ଭଵଵ୍ଯାଧିହରା ଗଙ୍ଗା ତସ୍ମାତ୍ସେଵ୍ଯା ପ୍ରଯନ୍ତତଃ
ଗଙ୍ଗା ଏହି ସଂସାର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ, ତେଣୁ ସେଉଁଠି ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଯୋର୍ଭକ୍ତିହୀନୋ ଯସ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ପତିତଂ ଦ୍ଵିଜ
ଏହି ଦୁଇଟି ପ୍ରତି ଯାହାଙ୍କର ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ତାଙ୍କୁ ଅପତିତ ମନେ କର।
ଉଭେ ତେ ସର୍ଵପାପାନାଂ ନାଶକାରଣତାଂ ଗତେ
ଏହି ଦୁଇଟି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାର ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁଶକ୍ତିଯୁତେ ତେ ଦ୍ଵେ ସମକାମପ୍ରସିଦ୍ଧେଦେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ଭାବେ ମନ୍ୟତା ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସର୍ଵଲୋକାନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ପ୍ରଵର୍ତେତେ ମହୋତ୍ତମେ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଛି।
ତଥୈଵ ତୁଲସୀଭକ୍ତିର୍ହରିଭକ୍ତିଶ୍ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକୀ
ଏହିପରି, ତୁଳସୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସତ୍ତ୍ୱିକ।
ଯତ୍ର ସ୍ତ୍ରାତା ନରା ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦମନୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁଠି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଲୋକେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗାସ୍ତ୍ରାନପରାଣାଂ ତୁ ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଗଙ୍ଗା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଵିସୃଜ୍ଯରାକ୍ଷସଂ ଭାଵଂ ସଂପ୍ରାତ୍ପଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଆସୁରୀ ଭାବକୁ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସଗରଃ କୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତନ୍ମ୍ରମାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଗରଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହିଦିଅ।
ଗତଂ ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵିପ୍ର ସର୍ଵଲୋକୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ବୁଭୁଜେ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ଧର୍ମତୋ ଧର୍ମତତ୍ପରଃ
ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀର ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଥାପିତାଃ ସ୍ଵସ୍ଵଧର୍ମେଷୁ ତେନ ବାହୁର୍ଵିଶାଂପତିଃ
ସେ ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ।
ଅତର୍ପ୍ପଯଦ୍ଭୂମିଦେଵାନ୍ ଗୋଭୂସ୍ଵର୍ଣାଶୁକାଦିଭିଃ
ସେ ଗାଁ, ଜମି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ମେନେ କୃତାର୍ଥମାତ୍ମାନମନ୍ଯାତପନିଵାରଣମ୍
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରି, ସେ ନିଜକୁ ସଫଳ ମନେ କରିଥିଲେ।
ଭୂଷିତା ଭୂଷଣୌର୍ଦିଵ୍ଯୈସ୍ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ସୁଖିନୋ ମୁନେ
ଏହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ସଜିତ, ଏବଂ ସେମାନେ ଖୁସି ଥିଲେ, ମୁନି।
ଅକୃଷ୍ଟପଚ୍ଯା ପୃଥିଵୀ ଫଲପୁଷ୍ପସମନ୍ଵିତା
ମାଟି ଚାଷ ନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଦେଇଥିଲା।
ଆଧର୍ମନିରତାପାଯେ ପ୍ରଜା ଧର୍ମେଣ ରକ୍ଷିତାଃ
ଅଧର୍ମ ଦୂର ହେଲାପରେ, ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ଅହୄଙ୍କାରୋ ମହାଞ୍ଜଜ୍ଞେ ସାସୂଯୋ ଲୋପହେତୁକଃ
ହରାଇବାରୁ ଏକ ବଡ଼ ଅହଂକାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ସହିତ ଥିଲା।
କର୍ତ୍ତା ମହାକ୍ରତୂନାଂ ଚ ମତ୍ତଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଽସ୍ତି କୋ ଽପରଃ
ମୁଁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା କର୍ତ୍ତା, ମୋତେ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଏ ପୂଜ୍ୟ ଅଛି?
ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ର ଵିଶାରଦଃ
ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ନୀତି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅହୄଙ୍କାରପରସ୍ଯୈଵଂ ଜାତାସୂଯା ପରେଷ୍ଵପି
ଅତି ଅହଂକାରୀ ଲୋକ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିଥାନ୍ତି।
ଏଷୁ ସ୍ଥିତେଷୁ ତୁ ନରୋ ଵିନାଷଂ ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏହି ଗୁଡିକ ଜଣେ ଲୋକରେ ଥିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ପଥରେ ଯାଉଛି।
ଏକୈକମପ୍ଯନର୍ଥାଯ କିମୁ ଯତ୍ର ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ଦେଇଥାଏ; ତେବେ ସବୁ ଚାରିଟି ଥିଲେ କଣ ହେବ?
ସ୍ଵଦେହନାଶିନୀ ଵିଗ୍ର ସର୍ଵସଂପଦ୍ଵିନାଶିନୀ
ଝଗଡା ନିଜ ଶରୀରକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦକୁ ହରାଇଦେଇଥାଏ।
ତୁଷାଗ୍ନିଂ ଵାଯୁସଂଯୋଗମିଵ ଜାନୀହି ସୁଵ୍ରତ
ସୁବ୍ରତ, ଏହାକୁ ତୁଷରେ ଅଗ୍ନି ଓ ପବନର ସଂଯୋଗ ଭଳି ଜାଣ।
ପରୁଷୋକ୍ତିରତାନାଂ ଚ ସୁଖଂ ନେହ ପରତ୍ର ଚ
କଠୋର କଥା କହିବା ଅଭ୍ୟାସ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ କେବେ ଖୁସି ପାନ୍ତିନାହିଁ।
ପ୍ରିଯାଵା ତନଯା ଵାପି ବାନ୍ଧଵା ଅପ୍ଯରାତଯଃ
ପ୍ରିୟ ଲୋକ, ପୁଅ କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ହେଇପାରନ୍ତି।
ସ ସ୍ଵସଂପଦ୍ଵିନାଶାଯ କୁଠାରୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ନିଜ ସମ୍ପଦ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କୁହାଡ଼ି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।