କାରଣଂ ଦୈଵମେଵାତ୍ର ମନ୍ଯେ ସୋପାଧିକା ଜନାଃ
ଏଠାରେ କାରଣ ମୁଁ ଦୈବକୁ ମାନେ, ଲୋକମାନେ ତାହାର ନିୟମରେ ବାନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୋର୍ଵଶଂ ପ୍ରଯାତଵ୍ଯଂ ଜନ୍ତୁଭିଃ କମଲାନନେ
କମଳମୁଖୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ପ୍ରଵାଦଂ ରୋପଯନ୍ତ୍ଯଜ୍ଞା ହେତୁମାତ୍ରେଷୁ ଜନ୍ତୁଷୁ
ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ମାନେ ମାନେ କେବଳ ଉପରି ଦେଖି ଅନେକ ଗପ ଚାଲାନ୍ତି।
କୁରୁ ପତ୍ଯୁଶ୍ଚ କର୍ମାଣି ଵିଵେକେନ ସ୍ଥିରା ଭଵ
ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କାମ ସୁବୁଧି ସହ କର, ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ସୁଖାଭାସଂ ବହୁକ୍ଲେଶଂ କର୍ମପାଶେନ ଯନ୍ତ୍ରିତମ୍
କର୍ମର ଦୂଁଡିରେ ବାନ୍ଧା, ଏହା ସୁଖର ଭ୍ରମ ମାତ୍ର, ଅନେକ କଷ୍ଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତ୍ଯକ୍ତଶୋକା ଚ ସା ତନ୍ଵୀ ନତା ପ୍ରାହ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଶୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ସୁକୁମାରୀ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମହାମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନହି ଦ୍ରୁମାଶ୍ଚ ଭୋଗାର୍ଥଂ ଫଲନ୍ତି ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ଗଛମାନେ କେବଳ ଭୋଗ ପାଇଁ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଏଵ ଵିଷ୍ଣୁଃସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥୋ ଯତଃ ପରିହିତେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ଶୁଦ୍ଧତାରେ ବସି, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ରହିଛି, ସେଠି ଅଛନ୍ତି।
ସ ଏଵ ଜଗତାମୀଶୋ ନରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ସେଇ ହରି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁଃଖନାଶାଯ ଇତି ସନ୍ତୋ ଵଦନ୍ତି ହି
ସନ୍ତମାନେ କହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଵର୍ତତେ ଯତ୍ର ମାର୍ତାଣ୍ଡଃ କଥଂ ତତ୍ରତମୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି କେମିତି ଅନ୍ଧାର ହେବ?
ଚକାର ତତ୍ସରସ୍ତୀରେ ମୁନିପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନତଃ
ସେ ମୁନିଙ୍କ କହିଥିବା ପ୍ରକାର ଏହି ସରୋବର ତୀରେ କ୍ରିୟା କଲେ।
ପ୍ରପେଦେ ପରମଂ ଧାମ ନତ୍ଵା ଚୌର୍ଵଂ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଔର୍ବ ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ପରଂ ପଦଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେଵ ମହଦ୍ଭିରଵଲୋକିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାନ୍ମାନେ ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ୟ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯଦି ପଶ୍ଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ସ ପ୍ରଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯଦି କୌଣସି ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଚକାର ତସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ସପତ୍ନ୍ଯା ସହ ନାରଦ୍
ନାରଦ, ସେ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଚକ୍ରାତେ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଶୁଶ୍ରୂଷଆଂ ପ୍ରତିଵାସରରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପାପମତିର୍ଜାତା ସପତ୍ନ୍ଯାଃ ସଂପଦଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ମନ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଖରାପ ହେଲା।
ନ ସ୍ଵପ୍ରଭାଵଂ ଚକ୍ରେ ଵୈ ଗରୋ ମୁନିନିଷେଵଯା
ଗର ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ମୁନିମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଚକାର ସେଵାଂ ତେନାସୌ ଜୀର୍ଣପୁଣ୍ଯେନ କର୍ମଣା
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ସୁଷାଵ ସୁଶୁଭେ କାଲେ ଶୁଶ୍ରୂଷାନଷ୍ଟକିଲ୍ବିଷା
ଠିକ୍ ସମୟରେ, ଦୋଷ ରହିତ ଭାବରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଆଦର ସହିତ ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ନ ତଦାତିସୁଖଂ କିଂ ଵା ନରାଣାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁଖ କିଛି ଅଛି କି?
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶଯତ୍ଯାଶୁ ପରିଚର୍ଯା ମହାତ୍ମନାମ୍
ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ସେବା କଲେ, ସେ ସବୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
କଲାମାତ୍ରୋ ଽପି ଶୀତାଶୁଃ ଶଂଭୁନା ସ୍ଵୀକୃତୋ ଯଥା
ଯେପରି ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଅଳ୍ପ ଠଣ୍ଡା ଛାର ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ଇହାମୁତ୍ର ଚ ଵିଗ୍ନେନ୍ଦ୍ର ସନ୍ତଃ ପୂଜ୍ଯତମାସ୍ତତଃ
ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ, ହେ ବିଘ୍ନନାଶକ, ସାଧୁମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ।
ଗର୍ଭଂ ପ୍ରାତ୍ପୋ ଗରୋ ଜୀର୍ଣୋ ମାସତ୍ରଯମହୋ ଽଦ୍ଭୁତମ୍
ଗର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତିନି ମାସ କଟିଗଲା—ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା।
ଜାତକର୍ମ ଚଚକାରାସୌ ତନ୍ନାମ ସଗରେତି ଚ
ସେ ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଶିଶୁଙ୍କୁ 'ସଗର' ନାମ ଦିଆଗଲା।
ଚୌଲୋପଵୀତକର୍ମାଣି ତଥା ଚକ୍ରେ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଣ୍ଡନ ଓ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ।
ସମର୍ଥଂ ସଗରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଞ୍ଚିଦୁଦ୍ଭିନ୍ନଶୈଶଵମ୍
ସମର୍ଥ ହେଉଥିବା ସଗରଙ୍କୁ, ଯଦିଓ ଏଉଁଠି ଶିଶୁଭାବ ଅଛି, ଦେଖିଲେ।
ସଗରଃ ଶିକ୍ଷିତସ୍ତେନ ସମ୍ଯଗୌର୍ଵର୍ଷିଣା ମୁନେ
ସଗରଙ୍କୁ ଆଦରଣୀୟ ଔର୍ବ ଋଷିଠାରୁ ଠିକ୍ ଭଳି ଶିକ୍ଷା ମିଳିଲା।