ପୂର୍ଵଂ ତୁ ସର୍ଵଶାଖଂ ସ୍ଯାତ୍ପଞ୍ଚଶାଖଂ ତଥାପରମ୍
ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତ ଶାଖା ସହିତ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ; ପରେ ପାଞ୍ଚ ଶାଖା ଥିବା ପାତ୍ର ରଖିବାକୁ ହେବ।
ପଲାଶଶ୍ଚୈଵ ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ସ୍ରୁଵେ ଚୈଵ ତଥା ସ୍ରୁଚି
ସ୍ରୁବ ଓ ସ୍ରୁଚ ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଚୈତଦାଖ୍ଯାତଂ ହ୍ଯନ୍ଯେଷାମଙ୍ଗୁଲୋନକମ୍
ଏହି ମାପ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି; ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳ କମ।
ଦୃଷ୍ଟିଦୋଷଵିନାଶାର୍ଥଂ ପାତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ପାତ୍ରର ଦୃଶ୍ୟ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରିବା ନିୟମ।
ତସ୍ମିନ୍ପୂର୍ଣୀକୃତେ ଵିପ୍ର ଯଜ୍ଞସଂପୂର୍ଣତା ଭଵେତ୍
ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ହୁଏ।
ପୁଷ୍କଲାନି ତୁ ଚତ୍ଵାରି ପୂର୍ଣପାତ୍ରଂ ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଚାରିଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରଚୁର ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ଦତ୍ତେ ତୃପ୍ତୋଭଵେଦ୍ଵହ୍ନିଃ ଶାପଂ ଦଦ୍ଯାଞ୍ଚ ଦାରୁଣମ୍
ବେଳେ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ଅଗ୍ନି ତୃପ୍ତି ହୁଏ; ଦିଆଯାଏନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଇପାରେ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ମୁଖଂ ପ୍ରୋକ୍ତ କଟିର୍ଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ ସ୍ମୃତା
ମୁହଁକୁ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କମରକୁ ବ୍ୟାହୃତି ମାନାଯାଏ।
ତଥା ସ୍ଵିଷ୍ଟକୃତଂ ଵିପ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରେ ପୂର୍ଣାହୁତିସ୍ତଥା
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାନରେ ସ୍ବିଷ୍ଟକୃତ ଅଛି, ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ମଧ୍ୟ ତେଣିଏ।
ଦ୍ଵିଶୀର୍ଷକଂ ଚ ଷଣ୍ନେତ୍ରଂ ପିଙ୍ଗଲଂ ସପ୍ତଜିହ୍ଵକମ୍
ଏହା ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ, ଛଅଟି ଆଖି, ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସାତଟି ଜିହ୍ବା ଥାଏ।
ସ୍ରୁକ୍ସ୍ତ୍ରୁଵୌ ଚାକ୍ଷମାଲା ଚ ଯା ଶକ୍ତିର୍ଦକ୍ଷିଣେ କରେ
ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଯେଉଁ ଦାରୁ କଉଡ଼ି, ଚମଚ, ମାଳା ଓ ଶକ୍ତି ଅଛି।
ମେଷାରୂଢଂ ଚତୁଃଶୃଙ୍ଗଂ ବାଲାଦିତ୍ଯସମପ୍ରଭମ୍
ମେଷ ଉପରେ ବସିଛି, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ଅଛି, ଏବଂ ନବୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵୈଵମଗ୍ନିଦେହଂ ତୁ ହୋମକର୍ମସମାଚରେତ୍
ଏପରି ଅଗ୍ନିଙ୍କର ରୂପ ଜାଣି, ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଜୁହୁଯାଦ୍ଯସ୍ତୁ ହସ୍ତେନ ସ ଵିପ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ଯିଏ ନିଜ ହାତରେ ଆହୁତି ଦିଏ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ପାପୀ ହୁଏ।
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ତିଲାଧିକ୍ଯଂ ହଵିର୍ମତମ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଆହୁତିରେ ଅଧିକ ତିଳ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଭିଚାରେ ସୂକରୀ ସ୍ଯାନ୍ମୃଗୀ ହଂସୀ ଶୁଭାତ୍ମକେ
ଅଭିଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଦାନ ହେଉଛି ମହିଳା ଶୁଆର, ହରିଣ ବା ଶୁଭ ହଁସ।
