ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାନାମ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରୋ ଦଣ୍ଡଵତ୍କ୍ଷିତିମଣ୍ଡଲେ
ସେଉଁଠାରେ ସେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ମୁରାରେ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷେତି ଵ୍ଯାହରନ୍ନାନ୍ଯଧୀସ୍ତଦା
‘ହେ ମୁରାରି, ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର’ ବୋଲି ଡାକି, ସେ ସମୟରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ।
ଵରଂ ଵୃଣୁଷ୍ଵ ଵତ୍ସେତି ପ୍ରୋଵାଚ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵମ୍
ତାପରେ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ବଟୁ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ଚାହିଁନିଅ।’
ପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତଂ ପ୍ରାହ ଦେଵଦେଵଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନମ୍
ପୁନି ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିର୍ଦୃଢା ମେ ଽସ୍ତୁ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେଷ୍ଵପି
ମୋର ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଥାଉ।
କୀଟେଷୁ ପକ୍ଷିଷୁ ମୃଗେଷୁ ସରୀସୃପେଷୁ ରକ୍ଷଃ ପିଶାଚମନୁଜେଷ୍ଵପି ଯତ୍ର ତତ୍ରଜଜାତସ୍ଯ ମେ ଭଵତୁ କେଶଵ ତେ ପ୍ରସାଦ୍ଦାତ୍ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଭକ୍ତିରଚଲାଵ୍ଯଭିଚାରଣୀ ଚ
ମୁଁ କିଟ, ପକ୍ଷୀ, ପଶୁ, ସରିସୃପ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁ ଜନ୍ମରେ ହେଉ, ହେ କେଶବ, ତୁମ ଦୟାରେ ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ଅଚଳ ଓ ଅବିଚଳିତ ରହୁ।
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ଲୋକେଶଃ ଶଙ୍ଖପ୍ରାନ୍ତେନ ସଂସ୍ପୃଶନ୍ ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଯୋଗିନାମପିଦୁର୍ଲମଭଘମ୍
ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହି, ଶଂଖର କୋଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କଲେ।
ପୁଃ ସ୍ତୁଵନ୍ତଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ ଇଦମାହ ସ୍ମିତମୁଖୋ ହସ୍ତଂ ତଚ୍ଛିରସି ନ୍ଯସନ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ହସି ତାଙ୍କର ହାତ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ନରନାରାଯଣସ୍ଥାନଂ ଵ୍ରଜ ମୋକ୍ଷଂ ଗମିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଅ; ତୁମେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବ।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ଯାନ୍ତେ ମୋକ୍ଷଭାଗୀ ଭଵେତ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବା ପରେ, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳିଥାଏ।
ନରନରାଯଣସ୍ଥାନମୁତ୍ତଙ୍କୋ ଽପି ତତୋ ଯଯୌ
ତାପରେ ଉତ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ହରିଭକ୍ତିଃ ପରା ପ୍ରୋକ୍ତା ସର୍ଵକାମପଲପ୍ରଦା
ହରିଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ପୂଜଯନ୍ମାଧଯଵଂ ନିତ୍ଯଂ ନରନାରାଯଣାଶ୍ରମେ
ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରତିଦିନ ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି,
ଆଵାପ ଦୁରଵାପଂ ଵୈ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ସେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ନାରାଯଣୋ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଭକ୍ତାନାଂ ମାନଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ବଢ଼ାଇଦିଅନ୍ତି।
ଇହାମୁତ୍ର ସୁଖପ୍ରେପ୍ସୁଃ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିସଂଯୁତଃ
ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶୁଖ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୋ ଽପି ସର୍ଵାଘନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ଭଵନଂ ହରେଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କର ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଵଦତାଂ ଚୈଵ ତଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଏହାକୁ ଶୁଣୁଥିବା ଓ କହୁଥିବା, ବିଶେଷକରି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ,
ନମସ୍କରୋମ୍ଯହଂ ତେଭ୍ଯୋ ଯତ୍ସଂଗାନ୍ମୁକ୍ତି ଭାଗ୍ନରଃ
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ମିଳିଲେ ଲୋକେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଦୁର୍ଵୃତ୍ତା ଵା ସୁଵୃତ୍ତା ଵା ତେଭ୍ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ସେମାନେ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଚରିତ୍ରର ହେଉନ୍ଥିବେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ସ ଭଜେଦ୍ଧରିଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ତାନ୍ଵୈ ପାପହାରିଣଃ
ସେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି।
ସମୁଦ୍ଧରତି ଗୋଵିନ୍ଦୋ ଦୁସ୍ତରାଦ୍ଭଵ ସାଗରାତ୍
ଗୋବିନ୍ଦ ଦୁର୍ଲଭ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ଚିନ୍ତଯେଦ୍ଯୋ ହରେର୍ନାମ ତସ୍ମୈ ନିତ୍ଯଂ ନମୋ ନମଃ
ଯିଏ ହରିଙ୍କ ନାମ ଚିନ୍ତା କରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ସଦା ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯେଷାଂ ମୁକ୍ତିଃ କରସ୍ଥୈଵ ଯୋଗିନାମପି ଦୁର୍ଲଭା
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତି ନିଜ ହାତରେ ଅଛି, ସେଇ ସ୍ଥିତିକୁ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ପାଆନ୍ତି।
ଵଦତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵପାପ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଜଯଧ୍ଵଜ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ନାରାଯଣପରାଯଣଃ
ସେ ଜୟଧ୍ୱଜ ନାମରେ ପରିଚିତ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ।
ଦୀପଦାନରତଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପରଃ
ସେ ଦୀପ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଵିଚିତ୍ରକୁସୁମୋପେତଂ କୃତଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଏକ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ଦୀପଦାନପରଶ୍ଚୈଵ ଵିଶେଷେଣ ହରିପ୍ରିଯଃ
ସେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଦୀପ ଦାନରେ ଲାଗିଥିଲେ ଏବଂ ହରିଙ୍କର ପ୍ରିୟ।