ଵର୍ତତେ ଯତ୍ର ମାର୍ତାଣ୍ଡଃ କଥଂ ତତ୍ରତମୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି କେମିତି ଅନ୍ଧାର ହେବ?
ଚକାର ତତ୍ସରସ୍ତୀରେ ମୁନିପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନତଃ
ସେ ମୁନିଙ୍କ କହିଥିବା ପ୍ରକାର ଏହି ସରୋବର ତୀରେ କ୍ରିୟା କଲେ।
ପ୍ରପେଦେ ପରମଂ ଧାମ ନତ୍ଵା ଚୌର୍ଵଂ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଔର୍ବ ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ପରଂ ପଦଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେଵ ମହଦ୍ଭିରଵଲୋକିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାନ୍ମାନେ ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ୟ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯଦି ପଶ୍ଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ସ ପ୍ରଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯଦି କୌଣସି ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଚକାର ତସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ସପତ୍ନ୍ଯା ସହ ନାରଦ୍
ନାରଦ, ସେ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଚକ୍ରାତେ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଶୁଶ୍ରୂଷଆଂ ପ୍ରତିଵାସରରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପାପମତିର୍ଜାତା ସପତ୍ନ୍ଯାଃ ସଂପଦଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ମନ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଖରାପ ହେଲା।
ନ ସ୍ଵପ୍ରଭାଵଂ ଚକ୍ରେ ଵୈ ଗରୋ ମୁନିନିଷେଵଯା
ଗର ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ମୁନିମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଚକାର ସେଵାଂ ତେନାସୌ ଜୀର୍ଣପୁଣ୍ଯେନ କର୍ମଣା
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ସୁଷାଵ ସୁଶୁଭେ କାଲେ ଶୁଶ୍ରୂଷାନଷ୍ଟକିଲ୍ବିଷା
ଠିକ୍ ସମୟରେ, ଦୋଷ ରହିତ ଭାବରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଆଦର ସହିତ ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ନ ତଦାତିସୁଖଂ କିଂ ଵା ନରାଣାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁଖ କିଛି ଅଛି କି?
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶଯତ୍ଯାଶୁ ପରିଚର୍ଯା ମହାତ୍ମନାମ୍
ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ସେବା କଲେ, ସେ ସବୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
କଲାମାତ୍ରୋ ଽପି ଶୀତାଶୁଃ ଶଂଭୁନା ସ୍ଵୀକୃତୋ ଯଥା
ଯେପରି ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଅଳ୍ପ ଠଣ୍ଡା ଛାର ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ଇହାମୁତ୍ର ଚ ଵିଗ୍ନେନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତଃ ପୂଜ୍ଯତମାସ୍ତତଃ
ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ, ହେ ବିଘ୍ନନାଶକ, ସାଧୁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଗର୍ଭଂ ପ୍ରାତ୍ପୋ ଗରୋ ଜୀର୍ଣୋ ମାସତ୍ରଯମହୋ ଽଦ୍ଭୁତମ୍
ଗର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତିନି ମାସ କଟିଗଲା—ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା।
ଜାତକର୍ମ ଚଚକାରାସୌ ତନ୍ନାମ ସଗରେତି ଚ
ସେ ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଶିଶୁଙ୍କୁ 'ସଗର' ନାମ ଦିଆଗଲା।
ଚୌଲୋପଵୀତକର୍ମାଣି ତଥା ଚକ୍ରେ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଣ୍ଡନ ଓ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ।
ସମର୍ଥଂ ସଗରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଞ୍ଚିଦୁଦ୍ଭିନ୍ନଶୈଶଵମ୍
ସମର୍ଥ ହେଉଥିବା ସଗରଙ୍କୁ, ଯଦିଓ ଏଉଁଠି ଶିଶୁଭାବ ଅଛି, ଦେଖିଲେ।
ସଗରଃ ଶିକ୍ଷିତସ୍ତେନ ସମ୍ଯଗୌର୍ଵର୍ଷିଣା ମୁନେ
ସଗରଙ୍କୁ ଆଦରଣୀୟ ଔର୍ବ ଋଷିଠାରୁ ଠିକ୍ ଭଳି ଶିକ୍ଷା ମିଳିଲା।
ସଭିତ୍କୁଶାଂଵୁପୁଷ୍ପାଦି ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସମୁପାନଯତ୍
ସେ ପ୍ରତିଦିନ କୁଶ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଷ୍ପାଦି ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ଉଵାଚ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵା ସଗରୋ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ
ସଗର ନମ୍ରତା ସହିତ ହାତ ଯୋଡି କହିଲେ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ମେସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ଏହା ସବୁ ମୋତେ କୁହ, କାରଣ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଆତୁର।
ପିତ୍ରା ଵିହୀନା ଯେ ଲୋକେ ଜୀଵନ୍ତୋ ଽପି ମୃତୋପମାଃ
ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ପିତା ବିହୀନ, ସେମାନେ ବଞ୍ଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ସମାନ।
ଯସ୍ଯ ମାତା ପିତା ନାସ୍ତି ସୁଖଂ ତସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କର ମା ଓ ବାପା ନାହିଁ, ସେମାନେ କେବେ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵୃଥାଂ ଜନ୍ମ ଋଣଗ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ଚୈଵ ହି
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଋଣରେ ଦବିଥିବା, ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ।
ପତିହୀନା ଯଥା ନାରୀ ପିତୃହୀନସ୍ତଥା ଶିଶୁଃ
ଯେପରି ଗୋଟିଏ ଜଣେ ଜୀଅ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ବିନା ଅସହାୟ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଏକ ଶିଶୁ ତାଙ୍କର ବାପା ବିନା ଅସହାୟ ହୁଏ।
ପଶୁହୀନୋ ଯଥା ଵୈଶ୍ଯସ୍ତଯା ପିତ୍ରା ଵିନାର୍ଭକ୍ତଃ
ଯେପରି ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାପାରୀ ଗୋଧନ ବିନା ଅସହାୟ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଏକ ଶିଶୁ ବାପା ବିନା ଅସହାୟ ହୁଏ।
ତପୋ ଯଥା ଦଯାହୀନଂ ସଥା ପିତ୍ରା ଵିଵାର୍ଭକଃ
ଯେପରି ତପସ୍ୟା ଦୟା ବିନା ଅର୍ଥହୀନ, ସେପରି ଏକ ଶିଶୁ ବାପା ବିନା ଅସହାୟ ହୁଏ।
ବେଦହୀନୋ ଯଥା ଵାଜୀ ତଥା ପିତ୍ରା ଵିନାର୍ଭକ୍ତଃ
ଯେପରି ଏକ ଘୋଡ଼ା ଲାଗାମ ବିନା ଅସମ୍ଭାଳିତ, ସେପରି ଏକ ଶିଶୁ ବାପା ବିନା ଅସହାୟ ହୁଏ।