ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦ୍ଵଭିଷେକସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଏକ ବିନ୍ଦୁ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହାର ଶୋଳ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳେନି।
ସୋ ଽପି ମୁଚ୍ଯେତ ପାପେଭ୍ଯଃ କିମୁ ଗଙ୍ଗାଭିଷେକଵାନ୍
ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିନଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ତେବେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ତ କେତେ ଅଧିକ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ସଂସେଵ୍ଯା ମୁନିଭିର୍ଦେଵଃ କିଂ ପୁନଃ ପାମରୈର୍ଜନୈ
ଏହି ଦେବତାକୁ ଋଷିମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି—ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ କିଏଁ ନ ସେବିବେ।
ତତ୍ରୈଵ ନେତ୍ରଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଵିଧ୍ଯର୍ଦ୍ଧାଧଃ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲତ୍
ସେଠି ମଣ୍ଡପର ଅଧ ଭାଗ ତଳେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନେତ୍ର ଅଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ସାରୁପ୍ଯଦାଯକଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ କିମସ୍ମାତ୍କଥ୍ଯତେ ପରମ
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶତା ମିଳେ—ଏଠାରୁ ଅଧିକ କଣ କୁହିବି।
ମହଦ୍ଵିମାନମାରୁଢାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସହସ୍ରାଣି ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଉଠାଇ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ସର୍ଵେଷୌ ସ୍ଥିତଵାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମଦଙ୍ଗସ୍ପର୍ଶେମାତ୍ରେଣ ଦେଵାନାମାଧପୋ ଭଵେତ୍
ମୋ ଦେହକୁ ଛୁଇଁଲେ ମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵା ତୁ ମୃଲ୍ଲୋକାନ୍ନଯତ୍ଯଚ୍ଯୁତରୁପତାମ୍
ଗଙ୍ଗାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମାଟି ଲୋକଙ୍କୁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ରୂପକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଦୁର୍ଲ୍ଲଭା ନୄଣାଂ ଭକ୍ତିର୍ଦ୍ଧର୍ମପ୍ରଵକ୍ତରି
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ଉପଦେଷ୍ଟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ମୂଲୋଦ୍ଭଵାଂ ଭକ୍ତିଯୁତୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ଧୃତ୍ଵା ଶିରସ୍ଯେତି ପଦଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଯିଏ ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ଭକ୍ତି ସହିତ ରହେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ପାଇଥାଏ।
ଵାଞ୍ଚ୍ଛତ୍ଯପି ଚ ଯୋ ହ୍ଯେଵଂ ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଏଭଳି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ନ ଶକ୍ଯତେ ଵିଷ୍ଣୁନାପି କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭାଷିତୈଃ
ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ବହୁ କଥା କହିଲେ କଣ ହେବ?
ଯତୋ ଵୈ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ଗଙ୍ଗାନାତ୍ରି ସ୍ଥିତେ ଽପି ହି
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତଥା ତୁଲସ୍ଯା ଭକ୍ତିଶ୍ଚ ହରିକୀର୍ତିପ୍ରଵକ୍ତରି
ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଓ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କଥା କହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସମେତି ହି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମେଷତୌଲିମୃଗାକର୍ଷୁ ପାଵଯତ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍
ମେଷ, ବୃଷ, ମକର ରାଶିର ଗତି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ଚ କାଵେରୀ କାଲିଂନ୍ଦୀ ବାହୁଦା ତଥା
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, କାବେରୀ, କାଳିନ୍ଦୀ ଓ ବାହୁଦା ମଧ୍ୟ—
ଏଵମାଦିଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ଗଙ୍ଗା ମୁଖ୍ଯତମା ସ୍ମୃତା
ଏପରି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗଙ୍ଗା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ତଥେଯଂ ଵ୍ଯାପିନୀ ଗଙ୍ଗା ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ଏଭଳି ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏହି ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ପୁନାତି ପାଵନୀତ୍ଯେଷା ନ କଥଂ ସେଵ୍ଯତେ ନୃଭିଃ
ସେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସେ ପବିତ୍ରତାର ମୂଳ—ତେବେ ଲୋକମାନେ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରୁନାହାନ୍ତି?
ଵାରାଣସୀତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵଦେଵନିଷେଵିତମ୍
ବାରାଣସୀ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ଇହ ଶ୍ରୁତିମତାଂ ପୁଂସାଂ କାଶୀ ଯାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରୁତାସକୃତ୍
ଏଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କାଶୀକୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି।
ନିର୍ଧୂତସର୍ଵପାପାସ୍ତେ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ବହୁପାତକପୂର୍ଣୋ ଽପି ପଦଂ ଗଚ୍ଛତ୍ଯନାମଯମ୍
ଅନେକ ପାପରେ ଭରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଃଖରହିତ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସୋ ଽପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶୈଵଂ ପଦମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡୂ ଭୂତ୍ଵା କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ପୃଥିବୀରେ ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୋଇ, କାଶୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନାମାପି ଗୃହ୍ଣାତାଂ କାଶ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଵର୍ଗୋ ନ ଦୂରତଃ
କାଶୀର ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦୂର ନୁହେଁ।