ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ନରା ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୁନାତି ସ୍ତ୍ରାନପାନାଦ୍ଯୈର୍ନଯନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରପୁରଂ ଜଗତ୍
ସେ ସ୍ନାନ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଂସାରକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଲିଙ୍ଗରୁପୀଂ କଥଂ ତସ୍ଯା ମହିମା ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ରୂପର ମହିମା କେମିତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ?
ଈଷଦପ୍ଯନ୍ତରଂ ନାସ୍ତି ଭେଦକୃଚ୍ଚାନଯୋଃ କୁଧୀଃ
ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ମାତ୍ର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନସାଗରେ ମଗ୍ନା ଭେଦଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ପାପିନଃ
ଯେମାନେ ଅଜ୍ଞାନର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଯୁଗାନ୍ତେ ନିଗଦନ୍ତ୍ଯେତଦ୍ରୁଦ୍ରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମରୁପେଣ ସୃଜତି ପ୍ରାନ୍ତେଃ ହଯେତତ୍ରଯଂ ହରଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ହରା ଏହି ତିନିଟିକୁ ଲୟ କରନ୍ତି।
ଭେଦଂ କରୋତି ସୋ ଽଭ୍ଯେତି ନରକଂ ଭୃଶଦାରୁଣମ୍
ଯେଉଁଠି ଭେଦ କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ସ ଯାତି ପରଂମାନନ୍ଦଂ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାମେଷ ଵିଷ୍ଵଯଃ
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର।
ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତସ୍ତତ୍ର ଲିଙ୍ଗରୁପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଜନାର୍ଦନ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରମଂ ଜ୍ଯୋତିରାପ୍ରୋତି ମନୁଜୋତ୍ତମଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ୟୋତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସତ୍ପଦ୍ଵୀପାସାବ୍ଧିଶୈଲା ଭୂଃ ପରିକ୍ରମିତାମୁନା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ ପୃଥିବୀ ପରିଭ୍ରମଣ କରାଯାଇଛି।
ଶିଵସ୍ଯ ଵାଚ୍ଯୁତସ୍ଯାପି ତାସୁ ସଂନିହିତୋ ହରିଃ
ସେଠି ଶିବ କିମ୍ବା ଅଚ୍ୟୁତ ଯେଉଁ ରୂପରେ ହେଉ, ହରି ବିଦ୍ୟମାନ।
ପୁରାଣପଠନଂ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ସଂନିହିତୋ ହରିଃ
ଯେଉଁଠି ପୁରାଣ ପାଠ ହୁଏ, ସେଠି ହରି ବିଦ୍ୟମାନ।
ତଦ୍ଭକ୍ତିଂ କୁର୍ଵତାଂ ନୄଣାଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ତ୍ରାନାଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରତିଦିନ ରକ୍ଷା କରେ।
ତଦ୍ଵକ୍ତରି ଚ ଯା ଭକ୍ତିଃ ସା ପ୍ରଯାଗୋପମା ସ୍ମୃତା
ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଭକ୍ତି, ସେହି ଭକ୍ତି ପ୍ରୟାଗ ସମାନ ମନାଯାଏ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ସ ହରିଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ନାସ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁସମଂ ଦୈଵଂ ନାସ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵଂ ଗୁରୋଃ ପରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଦେବତା ନାହିଁ, ଗୁରୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ।
ଯଥା ପଯୋଧିଃ ସିନ୍ଧୂନାଂ ତଥା ଗଙ୍ଗା ପରା ସ୍ମୃତା
ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେପରି ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ନାସ୍ତି ମୋକ୍ଷାତ୍ପରୋ ଲାଭୋ ନାସ୍ତି ଗଙ୍ଗାସମା ନଦୀ
ମୁକ୍ତିଠାରୁ ବଡ଼ ଲାଭ କିଛି ନାହିଁ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସମାନ ନଦୀ ମଧ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଭଵଵ୍ଯାଧିହରା ଗଙ୍ଗା ତସ୍ମାତ୍ସେଵ୍ଯା ପ୍ରଯନ୍ତତଃ
ଗଙ୍ଗା ଏହି ସଂସାର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ, ତେଣୁ ସେଉଁଠି ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଯୋର୍ଭକ୍ତିହୀନୋ ଯସ୍ତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ପତିତଂ ଦ୍ଵିଜ
ଏହି ଦୁଇଟି ପ୍ରତି ଯାହାଙ୍କର ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ତାଙ୍କୁ ଅପତିତ ମନେ କର।
ଉଭେ ତେ ସର୍ଵପାପାନାଂ ନାଶକାରଣତାଂ ଗତେ
ଏହି ଦୁଇଟି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାର ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିଛନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁଶକ୍ତିଯୁତେ ତେ ଦ୍ଵେ ସମକାମପ୍ରସିଦ୍ଧେଦେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ସମାନ ଭାବେ ମନ୍ୟତା ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସର୍ଵଲୋକାନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ପ୍ରଵର୍ତେତେ ମହୋତ୍ତମେ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଛି।
ତଥୈଵ ତୁଲସୀଭକ୍ତିର୍ହରିଭକ୍ତିଶ୍ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକୀ
ଏହିପରି, ତୁଳସୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସତ୍ତ୍ୱିକ।
ଯତ୍ର ସ୍ତ୍ରାତା ନରା ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୋଃ ପଦମନୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁଠି ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଲୋକେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗାସ୍ତ୍ରାନପରାଣାଂ ତୁ ଵାଞ୍ଛିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଗଙ୍ଗା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଵିସୃଜ୍ଯରାକ୍ଷସଂ ଭାଵଂ ସଂପ୍ରାତ୍ପଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଆସୁରୀ ଭାବକୁ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।