ନାସ୍ତି ନିନ୍ଦାସମଂ ପାପଂ ନାସ୍ତି ମୋହସମାସଵଃ
ନିନ୍ଦା ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ, ମୋହ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମଦ ନାହିଁ।
ନାସ୍ତି ରାଗସମଃ ପାଶୋ ନାସ୍ତି ସଙ୍ଗସମଂ ଵିଷମ୍
ରାଗ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଫାଦ ନାହିଁ, ସଙ୍ଗ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିଷ ନାହିଁ।
ଜୀର୍ଣାଙ୍ଗୋମନସସ୍ତାପାଦ୍ ଵୃଦ୍ଧଭାଵାଦଭୂଦସୌ
ବୟସ ଓ ମନର ଦୁଃଖରେ, ସେ ଶରୀର ଓ ମନରେ ବୃଦ୍ଧ ହେଇଗଲା।
ସ ବାହୁର୍ଵ୍ଯାଧିନା ଗ୍ରସ୍ତେ ମମାର ମୁନିସତ୍ତମ
ବ୍ୟାଧିରେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଦୁଃଖିତ ହେବାରେ, ସେ ମହାମୁନି ଚାଲିଗଲେ।
ଚିରଂ ଵିଲପ୍ଯ ବହୁଧା ସହଗନ୍ତୁଂ ମନୋ ଦଧେ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି, ସେ ଅନେକ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରି, ପତିଙ୍କୁ ସହିତ ଯିବାକୁ ମନ ନିଷ୍ପତି କଲେ।
ସମାରୋପ୍ଯ ତନ୍ପୂରୁଢଂ ସ୍ଵଯଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ
ପତିଙ୍କର ଦେହକୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ସେ ନିଜେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଏତଦ୍ଵିଜ୍ଞାତଵାନ୍ସର୍ଵଂ ପରମେଣ ସମାଧିନା
ସେ ସର୍ବକିଛି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନରେ ଜାଣିଥିଲେ।
ଗତାସୂଯା ମହାତ୍ନାନଃ ପଶ୍ଯନ୍ତିଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁଷା
ଅସୁୟାରୁ ମୁକ୍ତ ମହାତ୍ମାମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସବୁକିଛି ଦେଖନ୍ତି।
ସଂପ୍ରାତ୍ପସ୍ତତ୍ର ସାଧ୍ଵୀ ଚ ଯତ୍ର ବାହୁପ୍ରିଯା ସ୍ଥିତା
ସେ ସତୀ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ତାହାଁକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବାହୁ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରୋଵାଚ ଧର୍ମମୂଲାନି ଵାକ୍ଯାନି ମୁନିସତ୍ତମଃ
ମହାମୁନି ଧର୍ମର ମୂଳ ଥିବା ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ତଵୋଦରେ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ଶନୁହନ୍ତା ହି ତିଷ୍ଟତି
ତୁମର ଗର୍ଭରେ ଏକ ବିଶ୍ୱର ରାଜା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବସିଛି।
ରଜସ୍ଵଲା ରାଜସୁତେନାରୋହତି ଚିନ୍ତାଶୁଭୋ
ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା ରାଜପୁତ୍ର ସହ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଚଢିଲେ, ଚିନ୍ତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଦାମ୍ଭିନୋନିନ୍ଦକସ୍ଯାପି ଭ୍ରୂଣଘ୍ରସ୍ଯ ନ ନିଷ୍କୃତିଃ
ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ନିନ୍ଦକ ଓ ଗର୍ଭହତ୍ୟାକାରୀ ପାଇଁ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵାସଘାତକସ୍ଯାପି ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ସୁଵ୍ରତେ
ଓ ସୁବ୍ରତେ, ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।
