ଏଵମାଦିଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗଙ୍ଗା ମୁଖ୍ଯତମା ସ୍ମୃତା
ଏପରି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଙ୍ଗା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତଥେଯଂ ଵ୍ଯାପିନୀ ଗଙ୍ଗା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ଏଭଳି ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏହି ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ପୁନାତି ପାଵନୀତ୍ଯେଷା ନ କଥଂ ସେଵ୍ଯତେ ନୃଭିଃ
ସେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସେ ପବିତ୍ରତାର ମୂଳ—ତେବେ ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରୁନାହାନ୍ତି?
ଵାରାଣସୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵଦେଵନିଷେଵିତମ୍
ବାରାଣସୀ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଇହ ଶ୍ରୁତିମତାଂ ପୁଂସାଂ କାଶୀ ଯାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତାସକୃତ୍
ଏଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କାଶୀକୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି।
ନିର୍ଧୂତସର୍ଵପାପାସ୍ତେ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ବହୁପାତକପୂର୍ଣୋ ଽପି ପଦଂ ଗଚ୍ଛତ୍ଯନାମଯମ୍
ଅନେକ ପାପରେ ଭରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଃଖରହିତ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସୋ ଽପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶୈଵଂ ପଦମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡୂ ଭୂତ୍ଵା କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ପୃଥିବୀରେ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୋଇ, କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନାମାପି ଗୃହ୍ଣାତାଂ କାଶ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଵର୍ଗୋ ନ ଦୂରତଃ
କାଶୀର ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦୂର ନୁହେଁ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ନରା ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୁନାତି ସ୍ତ୍ରାନପାନାଦ୍ଯୈର୍ନଯନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରପୁରଂ ଜଗତ୍
ସେ ସ୍ନାନ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଂସାରକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଲିଙ୍ଗରୁପୀଂ କଥଂ ତସ୍ଯା ମହିମା ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ରୂପର ମହିମା କେମିତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ?
ଈଷଦପ୍ଯନ୍ତରଂ ନାସ୍ତି ଭେଦକୃଚ୍ଚାନଯୋଃ କୁଧୀଃ
ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ମାତ୍ର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନସାଗରେ ମଗ୍ନା ଭେଦଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ପାପିନଃ
ଯେମାନେ ଅଜ୍ଞାନର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଯୁଗାନ୍ତେ ନିଗଦନ୍ତ୍ଯେତଦ୍ରୁଦ୍ରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମରୁପେଣ ସୃଜତି ପ୍ରାନ୍ତେଃ ହଯେତତ୍ରଯଂ ହରଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ହରା ଏହି ତିନିଟିକୁ ଲୟ କରନ୍ତି।
ଭେଦଂ କରୋତି ସୋ ଽଭ୍ଯେତି ନରକଂ ଭୃଶଦାରୁଣମ୍
ଯେଉଁଠି ଭେଦ କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ସ ଯାତି ପରଂମାନନ୍ଦଂ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାମେଷ ଵିଷ୍ଵଯଃ
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର।
ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତସ୍ତତ୍ର ଲିଙ୍ଗରୁପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଜନାର୍ଦନ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରମଂ ଜ୍ଯୋତିରାପ୍ରୋତି ମନୁଜୋତ୍ତମଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ୟୋତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସତ୍ପଦ୍ଵୀପାସାବ୍ଧିଶୈଲା ଭୂଃ ପରିକ୍ରମିତାମୁନା
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ ପୃଥିବୀ ପରିଭ୍ରମଣ କରାଯାଇଛି।
ଶିଵସ୍ଯ ଵାଚ୍ଯୁତସ୍ଯାପି ତାସୁ ସଂନିହିତୋ ହରିଃ
ସେଠି ଶିବ କିମ୍ବା ଅଚ୍ୟୁତ ଯେଉଁ ରୂପରେ ହେଉ, ହରି ବିଦ୍ୟମାନ।
ପୁରାଣପଠନଂ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ସଂନିହିତୋ ହରିଃ
ଯେଉଁଠି ପୁରାଣ ପାଠ ହୁଏ, ସେଠି ହରି ବିଦ୍ୟମାନ।
ତଦ୍ଭକ୍ତିଂ କୁର୍ଵତାଂ ନୄଣାଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ତ୍ରାନାଂ ଦିନେ ଦିନେ
ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ପ୍ରତିଦିନ ରକ୍ଷା କରେ।
ତଦ୍ଵକ୍ତରି ଚ ଯା ଭକ୍ତିଃ ସା ପ୍ରଯାଗୋପମା ସ୍ମୃତା
ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଭକ୍ତି, ସେହି ଭକ୍ତି ପ୍ରୟାଗ ସମାନ ମନାଯାଏ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ସ ହରିଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ନାସ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁସମଂ ଦୈଵଂ ନାସ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵଂ ଗୁରୋଃ ପରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଦେବତା ନାହିଁ, ଗୁରୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ।
ଯଥା ପଯୋଧିଃ ସିନ୍ଧୂନାଂ ତଥା ଗଙ୍ଗା ପରା ସ୍ମୃତା
ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେପରି ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ନାସ୍ତି ମୋକ୍ଷାତ୍ପରୋ ଲାଭୋ ନାସ୍ତି ଗଙ୍ଗାସମା ନଦୀ
ମୁକ୍ତିଠାରୁ ବଡ଼ ଲାଭ କିଛି ନାହିଁ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ସମାନ ନଦୀ ମଧ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।