ଅତ୍ଯନ୍ତଦୁର୍ଲ୍ଲଭା ନୄଣାଂ ଭକ୍ତିର୍ଦ୍ଧର୍ମପ୍ରଵକ୍ତରି
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ଉପଦେଷ୍ଟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ମୂଲୋଦ୍ଭଵାଂ ଭକ୍ତିଯୁତୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ଧୃତ୍ଵା ଶିରସ୍ଯେତି ପଦଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଯିଏ ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ଭକ୍ତି ସହିତ ରହେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ପାଇଥାଏ।
ଵାଞ୍ଚ୍ଛତ୍ଯପି ଚ ଯୋ ହ୍ଯେଵଂ ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଏଭଳି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ନ ଶକ୍ଯତେ ଵିଷ୍ଣୁନାପି କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭାଷିତୈଃ
ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ବହୁ କଥା କହିଲେ କଣ ହେବ?
ଯତୋ ଵୈ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ଗଙ୍ଗାନାତ୍ରି ସ୍ଥିତେ ଽପି ହି
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତଥା ତୁଲସ୍ଯା ଭକ୍ତିଶ୍ଚ ହରିକୀର୍ତିପ୍ରଵକ୍ତରି
ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଓ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କଥା କହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସମେତି ହି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମେଷତୌଲିମୃଗାକର୍ଷୁ ପାଵଯତ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍
ମେଷ, ବୃଷ, ମକର ରାଶିର ଗତି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ଚ କାଵେରୀ କାଲିଂନ୍ଦୀ ବାହୁଦା ତଥା
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, କାବେରୀ, କାଳିନ୍ଦୀ ଓ ବାହୁଦା ମଧ୍ୟ—
ଏଵମାଦିଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗଙ୍ଗା ମୁଖ୍ଯତମା ସ୍ମୃତା
ଏପରି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଙ୍ଗା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତଥେଯଂ ଵ୍ଯାପିନୀ ଗଙ୍ଗା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ଏଭଳି ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏହି ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ପୁନାତି ପାଵନୀତ୍ଯେଷା ନ କଥଂ ସେଵ୍ଯତେ ନୃଭିଃ
ସେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସେ ପବିତ୍ରତାର ମୂଳ—ତେବେ ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରୁନାହାନ୍ତି?
ଵାରାଣସୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵଦେଵନିଷେଵିତମ୍
ବାରାଣସୀ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଇହ ଶ୍ରୁତିମତାଂ ପୁଂସାଂ କାଶୀ ଯାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତାସକୃତ୍
ଏଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କାଶୀକୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି।
ନିର୍ଧୂତସର୍ଵପାପାସ୍ତେ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ବହୁପାତକପୂର୍ଣୋ ଽପି ପଦଂ ଗଚ୍ଛତ୍ଯନାମଯମ୍
ଅନେକ ପାପରେ ଭରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଃଖରହିତ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସୋ ଽପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶୈଵଂ ପଦମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡୂ ଭୂତ୍ଵା କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ପୃଥିବୀରେ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୋଇ, କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନାମାପି ଗୃହ୍ଣାତାଂ କାଶ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଵର୍ଗୋ ନ ଦୂରତଃ
କାଶୀର ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦୂର ନୁହେଁ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ନରା ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଲୋକମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୁନାତି ସ୍ତ୍ରାନପାନାଦ୍ଯୈର୍ନଯନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରପୁରଂ ଜଗତ୍
ସେ ସ୍ନାନ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଂସାରକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରର ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ଲିଙ୍ଗରୁପୀଂ କଥଂ ତସ୍ଯା ମହିମା ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ରୂପର ମହିମା କେମିତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ?
ଈଷଦପ୍ଯନ୍ତରଂ ନାସ୍ତି ଭେଦକୃଚ୍ଚାନଯୋଃ କୁଧୀଃ
ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ମାତ୍ର ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନସାଗରେ ମଗ୍ନା ଭେଦଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ପାପିନଃ
ଯେମାନେ ଅଜ୍ଞାନର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଭେଦ କରନ୍ତି।
ଯୁଗାନ୍ତେ ନିଗଦନ୍ତ୍ଯେତଦ୍ରୁଦ୍ରରୁପଧରୋ ହରିଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମରୁପେଣ ସୃଜତି ପ୍ରାନ୍ତେଃ ହଯେତତ୍ରଯଂ ହରଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ରୂପେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ଶେଷରେ ହରା ଏହି ତିନିଟିକୁ ଲୟ କରନ୍ତି।
ଭେଦଂ କରୋତି ସୋ ଽଭ୍ଯେତି ନରକଂ ଭୃଶଦାରୁଣମ୍
ଯେଉଁଠି ଭେଦ କରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ସ ଯାତି ପରଂମାନନ୍ଦଂ ଶାସ୍ତ୍ରାଣାମେଷ ଵିଷ୍ଵଯଃ
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର।
ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତସ୍ତତ୍ର ଲିଙ୍ଗରୁପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଜନାର୍ଦନ ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।