ଧର୍ମାଧର୍ମୌଂ ସହୈଵାସ୍ତାମିହାମୁତ୍ର ନ ଚାପରଃ
ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ; ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ମୃତମଗ୍ନିମୁଖେ ହୁତ୍ଵା ଘୃତାନ୍ନଂ ଭୁଞ୍ଜତେ ହି ତେ
ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ମୁହଁରେ ଘୃତ ଭାତ ଦେଇ ହୋମ କରି, ସେମାନେ ତାହା ଖାଆନ୍ତି।
ଧର୍ମାଧର୍ମୌଂ ନ ଚ ଧନଂ ନ ପୁତ୍ରା ନ ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ
ଧର୍ମ, ଅଧର୍ମ, ଧନ, ପୁଅ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁ—କିଛି ରହିଯାଏ ନାହିଁ।
କାମଃ ସଂକ୍ଷଯମାଯାତି ନରାଣାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଆସକ୍ତି କ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଵୃଥୈଵ ଵ୍ଯାକୁଲା ଲୋକା ଧନାଦାନାଂ ସଦାର୍ଜନେ
ଲୋକେ ଧନ ଜମା କରିବା ଓ ଦାନ କରିବାରେ ଅକାରଣ ଚିନ୍ତା ଓ ଅଶାନ୍ତିରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତବୁଦ୍ଧୀନାଂ ନ ଚିନ୍ତା ବାଧତେ କ୍ଵଚିତ୍
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚିତ ମନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଚିନ୍ତା ଦୁଃଖ ଭୋଗାଇନାହିଁ।
ତସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମ ଚ ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ଦୈଵଂ ଜାନାତି ନାପରଃ
ଏହିପରି, ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ କେବଳ ଭାଗ୍ୟ ଜାଣେ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ।
ଲୋକସ୍ତୁ ତତ୍ର ଵିଜ୍ଞାଯ ଵୃଥାଯାସଂ କରୋତି ହି
ଏହା ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ବ୍ୟର୍ଥ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ମହାପାପାନି କୃତ୍ଵାପି ପରାନ୍ପୁଷ୍ଯାନ୍ତି ଯତ୍ନତଃ
ବଡ଼ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉପକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ସ୍ଵଯମେକତମୋ ମୂଢସ୍ତତ୍ପାପଫଲମଶ୍ନୁତେ
କିନ୍ତୁ ଏହି ପାପର ଫଳ କେବଳ ଏକ ମୂଢ଼ ଲୋକ ଏକା ଭୋଗ କରେ।
ଗୁଲିକଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରାହ କ୍ଷମସ୍ଵେତି ପୁନଃ ପୁନଃ
ଗୁଳିକା ହାତ ଜୋଡି ଘୁଣା ଘୁଣା କହିଲେ, 'ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର।'
ଗତପାପୋ ଲୁବଗ୍ଦକଶ୍ଚ ହ୍ଯନୁତାପୀଦମବ୍ରଵୀତ୍
ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଓ ପଶ୍ଚାତାପ କରୁଥିବା ଶିକାରୀ କହିଲେ:
ତାନି ସର୍ଵାଣି ନଷ୍ଟାନି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତଵ ଦର୍ଶନାତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
କଥଂ ମେ ନିଷ୍କୃତିର୍ ଭୂଯୋ ଯାମି କଂ ଶରଣଂ ଵିଭୋଃ
ମୁଁ କିପରି ପୁନି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବି? ମୁଁ କାହା ପାଖରେ ଶରଣ ନେବି, ହେ ପ୍ରଭୁ?
ଅତ୍ରାପି ପାପଜାଲାନି କୃତ୍ଵା କାଂ ଗତିମାପ୍ନୁଯାମ୍
ଏଠାରେ ଏତେ ପାପ କରି, ମୁଁ କେଉଁ ଗତିକୁ ପାଇବି?
ପ୍ରାତିକ୍ରିଯା ନୈଵ କୃତା ମଯୈଷାଂ ଗତିଶ୍ଚ କା ସ୍ଯାନ୍ମମଜନ୍ମ କିଂ ଵା
ଏହା ପାଇଁ ମୁଁ କୌଣସି ଉପାୟ କରିନାହିଁ; ମୋର ଭବିଷ୍ୟତ କଣ ହେବ, କିମ୍ବା ମୋର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମ କଣ ହେବ?
କଥଂ ଚ ଯତ୍ପାପଫଲଂ ହି ଭୋକ୍ଷ୍ଯେ କିଯତ୍ସୁ ଜନ୍ମସ୍ଵହମୁଗ୍ରକର୍ମା
ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଦ୍ୱାରା କେତେ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବି?
ଅନ୍ତସ୍ତାପାଗ୍ନିସଂତପ୍ତଃ ସଦ୍ଯଃ ପଞ୍ଚତ୍ଵମାଗତଃ
ମନରେ ପଶ୍ଚାତାପର ଅଗ୍ନିରେ ଦହିଗଲା ଓ ସତ୍ୱରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା।
ଵିଷ୍ଣୁପାଦୋଦକେନୈଵମଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ମହାମତିଃ
ତାପରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ମୁନିମେତଦଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ:
ଵିମୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ମହାପାତକକଞ୍ଚୁକାତ୍
ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ମୁଁ ବଡ଼ ପାପର ଅବରଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।
ତଥୈଵ ସର୍ଵପାପାନି ଵିନଷ୍ଟାନ୍ଯତିଵେଗତଃ
ଏହିପରି ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
ପ୍ରାପିତୋ ଽସ୍ମି ତ୍ଵଯା ତସ୍ମାତ୍ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚାଇଛ।
ତସ୍ମାନ୍ନତୋ ଽସ୍ମି ତେ ଵିଦ୍ଵନ୍ମତ୍କୃତଂ ତତ୍କ୍ଷମସ୍ଵ ଚ
ତେଣୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରିଛି; ମୋର କିଛି ଅପରାଧ ହୋଇଥିଲେ ଦୟାକରି ମାଫ କର।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାତ୍ରଯଂ କୃତ୍ଵା ନମସ୍କାରଂ ଚକାର ସଃ
ସେ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୀର୍ଣଃ ପ୍ରପେଦେ ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ସେ ହରିଙ୍କର ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶିରସ୍ଯଞ୍ଜଲିମାଧାଯ ତୁଷ୍ଟାଵ କମଲାପତିମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଜୋଡି ରଖି, କମଳାପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଵରେଣ ତେନୋକ୍ତଙ୍କୋ ଽପି ପ୍ରପେଦେ ପରମଂ ପଦମ୍
ତାଙ୍କର ଦିଆ ବରରେ, ଉକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉକ୍ତଙ୍କଃ ପୁଣ୍ଯପୁରୁଷଃ କୀଦୃଶଂ ଲବ୍ଧଵାନ୍ଵରମ୍
ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଉକ୍ତଙ୍କ କେମିତି ବର ପାଇଥିଲେ?
ପାଦୋଦକସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଭକ୍ତିତଃ
ପାଦଉଦକର ମହିମା ଦେଖି, ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।