ଶୀର୍ଣପର୍ଣାଶନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵେଦମାଲିର୍ନନାମ ତମ୍
ପତିତ ପତ୍ର ଖାଇଥିବା ସେଉଁଠିକୁ ଦେଖି, ବେଦମାଳି ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
କନ୍ଦମୂଲଫଲାଦ୍ଯୈସ୍ତୁ ନାରାଯଣଧିଯା ମୁନେ
ମୁନି, ମୂଳ, କନ୍ଦ, ଫଳ ଓ ଏହାଦି ଖାଇ, ତାଙ୍କର ମନ ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଲାଗିଥିଲା।
ଵିନଯାଵନତୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଵଦତାଂ ଵରମ୍
ବିନୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମାମୁଦ୍ଧର ମହାଭାଗ ଜ୍ଞାନଦାନେନ ପଣ୍ଡିତ
ହେ ମହାଭାଗ, ହେ ପଣ୍ଡିତ, ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ଵାଗ୍ମୀ ଵେଦମାଲିଂ ଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍
ହସି, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ସେ ବେଦମାଳିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, କହିଲେ।
ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସେନ ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ଵକୃତାତ୍ମନାମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ ସେଇ କଥା କହିବି, ଯାହା ଆତ୍ମସଂଯମ ନଥିବାମାନେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପରାପଵାଦଂ ପୈଶୁନ୍ଯଂ କଦାଚିଦପି ମା କୃଥାଃ
କେବେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚା କରନି।
ହରିପୂଜାପରଶ୍ଚୈଵ ତ୍ଯଜ ମୂର୍ଖସମାଗମମ୍
ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲାଗିରୁ, ମୂର୍ଖମାନେ ସହିତ ସଙ୍ଗ ଛାଡ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯାତ୍ମଵଲ୍ଲୋକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶାନ୍ତିଂ ଗମିଷ୍ଯସି
ନିଜ ଦେହକୁ ଯେପରି ଛାଡ, ସେପରି ସଂସାରକୁ ତ୍ୟାଗ କର; ଏଭଳି କଲେ ଶାନ୍ତି ପାଇବୁ।
ଦ୍ରଂଭାଚାରମହୄଙ୍କାରଂ ନୈଷ୍ଠୁର୍ଯଂ ଚ ପରିତ୍ଯଜ
ପ୍ରତାରଣା, ଅହଂକାର ଓ କଠୋରତାକୁ ଛାଡିଦେ।
ତ୍ଵଯା କୃତାଂଶ୍ଚ ଧର୍ମାନ୍ଵୈ ମା ପ୍ରକାଶଯ ପୁଚ୍ଛତାମ୍
ତୁମେ କରିଥିବା ଧର୍ମକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟେ ପଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନି।
ପୂଜଯସ୍ଵାତିଯିଂ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵକୁଟୁଂବାଵିରୋଧତଃ
ନିଜ ପରିବାର ସହ କୌଣସି ବିରୋଧ ହେବା ଛାଡି, ପ୍ରତିଦିନ ଅତିଥିମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କର।
ପୂଜଯସ୍ଵ ଜଗନ୍ନାଥଂ ନାରାଯଣମକାଂ ମତଃ
ମୋ ମତରେ ଯେପରି ଉତ୍ତମ, ସେପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଗ୍ରେଶ୍ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଵପ୍ର ପରିଚର୍ଯାପରୋ ଭଵ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଆଗରେ ଥାଇ, ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖ।
ତଥୋପଲେପନଂ ଚୈଵ କୁରୁଷ୍ଵ ସୁସମାହିତଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ମନ ଲଗାଇ ଅଭିଷେକ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ମାର୍ଗଶୋଭାଂ ଚ ଦୀପଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନେ କୁରୁ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପଥକୁ ଶୋଭାମୟ କର ଓ ଦୀପ ଜଳା।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣନମସ୍କାରୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରାଣାଂ ପଠନୈସ୍ତଥା
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା, ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି ପାଠ କର।
ଵେଦାନ୍ତପଠନଂ ଚୈଵ ପ୍ରତ୍ଯହଂ କୁରୁ ଶକ୍ତିତଃ
ଏବଂ ଦିନକୁ ଦିନ ଯେତେକି ସମ୍ଭବ, ବେଦାନ୍ତ ପାଠ କର।
ଜ୍ଞାନାତ୍ସମସ୍ତପାପାନାଂ ମୋକ୍ଷୋ ଭଵତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ତଥା ଜ୍ଞାନରତୋ ନିତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନଲେଶମଵାପ୍ତଵାନ୍
ଏଭଳି ଯିଏ ସଦା ଜ୍ଞାନରେ ଲଗ୍ନ ରହେ, ସେ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ର ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ ।
କୋ ଽହଂ ମମ କ୍ରିଯା କେତି ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯକ୍ତିନ୍ତଯତ୍
ମୁଁ କିଏ? ମୋ କାମ କଣ? ଏହିପରି ଭାବନା ସେ ନିଜେ ଚିନ୍ତା କଲେ ।
ଏଵଂ ଵିଚାରଣପରୋଃ ଦିଵାନିଶମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତାରେ ଲଗି ଦିନ ରାତି ଅକ୍ଲାନ୍ତ ରହିଲେ ।
ପୁନର୍ଜାନନ୍ତିମାଗମ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ
ପୁଣି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଣାମ କରି ଏହିପରି କହିଲେ ।
କୋ ଽହଂ ମମ କ୍ରିଯା କା ଚ ମମ ଜନ୍ମ କଥଂ ଵଦ
ମୁଁ କିଏ? ମୋ କାମ କଣ? ମୋର ଜନ୍ମ କିପରି? ମୋତେ କୁହ ।
ଅଵିଦ୍ଯାନିଲର୍ଯ ଚିତ୍ତଂ କଥଂ ସଦ୍ଭାଵଗଗମେଷ୍ଯତି
ଅଜ୍ଞାନର ପବନରେ ଚଳିତ ମନ କିପରି ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପକୁ ପାଇପାରିବ?
ଅହୄଙ୍କାରୋ ମନୋଧର୍ମ ଆତ୍ମନୋ ନହି ପଣ୍ଡିତ
ଅହଂକାର ଓ ମନର ଚଳନ ଆତ୍ମାର ନୁହେଁ, ହେ ପଣ୍ଡିତ ।
ମମ ଜାତ୍ଯାଦି ଶୂନ୍ଯସ୍ଯ କଥଂ ନାମ କରୋମ୍ଯହମ୍
ମୋତେ ଯେଉଁଠାରେ ଜାତି ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି?
ନୀରୂପସ୍ଯାପ୍ରମେଯସ୍ଯ କଥଂ ନାମ କରୋମ୍ଯହମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ରୂପ ନାହିଁ ଓ ଅପରିମାପ୍ୟ, ସେଠାରେ କିପରି କାମ କରିପାରିବି?
ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନସ୍ଵଭାଵସ୍ଯ କଥ୍ଯତେ ଚ କଥଂ କ୍ରିଯା
ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ସେଠାରେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କୁହାଯାଏ?
ଅନନ୍ତସ୍ଯ କ୍ରିଯା ଚୈଵ କଥଂ ଜନ୍ମ ଚ କଥ୍ଯତେ
ଅନନ୍ତ ପାଇଁ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜନ୍ମ କୁହାଯାଏ?