ହୃତ୍ପଦ୍ମସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନ ଵିଜାନନ୍ତି ନାରଦ
ନାରଦ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ହରିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵତାଂ ତୁଷ୍ଯେନ୍ନ ଧନୈର୍ନ ଚ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ହରି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଧନ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଭଘକ୍ତିମତାଂ ନୄଣାଂ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ।
ଏତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ସତତଂ ପୂଜନୀଯୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ
ଏହି କଥାକୁ ସଦା ଜାଣି ରଖି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ହରିପୂଜାରତାନାଂ ତୁ ଭଵତ୍ଯେନ ନ ସଂଶଯଃ
ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇହାମୁତ୍ରାସୁଖପ୍ରେପ୍ସୁଃ ପରନିନ୍ଦାପରୋ ଭଵେତ୍
ଏଠି ଓ ପରଲୋକର ସୁଖ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନଶୂନ୍ଯଂ ଯତ୍ତଦ୍ଧନଂ ଧିକ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେ ଧନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଧନକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନିନ୍ଦା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପାପାନାମାକରଂ ତଦ୍ଵୈ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଧନକୁ ପାପର ଆଗାର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଚୌର୍ଯେଣ ରକ୍ଷିତମିଵ ଵିଦ୍ଧି ଲୋକେଷୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଚୋରି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୁଏ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣ।
ନାରାଧଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପଶୁପାଶଵିମୋଚକମ୍
ସେମାନେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ପଶୁପାଶରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ।
ହରି ଭକ୍ତି ଯୁତା ଦୈଵୀ ତଦ୍ଧୀନା ହ୍ଯାସୁରୀ ମହା
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦିବ୍ୟ ଗୁଣ, ଏହା ନଥିଲେ ଏହା ଆସୁରୀ ଗୁଣ ହେବ।
ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଖ୍ଯାତା ଯତୋ ଭକ୍ତିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ଯେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାରଣ ଭକ୍ତି ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
କାମାଦିରହିତା ଯେ ଚ ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଯତି କେଶଵଃ
ଯେମାନେ କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ, କେଶବ ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନନିରତାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ପଠତାଂ ଶୁଣ୍ଵତାଂ ସଦ୍ଯଃ ପାପରାଶିଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଯଜନ୍ତି ଜ୍ଞାନଯୋଗେନ ଜ୍ଞାନରୂପିଣମଵ୍ଯଯମ୍
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଯଜନ୍ତି କର୍ମଯୋଗେନ ସର୍ଵଧାତାରମଚ୍ଯୁତମ୍
ସେମାନେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଅଜରାମରଵନ୍ମୂଢାସ୍ତିଷ୍ଟନ୍ତି ନରକୀଟକାଃ
ମୂଢ଼ମନା ଲୋକେ ନରକର କୀଟ ପରି ଅଜର ଅମର ଭଳି ରହିଯାନ୍ତି।
ନ ଯଜନ୍ତି ଜଗନ୍ନାଥଂ ସର୍ଵଶ୍ରୈଯୋଵିଧାଯକମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦାତା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦୈଵାତ୍କେ ଽପୀହ ଜାଯନ୍ତେ ଲୋକାନୁଗ୍ରହତତ୍ପରାଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ସର୍ଵଲୋକୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ପଠତାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ଵାଚିମେଧ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁହର ଚତୁରତା ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଫଳ ମିଳେ।
ଵେଦମାଲିରିତି ଖ୍ଯାତୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ
ସେ ବେଦମାଳି ନାମରେ ପରିଚିତ, ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଂଶରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ପୁତ୍ରମିତ୍ରକଲତ୍ରାର୍ଥଂ ଧନାର୍ଜନପରୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ପୁଅ, ବନ୍ଧୁ, ଜଣାଣି ଓ ଧନ ପାଇଁ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ଚଣ୍ଡାଲାଦ୍ଯୈରପି ତଥା ସଂଭଷୀ ତତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ଅନ୍ୟ ନିମ୍ନଜାତି ସହିତ କଥା ହେବା ଓ ଉପହାର ନେବାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରିଲେ ନାହିଁ।
ପରାର୍ଥଂ ତୀର୍ଥଗମନଂ କଲତ୍ରାର୍ଥମକାରଯତ୍
ସେ ପରଙ୍କ ପାଇଁ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଜଣାଣି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କଲେ।
ଯଜ୍ଞମାଲୀ ସୁମାଲୀ ଚ ଯମଲାଵତିଶୋଭନୌ
ଯଜ୍ଞମାଳି ଓ ସୁମାଳି, ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ବହୁତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ପୋଷଯାମାସ ଵାତ୍ସଲ୍ଯାଦ୍ବହୁଭିଃ ସାଧନୈସ୍ତଦା
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମମତାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ପାଳନ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵଧନଂ ଗଣଯାମାସ କିଯତ୍ସ୍ଯାଦିତି ଵେଦିତୁମ୍
ସେ ନିଜ ଧନ କେତେ ଅଛି ଜାଣିବାକୁ ଗଣନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।