ଯଦେତଦ୍ଦୁଃଖମୁତ୍ପନ୍ନଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶାନ୍ତିମେଷ୍ଯତି
ଏହି ଦୁଃଖ ଯେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଛି, ସେ ସବୁ ଶାନ୍ତିକୁ ପାଇବ।
ଵିଲଲାପାତିଦୁଃଖାର୍ତା ସମୁହ୍ଯଧଵପତ୍କୁଜୌ
ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ପତିଙ୍କର ପାଦକୁ ଧରି କାନ୍ଦିଲେ।
ମାରୋଦୀରାଜ ନନଯେ ଶ୍ରିଯମଗ୍ର୍ଯେ ଗମିଷ୍ଯସି
ମହାରାଣୀ, କାନ୍ଦିନାହିଁ; ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ପାଇବେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଛୋକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କୁରୁ କାଲୋଚିତା କ୍ରି ପାମ୍
ଏହିପରି ଶୋକକୁ ଛାଡି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତେ ଵା ସୁଵୃତ୍ତେ ଵା ମୃତ୍ଯୋଃସର୍ଵତ୍ରତୁଲ୍ଯତା
ଖରାପ କିମ୍ବା ଭଲ ହେଉ, ମୃତ୍ୟୁ ସବୁଠି ସମାନ।
ନଗରେ ଵା ତଥାମନ୍ଯେ ଦୈନ୍ଯମତ୍ରାତିରିଚ୍ଯତେ
ନଗର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠି, ଏଠାରେ ଦୁଃଖ ବହୁତ ଅଧିକ।
କାରଣଂ ଦୈଵମେଵାତ୍ର ମନ୍ଯେ ସୋପାଧିକା ଜନାଃ
ଏଠାରେ କାରଣ ମୁଁ ଦୈବକୁ ମାନେ, ଲୋକମାନେ ତାହାର ନିୟମରେ ବାନ୍ଧି ରହିଛନ୍ତି।
ମୃତ୍ଯୋର୍ଵଶଂ ପ୍ରଯାତଵ୍ଯଂ ଜନ୍ତୁଭିଃ କମଲାନନେ
କମଳମୁଖୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
ପ୍ରଵାଦଂ ରୋପଯନ୍ତ୍ଯଜ୍ଞା ହେତୁମାତ୍ରେଷୁ ଜନ୍ତୁଷୁ
ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ମାନେ ମାନେ କେବଳ ଉପରି ଦେଖି ଅନେକ ଗପ ଚାଲାନ୍ତି।
କୁରୁ ପତ୍ଯୁଶ୍ଚ କର୍ମାଣି ଵିଵେକେନ ସ୍ଥିରା ଭଵ
ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର କାମ ସୁବୁଧି ସହ କର, ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ସୁଖାଭାସଂ ବହୁକ୍ଲେଶଂ କର୍ମପାଶେନ ଯନ୍ତ୍ରିତମ୍
କର୍ମର ଦୂଁଡିରେ ବାନ୍ଧା, ଏହା ସୁଖର ଭ୍ରମ ମାତ୍ର, ଅନେକ କଷ୍ଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତ୍ଯକ୍ତଶୋକା ଚ ସା ତନ୍ଵୀ ନତା ପ୍ରାହ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଶୋକ ଛାଡ଼ି, ସେ ସୁକୁମାରୀ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମହାମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନହି ଦ୍ରୁମାଶ୍ଚ ଭୋଗାର୍ଥଂ ଫଲନ୍ତି ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ଗଛମାନେ କେବଳ ଭୋଗ ପାଇଁ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ ଏଵ ଵିଷ୍ଣୁଃସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥୋ ଯତଃ ପରିହିତେ ସ୍ଥିତଃ
ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ଶୁଦ୍ଧତାରେ ବସି, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ରହିଛି, ସେଠି ଅଛନ୍ତି।
ସ ଏଵ ଜଗତାମୀଶୋ ନରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ସେଇ ହରି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁଃଖନାଶାଯ ଇତି ସନ୍ତୋ ଵଦନ୍ତି ହି
ସନ୍ତମାନେ କହନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।