ନିଷ୍କାମା ଵା ସକାମା ଵା ନ କଲିର୍ବାଧତେ ଚ ତାନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାରହିତ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାସହିତ, କଳିଯୁଗ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଅସୁବିଧା ଦେଉନାହିଁ।
ତ ଏଵ ଶିଵତୁଲ୍ଯାଶ୍ଚ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଶିବଙ୍କ ସମାନ; ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ଘୋରେ କଲିଯୁଗେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ନ ସୀଦତି
ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଅଧୋପତିତ ହୁଅନାହାନ୍ତି।
ଘୋରେ କଲିଯୁଗେ ପ୍ରାପ୍ତେ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତେ
ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ହରାଇଯାଏ,
ହରିସ୍ମରଣମେଵାତ୍ର ସଂପୂର୍ଣତ୍ଵଵିଧାଯକମ୍
ଏଠି, କେବଳ ହରିଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ।
ଇତୀରଯନ୍ତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ନହି ତାନ୍ବାଧତେ କଲିଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସଦା ପଢନ୍ତି, ସେମାନେ କଳିଯୁଗର କଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତି ଜଲ୍ପନ୍ତି ଯେ ଵାପି କଲିସ୍ତାନ୍ନାପି ବାଧତେ
ଏହି କଥା କେବଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କଳିଯୁଗ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଦୁଃଖ ଦେଉନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଵଦନ୍ତି ଯେ ଵିପ୍ର ତେ କୃତାର୍ଥା ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏପରି କହନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତି ଵାପ୍ଯୁଞ୍ଚରନ୍ତୀହ ନ ଚ ତେଷାଂ କଲେର୍ଭଯମ୍
ଏଠି ଏପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କଳିଯୁଗର କୌଣସି ଭୟ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ଘୋରେ କଲିଯୁଗେ ଵିପ୍ର ହରିଭକ୍ତସ୍ତୁ ଦୁର୍ଲଭା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗରେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ ଖୁବ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅଧର୍ମନିରତା ନୈଵ ନରକାର୍ହା ହରିସ୍ମୃତେଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଲିପ୍ତ, ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ସେମାନେ ନରକର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ମନଃ ଶୁଦ୍ଧିଵିହୀନାନାଂ ହରିନାମ୍ନୈଵ ନିଷ୍କୃତିଃ
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମନ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବଳ ହରିନାମ ହିଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ।
ଯଥାପ୍ରେରିତମେତେନ ତଥୈଵ କୁରୁତେଂ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଯେପରି ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୁଅଛି, ସେପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ସମର୍ପଯେନ୍ମହାଵିଷ୍ଣୌ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ଯେଉଁଠି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କିଛି ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ।
ସଂପୂର୍ଣତାଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯେଵ ହରିସ୍ମରଣମାତ୍ରତଃ
କେବଳ ହରିଙ୍କ ସ୍ମରଣ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅତୋ ଽତିଦୁର୍ଲଭା ଲୋକେ ହରିଭକ୍ତିର୍ଦୁରାତ୍ମନାମ୍
ଏହିପରି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହରିଭକ୍ତି ଏହି ଜଗତରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତେ ସୁଭାଗ୍ଯା ମହାତ୍ମାନଃ ସତ୍ସଂଗର ହିତା ଅପି
ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ ସଜନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ପାଇଁ ଉପକାରୀ।
ସତ୍ଯଂ ସମସ୍ତକର୍ମାଣି ଯାନ୍ତି ସଂପୂର୍ଣତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ତ୍ରିଦର୍ଶେରପି ତେ ପୂଜ୍ଯାଃ କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭାଷିତୈଃ
ତିନି ଜଗତରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ । ଅନ୍ୟମାନେ ଅନେକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ ?
ହରିନାମପରାନ୍ମର୍ତ୍ଯାନ୍ନ କଲିର୍ବାଧର୍ତକ୍ଵଚିତ୍
ହରିଙ୍କ ନାମରେ ଲଗିଥିବା ମଣିଷମାନେ କଳିଯୁଗର କଷ୍ଟକୁ କେବେ ଭୋଗିନାହାନ୍ତି ।
କଲୌ ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ଗତିରନ୍ଯଥା
କଳିଯୁଗରେ ନିଶ୍ଚୟ, ନିଶ୍ଚୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ନାହିଁ ।
ପରାଂ ନିର୍ଵୃତ୍ତିମାପନ୍ନଃ ପୁନରେତଦୁଵାଚ ହ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପାଇବା ପରେ ସେ ପୁନି ଏହି କଥା କହିଲେ ।
ପ୍ରକାଶିତଂ ଜଗଜ୍ଜ୍ଯୋତିଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆଲୋକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଚିରକାଳୀନ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।
ଯଃ ସ୍ମରେତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ସର୍ଵପାପଵିନାଶନମ୍
ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ପଦ୍ମନୟନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ତତ୍ପ୍ରତୀଯେ ଽହଂ କଥଂ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମନ୍ତରା
ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୁଁ ଏହାକୁ ମନେ ରଖିଛି । କିନ୍ତୁ ଉଦାହରଣ ଛଡ଼ା ମୁଁ କିପରି ବୁଝିପାରିବି ?
ତଦାଖ୍ଯାହି ଯଥା ଚିତ୍ତଂ ସୀଦତ୍ସ୍ଥିତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ତେଣୁ କହ, ଏକ ଅସ୍ଥିର ମନ କିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବ ?
ସନକଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ସ୍ମରନ୍ନାରାଯଣଂ ପରମ୍
ସନକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ।
ଵେଦାନ୍ତଶାସ୍ତ୍ରେ କୁଶଲସ୍ତଵାଯଂ ନିଵର୍ତଯେଦ୍ଵା ପରମାର୍ଯଵନ୍ଦ୍ଯଃ
ଏହି ଜଣେ ବେଦାନ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ, ସେ ତୁମକୁ ଫେରାଇପାରିବେ । ଉନ୍ମତ୍ତ ମାନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ।
ସନନ୍ଦନଂ ମୋକ୍ଷଧର୍ମାନ୍ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ
ସନନ୍ଦନ ମୋକ୍ଷ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ପ୍ରଲଯେ ଚ କମଭ୍ଯେତି ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ସନନ୍ଦନ
ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ଏହା କେଉଁଠି ଯାଏ ? ସନନ୍ଦନ, ଏହି କଥା ମୋତେ କହ ।