ତଵୋଦରେ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ଶନୁହନ୍ତା ହି ତିଷ୍ଟତି
ତୁମର ଗର୍ଭରେ ଏକ ବିଶ୍ୱର ରାଜା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବସିଛି।
ରଜସ୍ଵଲା ରାଜସୁତେନାରୋହତି ଚିନ୍ତାଶୁଭୋ
ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା ରାଜପୁତ୍ର ସହ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଚଢିଲେ, ଚିନ୍ତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଦାମ୍ଭିନୋନିନ୍ଦକସ୍ଯାପି ଭ୍ରୂଣଘ୍ରସ୍ଯ ନ ନିଷ୍କୃତିଃ
ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ନିନ୍ଦକ ଓ ଗର୍ଭହତ୍ୟାକାରୀ ପାଇଁ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵାସଘାତକସ୍ଯାପି ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ସୁଵ୍ରତେ
ଓ ସୁବ୍ରତେ, ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।
ଯଦେତଦ୍ଦୁଃଖମୁତ୍ପନ୍ନଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶାନ୍ତିମେଷ୍ଯତି
ଏହି ଦୁଃଖ ଯେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଛି, ସେ ସବୁ ଶାନ୍ତିକୁ ପାଇବ।
ଵିଲଲାପାତିଦୁଃଖାର୍ତା ସମୁହ୍ଯଧଵପତ୍କୁଜୌ
ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ପତିଙ୍କର ପାଦକୁ ଧରି କାନ୍ଦିଲେ।
ମାରୋଦୀରାଜ ନନଯେ ଶ୍ରିଯମଗ୍ର୍ଯେ ଗମିଷ୍ଯସି
ମହାରାଣୀ, କାନ୍ଦିନାହିଁ; ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ପାଇବେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କୁରୁ କାଲୋଚିତା କ୍ରି ପାମ୍
ଏହିପରି ଶୋକକୁ ଛାଡି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତେ ଵା ସୁଵୃତ୍ତେ ଵା ମୃତ୍ଯୋଃସର୍ଵତ୍ରତୁଲ୍ଯତା
ଖରାପ କିମ୍ବା ଭଲ ହେଉ, ମୃତ୍ୟୁ ସବୁଠି ସମାନ।
ନଗରେ ଵା ତଥାମନ୍ଯେ ଦୈନ୍ଯମତ୍ରାତିରିଚ୍ଯତେ
ନଗର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠି, ଏଠାରେ ଦୁଃଖ ବହୁତ ଅଧିକ।
କାରଣଂ ଦୈଵମେଵାତ୍ର ମନ୍ଯେ ସୋପାଧିକା ଜନାଃ
ଏଠାରେ କାରଣ ମୁଁ ଦୈବକୁ ମାନେ, ଲୋକମାନେ ତାହାର ନିୟମରେ ବାନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୋର୍ଵଶଂ ପ୍ରଯାତଵ୍ଯଂ ଜନ୍ତୁଭିଃ କମଲାନନେ
କମଳମୁଖୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ପ୍ରଵାଦଂ ରୋପଯନ୍ତ୍ଯଜ୍ଞା ହେତୁମାତ୍ରେଷୁ ଜନ୍ତୁଷୁ
ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ମାନେ ମାନେ କେବଳ ଉପରି ଦେଖି ଅନେକ ଗପ ଚାଲାନ୍ତି।
କୁରୁ ପତ୍ଯୁଶ୍ଚ କର୍ମାଣି ଵିଵେକେନ ସ୍ଥିରା ଭଵ
ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କାମ ସୁବୁଧି ସହ କର, ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ସୁଖାଭାସଂ ବହୁକ୍ଲେଶଂ କର୍ମପାଶେନ ଯନ୍ତ୍ରିତମ୍
କର୍ମର ଦୂଁଡିରେ ବାନ୍ଧା, ଏହା ସୁଖର ଭ୍ରମ ମାତ୍ର, ଅନେକ କଷ୍ଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତ୍ଯକ୍ତଶୋକା ଚ ସା ତନ୍ଵୀ ନତା ପ୍ରାହ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଶୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ସୁକୁମାରୀ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମହାମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନହି ଦ୍ରୁମାଶ୍ଚ ଭୋଗାର୍ଥଂ ଫଲନ୍ତି ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ଗଛମାନେ କେବଳ ଭୋଗ ପାଇଁ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଏଵ ଵିଷ୍ଣୁଃସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥୋ ଯତଃ ପରିହିତେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ଶୁଦ୍ଧତାରେ ବସି, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ରହିଛି, ସେଠି ଅଛନ୍ତି।
ସ ଏଵ ଜଗତାମୀଶୋ ନରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ସେଇ ହରି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁଃଖନାଶାଯ ଇତି ସନ୍ତୋ ଵଦନ୍ତି ହି
ସନ୍ତମାନେ କହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଵର୍ତତେ ଯତ୍ର ମାର୍ତାଣ୍ଡଃ କଥଂ ତତ୍ରତମୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଠି କେମିତି ଅନ୍ଧାର ହେବ?
ଚକାର ତତ୍ସରସ୍ତୀରେ ମୁନିପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନତଃ
ସେ ମୁନିଙ୍କ କହିଥିବା ପ୍ରକାର ଏହି ସରୋବର ତୀରେ କ୍ରିୟା କଲେ।
ପ୍ରପେଦେ ପରମଂ ଧାମ ନତ୍ଵା ଚୌର୍ଵଂ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଔର୍ବ ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ପରଂ ପଦଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେଵ ମହଦ୍ଭିରଵଲୋକିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମହାନ୍ମାନେ ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ୟ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯଦି ପଶ୍ଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ସ ପ୍ରଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯଦି କୌଣସି ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଚକାର ତସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ସପତ୍ନ୍ଯା ସହ ନାରଦ୍
ନାରଦ, ସେ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ଚକ୍ରାତେ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଶୁଶ୍ରୂଷଆଂ ପ୍ରତିଵାସରରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପାପମତିର୍ଜାତା ସପତ୍ନ୍ଯାଃ ସଂପଦଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କର ମନ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ଖରାପ ହେଲା।
ନ ସ୍ଵପ୍ରଭାଵଂ ଚକ୍ରେ ଵୈ ଗରୋ ମୁନିନିଷେଵଯା
ଗର ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ ନାହିଁ, ସେ ମୁନିମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଚକାର ସେଵାଂ ତେନାସୌ ଜୀର୍ଣପୁଣ୍ଯେନ କର୍ମଣା
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଶେଷ ହୋଇଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।