ଶକ୍ତିତୋ ଽପି ଯଥା ଲାଭଂ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଯେତେକି ସମ୍ଭବ ଓ ଯେପରି ମିଳେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଦର ସହିତ ଏହି ସବୁ ଦେବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣାଗୌରାଯସଂ ଛାଗ ଏତା ଵୈ ଦକ୍ଷିଣାଃ ସ୍ମୃତାଃ
କଳା ଲୋହା, ସୁନା ଓ ଛାଗ ଏହିମାନେ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ନେଷାଂ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ ପୂଜିତାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯଥଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଆଯାଇଛି; ଯେଉଁମାନେ ପୂଜିତ, ସେମାନେ ପୂଜା କର।
ଭାଵାଭାଵୌ ଚ ଜଗତସ୍ତସ୍ମାତ୍ପୂଜ୍ଯତମା ଗ୍ରହାଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶ ଏମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ତେଣୁ ଗ୍ରହମାନେ ସବୁଠୁ ପୂଜ୍ୟ।
ମହାଗଣପତେଶ୍ଚୈଵ କୁର୍ଵନ୍ସିଦ୍ଧିମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ମହାଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ ଓ ପବିତ୍ରତା ଆସେ।
କର୍ମଣାଂ ସଫଲତ୍ଵଂ ଚ ଶ୍ରିଯଂ ଵାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍
ସେ କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ଓ ଅପୂର୍ବ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
କୁପ୍ଯନ୍ତି ମାତରସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯୂହଂ କୁର୍ଵତେ ତଥା
ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କଲେ ମାତୃମାନେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ଓ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
ଗୌର୍ଯାଦ୍ଯା ମାତରଃ ପୂଜ୍ଯା ମାଙ୍ଗଲ୍ଯେଷୁ ଶୁଭାର୍ଥିଭିଃ
ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରୁଥିବା ଲୋକେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଗୌରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାତୃମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵସେନା ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ମାତୃକା ଵୈଧୃତିର୍ଧୃତିଃ
ଦେବସେନା, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ମାତୃମାନେ, ବୈଧୃତି ଓ ଧୃତି—
ଗଣେଶେନାଧିକା ହ୍ଯେତା ଵୃଦ୍ଧୌ ପୂଜ୍ଯାସ୍ତୁ ଷୋହଶ
ଏହିମାନେ ଗଣେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ମାନ୍ୟତା ପାଆନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାଠି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷତାଂଶ୍ଚୈଵ ପୁଷ୍ପାଣି ଧୂପଂ ଦୀପଂ ଫଲାନି ଚ
ଅଭଙ୍ଗ ଧାନ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଫଳ ଦେବାକୁ ଉଚିତ।
ନୀରାଜନଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚ କ୍ରମାଦ୍ଦଦ୍ଯାଞ୍ଚ ତୁଷ୍ଟଯେ
ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ କ୍ରମରେ ଆରତି ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଅମାଵସ୍ଯାଷ୍ଟକା ଵୃଦ୍ଧିଃ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷାଯନଦ୍ଵଯମ୍
ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟକା, ବୃଦ୍ଧି ଓ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଦୁଇଟି ଦିନ।
ଵ୍ଯତୀପାତୋ ଗଜଚ୍ଛାଯା ଗ୍ରହଣଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଯୋଃ
ବ୍ୟତୀପାତ, ହାତୀର ଛାୟା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ।
ଅଗ୍ର୍ଯାଃ ସର୍ଵେଷୁ ଵେଦେଷୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯୁଵା
ସମସ୍ତ ବେଦ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଯୁବକ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସ୍ଵସ୍ରୀଯ ଋତ୍ଵିଗ୍ଜାମାତା ଯାଜ୍ଯଶ୍ଵଶୁରମାତୁଲାଃ
ନିଜ ଭଉଣୀର ପୁଅ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ, ଜାମାତା, ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ସ୍ଵଶୁର ଓ ମାମା।
କର୍ମନିଷ୍ଟାସ୍ତପୋନିଷ୍ଟାଃ ପଞ୍ଚାଗ୍ନିବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ଉପାସକ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।
ରୋଗୀ ନ୍ଯୂନାତିରିକ୍ତାଙ୍ଗଃ କାଣଃ ପୌନର୍ଭଵସ୍ତଥା
ରୋଗୀ, ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ୍ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଏକ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଓ ପୁନର୍ବିବାହିତ।
ଭୃତକାଧ୍ଯାପକଃ କ୍ଲୀବଃ କନ୍ଯାଦୂଷ୍ଯଭିଶସ୍ତକଃ
ମଜୁରିଆ ଶିକ୍ଷକ, ନପୁଂସକ, କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦୁଷିତ କରିଥିବା ଓ ଶାପିତ ବ୍ୟକ୍ତି।
ମାତୃପିତୃଗୁରୁତ୍ଯାଗୀ କୁଣ୍ଡାଶୀ ଵୃଷଲାତ୍ମଜଃ
ମା, ବାପା କିମ୍ବା ଗୁରୁକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ଗଡ଼ିରୁ ଖାଇଥିବା ଓ ଶୂଦ୍ର ପୁଅ।
ନିମନ୍ତ୍ରଯୀତ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାତ୍ମଵାନ୍ ଶୁଚିଃ
ସଂଯମୀ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସେ ପୂର୍ବଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପରାହ୍ନେ ସମଘଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସ୍ଵାଗତେନାଗତାଂସ୍ତୁ ତାନ୍
ବିକାଳେ ଦୋଷରହିତ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ଆସିଥିବା ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାନ୍ଦୈଵେ ଯଥାଶକ୍ତି ପିତ୍ର୍ଯେ ଽଯୁଗ୍ମାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଦେବତା ପୂଜା ପାଇଁ ଯେତେ ଶକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଗଳ ନୁହେଁ ଏମିତି।
ଦ୍ଵୌ ଦ୍ଵୈଵେ ପ୍ରାକ୍ ତ୍ରଯଃ ପିତ୍ରଘ୍ଯେ ଉଦଗେକୈକମେଵ ଚ
ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତିନିଜଣ, ଜଳକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକେଜଣ।
ପାଣିପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଟରାର୍ଥଂ କୁଶାନପି
ହାତ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇ, ବସିବା ପାଇଁ କୁଶ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଵୈରନ୍ଵାଵକୀର୍ଯାଥ ଭାଜନେ ସପଵିତ୍ରକେ
ତାପରେ, ପବିତ୍ର ଅଙ୍ଗୁଳି ଦେଇ ପାତ୍ରରେ ଯବ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ଯାଦିଵ୍ଯା ଇତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ହସ୍ତେ ପାଦ୍ଯଂ ଵିନିଃକ୍ଷିପେତ୍
'ଯା ଦିବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହାତରେ ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଅପସଵ୍ଯଂ ତତଃ ତୃତ୍ଵା ପିତୄଣାଂ ସପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ତାପରେ, ଅପସବ୍ୟ କରି, ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଡାହାଣପଟେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯ ତଦନୁଜ୍ଞାତୋ ଜପେଦାଯନ୍ତୁ ନସ୍ତତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଏହିପରି ପଢିବା ଉଚିତ— 'ସେମାନେ ଏବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।'
ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଧ୍ଯଂ ସଯଵାଂସ୍ତେଷାଂ ପାତ୍ରେ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଯଥାବିଧି ଏକ ପାତ୍ରରେ ଯବ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।