ଯତୋ ଽଯଂ ମମ ଭ୍ରାତାପି ମୁଚ୍ଯତେ ତଦିହୋଚ୍ଯତାମ୍
ଏହିଯେ ମୋର ଭାଇ, ଯଦି ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରେ, ତେବେ ଏଠାରେ କହ।
ପୁନଃ ସ୍ମିତାମୁଖାଃ ପ୍ରୋଚୁର୍ଯଜ୍ଞମାଲିହରିପ୍ରିଯମ୍
ପୁଣି, ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞମାଳୀ, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉପାଯଂ ତଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମଃ ସୁମାଲିପ୍ରେମମୁକ୍ତିଦମ୍
ସୁମାଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଭକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମଃ ସମାସେନ ତଚ୍ଛ୍ରଣୁଷ୍ଵ ସମାହିତଃ
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ତୁମେ ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ।
ତ୍ଵଯା କୃତାନି ପାପାନି ଅହନ୍ତ୍ଯଗଣିତାନି ଵୈ
ତୁମେ ଯେତେ ଅପରାଧ କରିଛ, ସେଗୁଡିକ ଅଗଣା।
ଏକଦା ବନ୍ଧୁଭିସ୍ତ୍ଯକ୍ତଃ ଶୋକସଂତାପପୀଡିତଃ
ଏକଥର, ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ତୁମକୁ ଛାଡିଦେଲେ, ତୁମେ ଦୁଃଖ ଓ ବେଦନାରେ ଭରିଗଲା।
ତଦା ଵୃଷ୍ଟିରଭୂତ୍ତତ୍ର ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ପଙ୍କିଲଂ ହ୍ଯଭୂତ
ସେ ସମୟରେ ଏଠାରେ ବର୍ଷା ହେଲା, ଏହି ସ୍ଥାନ ମାଟିରେ ଭରିଗଲା।
ଉପଲେପନତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରେ
ସେ ସ୍ଥାନ ମାଟିରେ ଲେପି ହୋଇଥିଲା, ଏହା ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଥିଲା।
ଦଂଶିତଶ୍ଚୈଵ ସର୍ପେଣ ପ୍ରାପ୍ତଂ ପଞ୍ଚତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ଏକ ସାପରେ କାମ୍ଡି ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିଲା।
ଵିପ୍ରଜନ୍ମ ତ୍ଵଯା ପ୍ରାପ୍ତଂ ହରି ଭକ୍ତିସ୍ତଥାଚଲା
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏବଂ ହରିଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଲାଗିଲା।
ଵସାଦ୍ଯ ଜ୍ଞାନମାସାଦ୍ଯ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ଗମିଷ୍ଯସି
ସେଠାରେ ରହି, ଜ୍ଞାନ ଅर्जନ କରି, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।
ଉପାଯଂ ତଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମସ୍ତଂ ନିବୋଧ ମହାମତେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପାୟ କହିବି; ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଦତ୍ତ୍ଵୋଦ୍ଧର ମହାଭାଗ ଭ୍ରାତରଂ କୃପଯାନ୍ଵିତଃ
ମହାଭାଗ, ଦୟା କରି ତୁମ ଭାଇକୁ ଦେଉ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଭ୍ରାତ୍ରେ ପାପଵିମୁକ୍ତଯେ
ସେ ଫଳ ତାଙ୍କ ଭାଇକୁ ଦେଲେ, ଯାହାର ଫଳରେ ଭାଇ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ଯମଦୂତାସ୍ତୁ ତଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରପଲାଯିତାଃ
ଯମଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଇ, ଦୂରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତଦା ସୁମାଲୀ ସ୍ଵର୍ଯାନମାରୁହ୍ଯ ମୁମୁଦେ ମୁନେ
ସେ ସମୟରେ, ମୁନି, ସୁମାଳି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଅଵାପତୁର୍ଭୃଶଂ ପ୍ରୀତିଂ ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଂଗନ କରି, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଗୀଯମାନୌ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ପ୍ରଜଗ୍ମତୁଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଯଜ୍ଞମାଲୀ ଚୋଷତୁସ୍ତୌ କଲ୍ପମେକଂ ମୁଦାନ୍ଵିତୌ
ଯଜ୍ଞମାଳି ମଧ୍ୟ ଏକ କଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ସେଠାରେ ରହିଥିଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଜ୍ଞାନସଂପନ୍ନଃ ପରଂ ମୋକ୍ଷମୁପାଗତଃ
ସେଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଭୂମିଂ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିପ୍ରତ୍ଵଂ ସମୁପାଗତଃ
ପୁଣିଥରେ ଭୂମିକୁ ପାଇଁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ଲାଗିଲେ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ସମୋପେତୋ ହରିଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଉପଲେପନମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥିତଂ ତେ ମୁନୀଶ୍ଵର
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ଉପଲେପନର ମହିମା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଅକାମାଦପି ଯେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସକୃତ୍ପୂଜାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତେ
ଯେମାନେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବଳ ଏକଥର ମାତ୍ର ଭିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ହରିଭକ୍ତିରତାନ୍ଯସ୍ତୁ ହରିବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସମର୍ଚଯେତ୍
ଯେମାନେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କୁ ହରି ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହରିଭକ୍ତିପରାଣାଂ ତୁ ସଂଗିନାଂ ସଂଗମାତ୍ରତଃ
ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କେବଳ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ କଲେ ମଧ୍ୟ ଉପକାର ମିଳେ।
ହରିପୂଜାପରାଣାଂ ଚ ହରିନାମରତାତ୍ମନାମ୍
ଯେମାନେ ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗି ରହନ୍ତି ଏବଂ ହରି ନାମରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି,
ଶୁଶ୍ରୂଷାନିରତା ଯାନ୍ତି ପାପିନୋ ଽପି ପରାଂ ଗତିମ୍
ସେମାନଙ୍କ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କସ୍ଯ ନୋ ଜାଯତେ ପ୍ରୀତିଃ ଶ୍ରୋତୁଂ ହରିକଥାମୃତମ୍
ହରିଙ୍କ କଥାର ଅମୃତ ଶୁଣିବାରେ କିଏ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁନାହିଁ?