ଏକାଦର୍ଶୀଵ୍ରତରତା ଵୈ ଭାଗଵତୋତ୍ତମାଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ଭାବରେ ଦେଖିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମଦର୍ଥଂ କର୍ଂମକର୍ତ୍ତାରସ୍ତେ ଵୈ ଭାଗଵତୋତ୍ତମାଃ
ଯେମାନେ ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମଯାପି ଗଦିତୁଂ ଶକ୍ଯା ନାବ୍ଦକୋଟିଶତୈରପି
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶତଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କହିପାରିବି ନାହିଁ।
ସର୍ଵଭୂତାଶ୍ରଯୋ ଦାନ୍ତୋ ମେତ୍ରୋ ଧର୍ଂମପରାଯଣଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବା, ସମ୍ମିଳିତ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ—
ମନ୍ମୂର୍ତ୍ତିଧ୍ଯାନନିରତଃ ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ସ୍ଯସି
ମୋର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଧ୍ୟାନରତ ରୁହ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିବ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ସ ଦେଵେଶସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଚଚାର ପରମଂ ଧର୍ମମୀଜେ ଚ ଵିଧିଵନ୍ମଖୈଃ
ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଧ୍ଯାନକ୍ଷପିତକର୍ମା ତୁ ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାତ୍ପଵାନ୍
ଧ୍ୟାନରେ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହେଲା, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କଲେ।
ଈପ୍ସିଵଂ ମନସା ଯଦ୍ଯନତ୍ତଦାନ୍ପ୍ରୋତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ମନରେ ଯାହା ଆଶା କରାଯାଏ, ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭଗଵଦ୍ଭକ୍ତି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିର ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସନକଂ ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନପାରଗମ୍
ପୁଣି ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଅନୁଭୂତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ସନକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ପରଯା ଦଯଯା ତଥଵଂ ବ୍ରୂହିଂ ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥପାରଗ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ କରୁଣାରେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ମୋତେ କହ।
ଦୁଃସ୍ଵନ୍ପନାଶନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ପାପହରଂ ଶୁଭମ୍
ଯାହା ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମମୟ, ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଟୁଟ ରହେ—
ସର୍ଵରୋଗପ୍ରଶମନମାଯୁର୍ଵର୍ଧ୍ଦନକାରଣମ୍
ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଶାନ୍ତ କରେ ଏବଂ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିର କାରଣ ହୁଏ—
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ଯୋଗଂ ଵଦନ୍ତି ପରମର୍ଷଯଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଶିବାକୁ ଉଚ୍ଚ କୁଶଳୀ ଋଷିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।
ମୁନଯୋ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ସେଵନ୍ତେ ପୁଣ୍ଯକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଋଷି ଓ ମଣିଷମାନେ ଏହାକୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ରଵିଜା ଯମୁନା ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଯୋର୍ଯୋଗଃ ଶୁଭାଵହଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଯମୁନା ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏହି ମିଶଣ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯକରୀ ସର୍ଵୋପଦ୍ର ଵନାଶିନୀ
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ।
ତେଷାଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ଜ୍ଞେଯଂ ପ୍ରଯାଗାଖ୍ଯଂ ମହାମୁନେ
ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ମହାମୁନି, ପ୍ରୟାଗ ନାମକ ସ୍ଥାନଟି ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତଥୈଵ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଚକ୍ରଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ମଖାନ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୂଜା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାବିନ୍ଦ୍ଵଭିଷେକସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଗଙ୍ଗାର ଏକ ବିନ୍ଦୁ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହାର ଶୋଳ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ମିଳେନି।
ସୋ ଽପି ମୁଚ୍ଯେତ ପାପେଭ୍ଯଃ କିମୁ ଗଙ୍ଗାଭିଷେକଵାନ୍
ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିନଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ—ତେବେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ତ କେତେ ଅଧିକ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।
ସଂସେଵ୍ଯା ମୁନିଭିର୍ଦେଵଃ କିଂ ପୁନଃ ପାମରୈର୍ଜନୈ
ଏହି ଦେବତାକୁ ଋଷିମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି—ତେବେ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ କିଏଁ ନ ସେବିବେ।
ତତ୍ରୈଵ ନେତ୍ରଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଵିଧ୍ଯର୍ଦ୍ଧାଧଃ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲତ୍
ସେଠି ମଣ୍ଡପର ଅଧ ଭାଗ ତଳେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନେତ୍ର ଅଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।
ସାରୁପ୍ଯଦାଯକଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ କିମସ୍ମାତ୍କଥ୍ଯତେ ପରମ
ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶତା ମିଳେ—ଏଠାରୁ ଅଧିକ କଣ କୁହିବି।
ମହଦ୍ଵିମାନମାରୁଢାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ସହସ୍ରାଣି ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଉଠାଇ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ସର୍ଵେଷୌ ସ୍ଥିତଵାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମଦଙ୍ଗସ୍ପର୍ଶେମାତ୍ରେଣ ଦେଵାନାମାଧପୋ ଭଵେତ୍
ମୋ ଦେହକୁ ଛୁଇଁଲେ ମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଗଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵା ତୁ ମୃଲ୍ଲୋକାନ୍ନଯତ୍ଯଚ୍ଯୁତରୁପତାମ୍
ଗଙ୍ଗାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମାଟି ଲୋକଙ୍କୁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ରୂପକୁ ନେଇଯାଏ।