ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସନକଂ ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନପାରଗମ୍
ପୁଣି ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନୁଭୂତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ସନକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ପରଯା ଦଯଯା ତଥଵଂ ବ୍ରୂହିଂ ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ କରୁଣାରେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ମୋତେ କହ।
ଦୁଃସ୍ଵନ୍ପନାଶନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ପାପହରଂ ଶୁଭମ୍
ଯାହା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମମୟ, ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ରହେ—
ସର୍ଵରୋଗପ୍ରଶମନମାଯୁର୍ଵର୍ଧ୍ଦନକାରଣମ୍
ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଶାନ୍ତ କରେ ଏବଂ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିର କାରଣ ହୁଏ—
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ଯୋଗଂ ଵଦନ୍ତି ପରମର୍ଷଯଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଶିବାକୁ ଉଚ୍ଚ କୁଶଳୀ ଋଷିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।
ମୁନଯୋ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ସେଵନ୍ତେ ପୁଣ୍ଯକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଋଷି ଓ ମଣିଷମାନେ ଏହାକୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ରଵିଜା ଯମୁନା ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଯୋର୍ଯୋଗଃ ଶୁଭାଵହଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଯମୁନା ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏହି ମିଶଣ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯକରୀ ସର୍ଵୋପଦ୍ର ଵନାଶିନୀ
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ।
ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ଜ୍ଞେଯଂ ପ୍ରଯାଗାଖ୍ଯଂ ମହାମୁନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ମହାମୁନି, ପ୍ରୟାଗ ନାମକ ସ୍ଥାନଟି ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତଥୈଵ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଚକ୍ରଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ମଖାନ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦ୍ଵଭିଷେକସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଏକ ବିନ୍ଦୁ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହାର ଶୋଳ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳେନି।
ସୋ ଽପି ମୁଚ୍ଯେତ ପାପେଭ୍ଯଃ କିମୁ ଗଙ୍ଗାଭିଷେକଵାନ୍
ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିନଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ତେବେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ତ କେତେ ଅଧିକ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ସଂସେଵ୍ଯା ମୁନିଭିର୍ଦେଵଃ କିଂ ପୁନଃ ପାମରୈର୍ଜନୈ
ଏହି ଦେବତାକୁ ଋଷିମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି—ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ କିଏଁ ନ ସେବିବେ।
ତତ୍ରୈଵ ନେତ୍ରଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଵିଧ୍ଯର୍ଦ୍ଧାଧଃ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲତ୍
ସେଠି ମଣ୍ଡପର ଅଧ ଭାଗ ତଳେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନେତ୍ର ଅଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ସାରୁପ୍ଯଦାଯକଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ କିମସ୍ମାତ୍କଥ୍ଯତେ ପରମ
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶତା ମିଳେ—ଏଠାରୁ ଅଧିକ କଣ କୁହିବି।
ମହଦ୍ଵିମାନମାରୁଢାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସହସ୍ରାଣି ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଉଠାଇ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ସର୍ଵେଷୌ ସ୍ଥିତଵାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମଦଙ୍ଗସ୍ପର୍ଶେମାତ୍ରେଣ ଦେଵାନାମାଧପୋ ଭଵେତ୍
ମୋ ଦେହକୁ ଛୁଇଁଲେ ମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵା ତୁ ମୃଲ୍ଲୋକାନ୍ନଯତ୍ଯଚ୍ଯୁତରୁପତାମ୍
ଗଙ୍ଗାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମାଟି ଲୋକଙ୍କୁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ରୂପକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅତ୍ଯନ୍ତଦୁର୍ଲ୍ଲଭା ନୄଣାଂ ଭକ୍ତିର୍ଦ୍ଧର୍ମପ୍ରଵକ୍ତରି
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ଉପଦେଷ୍ଟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ମୂଲୋଦ୍ଭଵାଂ ଭକ୍ତିଯୁତୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ଧୃତ୍ଵା ଶିରସ୍ଯେତି ପଦଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋଃ
ଯିଏ ମୂଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ଭକ୍ତି ସହିତ ରହେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ପାଇଥାଏ।
ଵାଞ୍ଚ୍ଛତ୍ଯପି ଚ ଯୋ ହ୍ଯେଵଂ ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଏଭଳି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ନ ଶକ୍ଯତେ ଵିଷ୍ଣୁନାପି କିମନ୍ଯୈର୍ବହୁଭାଷିତୈଃ
ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ବହୁ କଥା କହିଲେ କଣ ହେବ?
ଯତୋ ଵୈ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ଗଙ୍ଗାନାତ୍ରି ସ୍ଥିତେ ଽପି ହି
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋକମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତଥା ତୁଲସ୍ଯା ଭକ୍ତିଶ୍ଚ ହରିକୀର୍ତିପ୍ରଵକ୍ତରି
ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଓ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କଥା କହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସମେତି ହି
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମେଷତୌଲିମୃଗାକର୍ଷୁ ପାଵଯତ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍
ମେଷ, ବୃଷ, ମକର ରାଶିର ଗତି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ଚ କାଵେରୀ କାଲିଂନ୍ଦୀ ବାହୁଦା ତଥା
ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, କାବେରୀ, କାଳିନ୍ଦୀ ଓ ବାହୁଦା ମଧ୍ୟ—