ଏକମେଵ ହରେର୍ନାମ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ହରିଙ୍କ ନାମ ଏକାକି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଶ୍ଵପଚଂ ତଂ ଵିଜାନୀଯାତ୍କଦାଚିନ୍ନାଲପେଞ୍ଚ ତମ୍
ସେଉଁଠି ଥିବା ଲୋକଟିଏ କୁକୁର ଖାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ଜାଣ; କେବେ ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶ୍ମଶାନସଦୃଶଂ ତଦ୍ଧି କଦାଚିଦପି ନୋ ଵିଶେତ୍
ସେ ଶ୍ମଶାନ ସଦୃଶ; କେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୋଦ୍ଵିଜଦ୍ଵେଷନିରତା ରାକ୍ଷସାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଯେମାନେ ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରାକ୍ଷସ ବୋଲି କୁହାଯାନ୍ତି।
ସମର୍ଚଯତି ଗୋଵିନ୍ଦଂ ତତ୍ପୂଜା ଵିଫଲା ଭଵେତ୍
ଏମିତି ଲୋକ ଯଦି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେହି ପୂଜା ଫଳ ଦିଏ ନାହିଁ।
ସା ପୂଜୈଵ ମହାଭାଗ ପୂଜକାନାଶୁ ହୄନ୍ତି ଵୈ
ମହାଭାଗ, ସେହି ପୂଜା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପୂଜାକାରୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦିଏ।
ତମେଵ ଵିଷ୍ମୁଦ୍ଵେଷ୍ଟାରଂ ପ୍ରାହୁସ୍ତତ୍ତ୍ଵାର୍ତ୍ଥକୋଵିଦାଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଏହିପରି ଲୋକକୁ ବିଷ୍ଣୁଦ୍ୱେଷୀ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଧର୍ମକାର୍ଯରତାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁରୁପାସ୍ତୁ ତେ ମତାଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରୂପ ବୋଲି ମନାଯାନ୍ତି।
ଦୃଢଭକ୍ତିମତାଂ ଵିଷ୍ଣୌ ପାପବୁଦ୍ଧିଃ କଥଂ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମନରେ କେମିତି ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଆସିପାରିବ?
କ୍ଷଯଂ ଯାତି କ୍ଷଣାଦେଵ ତେଷାଂ ସ୍ଯାତ୍ପାପଧୀଃ କଥମ୍
ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କର ମନରେ ଯେକୌଣସି ପାପ ଚିନ୍ତା ମାତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ; ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ କେମିତି ଦୁଷ୍ଟତା ରହିପାରିବ?
ଚଣ୍ଡାଲା ଅପି ଵୈ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ହରିଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ
ଯେଉଁ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ହରିଭକ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ହରିସେଵେତି ଵିଖ୍ଯାତା ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଯିନୀ
ହରିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ସମସ୍ତେ ମହାନ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁପାସନଂ କୁର୍ଯାତ୍ସୋ ଽକ୍ଷଯଂ ସୁଖମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଅସୀମ ସୁଖ ମିଳେ।
ସ ସ୍ନାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରିଯତରୋ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି ଲୋକ ମାନେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପରି ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଦୁଃଖୋପଶମନଂ ହରିପୋଦୋଦକ ସ୍ମୃତମ୍
ହରିଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯେ ପ୍ରପନ୍ନା ମହାତ୍ମାନସ୍ତେଷାଂ ମୁକ୍ତିର୍ହି ଶାଶ୍ଵତୀ
ଯେଉଁ ମହାତ୍ମାମାନେ ସର୍ବସ୍ୱ ଛାଡ଼ି ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚିରକାଳ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏହି କଥାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପରଦାରପରଦ୍ରଵ୍ଯହରଣେ ସତତୋଦ୍ଯତଃ
ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ପରର ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଧନ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି,
ହତଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଗାଶ୍ଚ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶତଶଃ କିମ୍ବା ସହସ୍ରଶଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଈ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି,
ଉଦ୍ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵଦା ଵିପ୍ର କୀନାଶାନାମଧୀଶ୍ଵରଃ
ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଦୁଷ୍ଟ କାମରେ ଲିପ୍ତ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିପତି ଅଟନ୍ତି,
ନ ତେଷାଂ ଶକ୍ଯତେ ଵକ୍ତୁଂ ସଂଖ୍ଯା ଵତ୍ସରକୋଟିଭିଃ
ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଗଣିଲେ ମଧ୍ୟ କହିହେବ ନାହିଁ।
ସୌଵୀରରାଜ୍ଞୋ ନଗରଂ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ସୌଭୀର ରାଜାଙ୍କ ନଗରକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଥିଲା,
ଅଲଙ୍କୃତଂ ଵିପଣିଭିର୍ଯଯୋ ଦେଵପୁରୋପମମ୍
ସେହି ସହର ବଜାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଦେବତାମାନେ ରହୁଥିବା ସହର ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ଛଦିତଂ ହେମକଲଶୈର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵ୍ଯାଧୋ ମୁଦଂ ଯଯୌ
ସେଠାରେ ସୁନାର କଳଶ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଦେଖି, ବ୍ୟାଧ ଖୁସି ହେଲେ।
ଜଗାମାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ତସ୍ଯ କୀନାଶଶ୍ଚୌର୍ଯଲୋଲୁପଃ
ସେଠାକୁ ଚୋର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯିଏ ଚୋରି ପାଇଁ ଲାଲସା କରୁଥିଲେ।
ପରିଚର୍ଯାପରଂ ଵିଷ୍ଣୋରୁତ୍ତଙ୍କଂ ତପସାଂ ନିଧିମ୍
ସେଠାରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ଓ ତପସ୍ୟାର ଧନ ଉତ୍ତଙ୍କଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଚୌର୍ଯାନ୍ତରାଯକର୍ତାରଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲୁବ୍ଧକୋ ମୁନେ
ଚୋରିକୁ ବାଘା ଦେଉଥିବା ଜଣେ ମୁନିକୁ ଦେଖି, ଶିକାରୀ ତାଙ୍କୁ ନଜର ଦେଲା।
ଉତ୍ତଙ୍କଂ ହୄନ୍ତୁମାରେଭେ ଵିଧୃତାସିର୍ମଦୋଦ୍ଧତଃ
ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ, ଅହଂକାରରେ ମତାଳି ହୋଇ, ଶିକାରୀ ଉତ୍ତଙ୍କଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଲା।
ହୄନ୍ତୁଂ କୃତମତିଂ ଵ୍ଯାଧମୁତ୍ତଙ୍କଃ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ଶିକାରୀ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ବୋଲି ଦେଖି, ଉତ୍ତଙ୍କ କହିଲେ—
ମଯା କିମପରାଦ୍ଧଂ ତେ ତଦ୍ଵଦସ୍ଵ ମହାମତ୍ତେ
ମୁଁ ତୁମେଠାରେ କଣ ଦୋଷ କରିଛି? ମୋତେ କହ, ବୁଦ୍ଧିମାନ।