ଜଳ ଭୂମିରେ ଢାଳିବା ଉଚିତ।
ଦାତାରୋନୋ ଽଭିଵର୍ଦ୍ଧନ୍ତାଂ ଵେଦାଃ ସଂତତିରେଵ ଚ
ଦାତାମାନେ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ବେଦ ଓ ବଂଶ ଚିରକାଳ ରୁହୁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ କ୍ତାଃ ପ୍ରିଯା ଵାଚଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏପରି ପ୍ରିୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ଶିର ନମାଇ, ସେମାନେକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିଂସ୍ତେ ସଂଶ୍ରଵାଃ ପୂର୍ଵମର୍ଧ୍ଯପାତ୍ରେ ନିଵେଶିତାଃ
ଯେଉଁ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରଥମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଘ୍ୟ ରଖାଯାଇଥିଲା,
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମନୁଵ୍ରଜ୍ଯ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପିତୃସେଵିତମ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଵୃତ୍ତ୍ଯା ଵୃଦ୍ଧୌ ନାନ୍ଦୀମୁଖାନ୍ପିତୄନ୍
ଏହିପରି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବୃଦ୍ଧି କାମନାରେ ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଦେଵହୀନମେଵାର୍ଧ୍ଯୈକପଵିତ୍ରକମ୍
ଏକ ପିତୃ ପାଇଁ, ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ଥିଲେ, ଏକ ପବିତ୍ର ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉପତିଷଅଟତାମକ୍ଷଯ୍ଯସ୍ଥାନେ ଵିପ୍ରଵିସର୍ଜନେ
ଅନନ୍ତ କାଳର କ୍ରିୟା ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବାବେଳେ,
ଗନ୍ଧୋଦକଂ ତିଲୈର୍ଯୁକ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ପାତ୍ରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ ଓ ତିଳ ମିଶାଇ, ଚାରିଟି ପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯେ ସମାନା ଇତି ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଶେଷଂ ପୂର୍ଵଵଦାଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ସମାନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପାତ୍ର, ବାକି ଅନୁଷ୍ଠାନ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ହେଉଥିଲା ସେପରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅର୍ଵାକ୍ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ଯସ୍ଯ ସଂଵତ୍ସରାଦ୍ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ସପିଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ,