ତ୍ଵଯା କୃତାଂଶ୍ଚ ଧର୍ମାନ୍ଵୈ ମା ପ୍ରକାଶଯ ପୁଚ୍ଛତାମ୍
ତୁମେ କରିଥିବା ଧର୍ମକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟେ ପଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନି।
ପୂଜଯସ୍ଵାତିଯିଂ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵକୁଟୁଂବାଵିରୋଧତଃ
ନିଜ ପରିବାର ସହ କୌଣସି ବିରୋଧ ହେବା ଛାଡି, ପ୍ରତିଦିନ ଅତିଥିମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କର।
ପୂଜଯସ୍ଵ ଜଗନ୍ନାଥଂ ନାରାଯଣମକାଂ ମତଃ
ମୋ ମତରେ ଯେପରି ଉତ୍ତମ, ସେପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଗ୍ରେଶ୍ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଵପ୍ର ପରିଚର୍ଯାପରୋ ଭଵ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଗରେ ଥାଇ, ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖ।
ତଥୋପଲେପନଂ ଚୈଵ କୁରୁଷ୍ଵ ସୁସମାହିତଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ମନ ଲଗାଇ ଅଭିଷେକ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ମାର୍ଗଶୋଭାଂ ଚ ଦୀପଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନେ କୁରୁ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପଥକୁ ଶୋଭାମୟ କର ଓ ଦୀପ ଜଳା।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣନମସ୍କାରୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରାଣାଂ ପଠନୈସ୍ତଥା
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି ପାଠ କର।
ଵେଦାନ୍ତପଠନଂ ଚୈଵ ପ୍ରତ୍ଯହଂ କୁରୁ ଶକ୍ତିତଃ
ଏବଂ ଦିନକୁ ଦିନ ଯେତେକି ସମ୍ଭବ, ବେଦାନ୍ତ ପାଠ କର।
ଜ୍ଞାନାତ୍ସମସ୍ତପାପାନାଂ ମୋକ୍ଷୋ ଭଵତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ତଥା ଜ୍ଞାନରତୋ ନିତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନଲେଶମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ଯିଏ ସଦା ଜ୍ଞାନରେ ଲଗ୍ନ ରହେ, ସେ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ ।
କୋ ଽହଂ ମମ କ୍ରିଯା କେତି ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯକ୍ତିନ୍ତଯତ୍
ମୁଁ କିଏ? ମୋ କାମ କଣ? ଏହିପରି ଭାବନା ସେ ନିଜେ ଚିନ୍ତା କଲେ ।
ଏଵଂ ଵିଚାରଣପରୋଃ ଦିଵାନିଶମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତାରେ ଲଗି ଦିନ ରାତି ଅକ୍ଲାନ୍ତ ରହିଲେ ।
ପୁନର୍ଜାନନ୍ତିମାଗମ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ
ପୁଣି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଣାମ କରି ଏହିପରି କହିଲେ ।
କୋ ଽହଂ ମମ କ୍ରିଯା କା ଚ ମମ ଜନ୍ମ କଥଂ ଵଦ
ମୁଁ କିଏ? ମୋ କାମ କଣ? ମୋର ଜନ୍ମ କିପରି? ମୋତେ କୁହ ।
ଅଵିଦ୍ଯାନିଲର୍ଯ ଚିତ୍ତଂ କଥଂ ସଦ୍ଭାଵଗଗମେଷ୍ଯତି
ଅଜ୍ଞାନର ପବନରେ ଚଳିତ ମନ କିପରି ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପକୁ ପାଇପାରିବ?
ଅହୄଙ୍କାରୋ ମନୋଧର୍ମ ଆତ୍ମନୋ ନହି ପଣ୍ଡିତ
ଅହଂକାର ଓ ମନର ଚଳନ ଆତ୍ମାର ନୁହେଁ, ହେ ପଣ୍ଡିତ ।
ମମ ଜାତ୍ଯାଦି ଶୂନ୍ଯସ୍ଯ କଥଂ ନାମ କରୋମ୍ଯହମ୍
ମୋତେ ଯେଉଁଠାରେ ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି?
ନୀରୂପସ୍ଯାପ୍ରମେଯସ୍ଯ କଥଂ ନାମ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ରୂପ ନାହିଁ ଓ ଅପରିମାପ୍ୟ, ସେଠାରେ କିପରି କାମ କରିପାରିବି?
ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନସ୍ଵଭାଵସ୍ଯ କଥ୍ଯତେ ଚ କଥଂ କ୍ରିଯା
ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ସେଠାରେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କୁହାଯାଏ?
ଅନନ୍ତସ୍ଯ କ୍ରିଯା ଚୈଵ କଥଂ ଜନ୍ମ ଚ କଥ୍ଯତେ
ଅନନ୍ତ ପାଇଁ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜନ୍ମ କୁହାଯାଏ?
ପରିପୂର୍ଣଂ ପରାନନ୍ଦଂ ତସ୍ମାନ୍ନାନ୍ଯଦିହ ଦ୍ଵିଜ
ଏଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଅଛି—ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ ।
ଜ୍ଞାନେ ତ୍ଵନାହତେ ସିଦ୍ଧେ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ଭଵେତ୍
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନ ଅକ୍ଷତ ଓ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରହ୍ମମୟ ହୋଇଯାଏ ।
ମୁମୋଦ ପଶ୍ଯନ୍ନାତ୍ମାନମାତ୍ମନ୍ଯେଵାଚ୍ଯୁତଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ନିଜ ମଧ୍ୟରେ ଅଚ୍ୟୁତ ପ୍ରଭୁ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।
ଅହମେଵେତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ପରାଂ ଶାନ୍ତିମଵାପ୍ତଵାନ୍
ମୁଁ ସେଇ ଅଟୁଟ ଆତ୍ମା ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ସେ ପରମ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ।
ଗୁରୁଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଜାନନ୍ତି ସଦା ଧ୍ଯାନପରୋ ଽଭଵତ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ସଦା ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ରହିଲେ ।
ଵାରାଣସୀପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପରଂ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ତଵାନ୍
ବାରାଣସୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ ।
ସ କର୍ମପାଶଵିଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୌଖ୍ଯମଵାନ୍ପୁଯାତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କର୍ମର ବନ୍ଧନ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ସୁଖ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ପବିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଜ୍ଞମାଲୀ ସୁମାଲୀ ଚ ତଯୋଃ କର୍ମାଧୁନୋଚ୍ଯତ
ଯଜ୍ଞମାଳୀ ଓ ସୁମାଳୀ—ଏବେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବିବରଣ କରାଯିବ।
ଧନଂ ଦ୍ଵିଧା କନିଷ୍ଟସ୍ଯ ଭାଗମେକଂ ଦଦୌ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ସେ ଛୋଟ ଭାଇଙ୍କ ଧନ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି ଦେଲେ।
ଅପାଦାନା ଦିଭିଶ୍ଚୈଵ ନାଶଯାମାସ ଭୋ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଓ ଅତିଅନ୍ତ ବ୍ୟୟ କରି ସେ ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।