ନାରଦପୁରାଣମ୍

ଅସଙ୍ଗୀ ପରିପୂର୍ଣଶ୍ଚ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ

ଯିଏ ଅଲଗା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଶରଣ ନଉଛି

ନ ଜ୍ଞାଯତେ ପରଃ ଶୁଦ୍ଧସ୍ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ

ଯିଏ ପରମ ଓ ପବିତ୍ର, ଯାହାକୁ ଜାଣିପାରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଶରଣ ନଉଛି

ସର୍ଵତ୍ର ଭାତି ଜ୍ଞାନାତ୍ମା ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ

ଯିଏ ସମସ୍ତଠାରେ ଜ୍ଞାନର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେଠାରେ ମୁଁ ଶରଣ ନଉଛି

ଦେଵତାନାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ତଂ କୂର୍ମଂ ଶରଣଂ ଗତଃ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ସେହି କୂର୍ମ ରୂପୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନଉଛି

ତସ୍ଥାଵିଦଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ସ୍ନଂ ଵାରାହଂ ତଂ ନତୋ ଽସ୍ମ୍ଯହମ୍

ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ବରାହ ରୂପୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ

ଵିଦାର୍ଯ ହତଵାନ୍ଯୋ ହି ତଂ ନୃସିଂହଂ ନତୋ ଽସ୍ମ୍ଯହମ୍

ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା ସେ ନୃସିଂହଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ଆବ୍ରହ୍ମଭୁଵନଂ ପାଦାତ୍ସୁରେଭ୍ଯସ୍ତଂ ନତୋ ଽଜିତମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଜିତିପାରନାହାନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ଵଯଭେତ୍ତା ଯୋ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଂ ନତୋ ଽସ୍ମି ତମ୍

କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଙ୍କ ଉତ୍ସବଂଶକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ହତଵାନ୍ରାକ୍ଷସାନୀକଂ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଂ ନତୋ ଽସ୍ମ୍ଯହମ୍

ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କ ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

ସଂଜହାର କୁଲଂ ସ୍ଵଂ ଯସ୍ତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣପ୍ଯହଂ ଭଜେ

ଯିଏ ନିଜ ବଂଶକୁ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ, ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ।

ପଶ୍ଯନ୍ତି ନିର୍ମଲଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ତମୀଶାନଂ ଭଜାମ୍ଯହମ୍

ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ।

ସ୍ଥାପଯାମାସ ଯୋ ଧର୍ମଂ କୃତାଦୌ ତନ୍ନମାମ୍ଯହମ୍

ଯିଏ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ ଧର୍ମକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନ ଶକ୍ଯଂ ତେନ ସଂଖ୍ଯାତୁଂ କୋଟ୍ଯବ୍ଦୈରପି ତଂ ଭଜେ

କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ଗଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ଗଣନା କରିହେବନାହିଁ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ।

ଦେଵାସୁରାଶ୍ଚ ମନଵଃ କଥଂ ତଂ ଶ୍ରୁଲ୍ଲକୋ ଭଜେ

ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିପାରିବେ? ମୁଁ ଅତି ଗୁଣହୀନ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ପଵିତ୍ରତାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ତ କଥଂ ସ୍ତୌମି ଚାଲ୍ପଧୀଃ

ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ରତା ଲାଭ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ମୁଁ କିପରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରିବି?

ପାପିନସ୍ତୁ ଵିଶୁଦ୍ଧାଃ ସ୍ଯୁଃ ଶଦ୍ଧା ମୋକ୍ଷମଵାନ୍ପୁଯୁଃ

ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି; ଶ୍ରଦ୍ଧା ମୁକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ଦେଇଥାଏ।

ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯଂ ଜ୍ଞାନରୁପଂ ତମସ୍ମି ଶରଣଂ ଗତଃ

ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ରୂପରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠିକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଇଛି।

ତମାଦିଦେଵମଜରଂ ଜ୍ଞାନରୁପଂ ଭଜାମ୍ଯହମ୍

ମୁଁ ସେ ପ୍ରାଚୀନ, ଅଜର, ଜ୍ଞାନର ରୂପ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ସହସ୍ରଶୀର୍ଷକଂ ଦେଵଂ ଵନ୍ଦେ ଭାଵାତ୍ମକଂ ହରିମ୍

ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଭାବର ମୂଳ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଦଶାଙ୍ଗୁଲଂ ଯୋ ଽତ୍ସ୍ଯତିଷ୍ଟତ୍ତମୀଶମଜରଂ ଭଦେ

ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ମାପରେ ଯିଏ ଦଢ଼ିଆ ଥିଲେ, ସେ ଅଜର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ପୂଜା କରେ।

ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତମଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମାମି ପୁନଃ ପୁନଃ

ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର କରେ।

ସ୍ଵପଦଂ ଯୋ ଦଦାତୀଶସ୍ତଂ ଵନ୍ଦେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ନିଜ ପଦ ଦେଇଥିବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ମୁନୀଶ୍ଵରା ନାରଦସଂଯୁତାସ୍ତୁ ସନନ୍ଦନାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରପୁଦଂ ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ

ମହାମୁନିମାନେ, ନାରଦ, ସନନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।

ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟର ଆତ୍ମା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତନ୍ମମାଖ୍ଯାହି ସନକ ସର୍ଵଜ୍ଞୋ ଽସ୍ତି ଯତୋ ଭଵାନ୍

ସନକ, ଆପଣ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି, ତେଣୁ ଦୟାକରି ଏହି କଥା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।

ତେନେଦମଖିଲଂ ଵ୍ଯାତ୍ପଂ ଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍

ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ସବୁକୁ, ଆପ୍ଲୁତ କରିଛନ୍ତି।

ଗୁଣଭେଦମଧିଷ୍ଠାଯ ମୂର୍ତ୍ତିତ୍ରିକମଵାସୃଜତ୍

ଗୁଣର ଭିନ୍ନତା ଧରି, ସେ ତିନିଟି ଆକାର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।

ମଧ୍ଯେରୁଦ୍ରାଖ୍ଯମୀଥାନଂ ଜଗଦନ୍ତକରଂ ମୁନେ

ମୁନି, ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଂଶକୁ ରୁଦ୍ର ଭାବରେ କୁହାଯାଏ, ସେଇଁ ସଂସାରର ସମାପ୍ତି କରେ।

କେଚିଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ସଦା ସତ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କେଚିଦୂଚିରେ

କେହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଆଉ କେହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହନ୍ତି।