ମଧ୍ଯମାନାମିକାଙ୍ଗୁଷ୍ଟୈର୍ମୃଗୀ ସୁଦ୍ରା ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ହରିଣ ଆହୁତି ମଧ୍ୟମ, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଆଙ୍ଗୁଳି ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଦଧିମଧ୍ଵାଜ୍ଯସଂଯୁକ୍ତ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭିର୍ଜୁହୁଯାତ୍ତିଲୈଃ
ଋତ୍ବିଜମାନେ ଦହି, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ସହିତ ତିଳ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
କୁଶାସ୍ତ୍ଵନାମିକାସକ୍ତାଃ କାର୍ଯାଃ ସ୍ଯୁଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣି
ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନାମିକା ଆଙ୍ଗୁଳିରେ କୁଶ ଘାସ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଗଣାନାମାଧିପତ୍ଯେ ଚ ରୁଦ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମଣା ତଥା
ଗଣମାନେ ଯେଉଁଠି ମୁଖ୍ୟତ୍ୱ ରଖନ୍ତି, ସେଠି ରୁଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
ସ୍ଵମେଵ ଗାହତେତ୍ଯର୍ଥଂ ଜଲଂ ମୁଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ପଶ୍ଯତି
ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ, ସେ ପାଣି ଓ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଲୋକମାନେକୁ ଦେଖେ।
ଅନ୍ତ୍ଯଜୈର୍ଗର୍ଦ୍ଦଭୈରୁଷ୍ଟୈଃ ସହୈକତ୍ରାଵତିଷ୍ଟତେ
ସେ ଅନ୍ତ୍ୟଜ, ଗଧା ଓ ଉଠ ସହିତ ଏକଠି ରହେ।
ଵ୍ରଜନ୍ନପି ତଥାତ୍ମାନଂ ମନ୍ଯତେ ଽନୁଗତଂ ପରୈଃ ଵିମନା ଵିଫଲାରଂଭଃ ସଂସୀଦତ୍ଯନିମିତ୍ତତଃ
ଚାଲିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଭାବେ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି; ମନ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ, କୌଣସି କାମ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ଏବଂ କାରଣ ବିନା ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଏ।
ଆଚାର୍ଯତ୍ଵଂ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଶ୍ଚ ନ ଶିଷ୍ଯୋ ଽଧ୍ଯଯନଂ ତଥା
ନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ନ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ନ ଛାତ୍ର, ନ ଅଧ୍ୟୟନ ଅଛି।
ଗୌରସର୍ଷ ପକଲ୍କେନ ସ୍ଵସ୍ତି ଵାଚ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ ଶୁଭାଃ
ଗାଏର ଘିଅ ଓ ସୋରିଷ ନେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ କହନ୍ତୁ।
ମୃତ୍ତିକାଂ ରୋଚନାଂ ଗନ୍ଧାନ୍ ଗୁଗ୍ଗୁଲୁଂ ଚାଶୁ ନିକ୍ଷିପେତ୍
ମାଟି, ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ, ସୁଗନ୍ଧ ଜିନିଷ ଓ ଗୁଗୁଳୁ ଶୀଘ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚର୍ମଣ୍ଯାନୁଡୁହେ ରକ୍ତେ ସ୍ଥାପ୍ଯଂ ଭଦ୍ରାସନଂ ତତଃ
ଏକ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ନପୁଂସକ ପଶୁର ଚର୍ମ ଉପରେ ଶୁଭ ଆସନ ରଖିବା ଦରକାର।
ତେନ ତ୍ଵାମଭିଷିଞ୍ଚାମି ପାଵମାନ୍ଯାଃ ପୁଂନତୁ ତେ
ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଛି; ପବିତ୍ର ଜଳ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରୁ।
ଭଗମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵାଯୁଶ୍ଚ ଭଗଂ ସପ୍ତର୍ଷଯୋ ଦଦୁଃ
ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ସାଥିରେ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଲଲାଟେ କର୍ଣଯୋରକ୍ଷ୍ଣୋରାପସ୍ତୁଦନ୍ତୁ ସର୍ଵଦା
ତୁମର କପାଳ, କାନ ଓ ଆଖିକୁ ଜଳ ସବୁବେଳେ ରକ୍ଷା କରୁ।