ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵାତ୍ମନା ପୂଜ୍ଯସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯାସୂଯା ତଥାନୃତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମନ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା ଛାଡିବା ଦରକାର।
ଧର୍ମକ୍ଷଯକରଃ କ୍ରୋଧସ୍ତସ୍ମାତ୍ତଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
କ୍ରୋଧ ଧର୍ମର ଅବନତି କରେ; ଏହିପରି, କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ।
ଯଶଃ କ୍ଷଯକରଃ କାମସ୍ତସ୍ମାତ୍ତଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
କାମ ଯଶ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହିପରି, କାମକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ।
ନରକାଣାଂ ସାଧନଂ ଚ ତସ୍ମାତ୍ତଦପି ସଂତ୍ଯଜେତ୍
ନରକକୁ ନେଇଯିବା କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଛାଡିବା ଦରକାର।
ତସ୍ମାତ୍ତଦଭିସଂଯୋଜ୍ଯ ପରାତ୍ମନି ସୁଖୀ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି, ଆପଣଙ୍କୁ ପରମାତ୍ମା ସହିତ ଏକତା କରି, ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଵିଷ୍ଣୌ ସ୍ଥିତେ ଜଗନ୍ନାଥେ ନ ଭଜନ୍ତି ମଦୋଦ୍ଧତାଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଜଗତର ନାଥ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅହଂକାରୀ ଲୋକେ ସେଙ୍କୁ ପୂଜନାହିଁ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନାଃ କଥଂ ପାରଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହି
ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ?
ନଶ୍ଯନ୍ତି ସକଲା ରୋଗାଃ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କହୁଛି ମୁଁ।
ଇତୀରଯନ୍ତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ତେ ଵୈ ସର୍ଵତ୍ର ଵନ୍ଦିତାଃ
ଯେମାନେ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସଦା ପଠନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯତ୍ପ୍ରାଭାଵଂ ନ ଜାନନ୍ତି ତଂ ଯାହି ଶରଣଂ ମୁନେ
ଯାହାର ଶକ୍ତିକୁ ଲୋକେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏହାକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଯାଅ, ମୁନି।
ହୃତ୍ପଦ୍ମସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନ ଵିଜାନନ୍ତି ନାରଦ
ନାରଦ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ହରିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵତାଂ ତୁଷ୍ଯେନ୍ନ ଧନୈର୍ନ ଚ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ହରି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଧନ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଭଘକ୍ତିମତାଂ ନୄଣାଂ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ।
ଏତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ସତତଂ ପୂଜନୀଯୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ
ଏହି କଥାକୁ ସଦା ଜାଣି ରଖି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ହରିପୂଜାରତାନାଂ ତୁ ଭଵତ୍ଯେନ ନ ସଂଶଯଃ
ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇହାମୁତ୍ରାସୁଖପ୍ରେପ୍ସୁଃ ପରନିନ୍ଦାପରୋ ଭଵେତ୍
ଏଠି ଓ ପରଲୋକର ସୁଖ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନଶୂନ୍ଯଂ ଯତ୍ତଦ୍ଧନଂ ଧିକ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେ ଧନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଧନକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନିନ୍ଦା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପାପାନାମାକରଂ ତଦ୍ଵୈ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଧନକୁ ପାପର ଆଗାର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଚୌର୍ଯେଣ ରକ୍ଷିତମିଵ ଵିଦ୍ଧି ଲୋକେଷୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଚୋରି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୁଏ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣ।
ନାରାଧଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପଶୁପାଶଵିମୋଚକମ୍
ସେମାନେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ପଶୁପାଶରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ।
ହରି ଭକ୍ତି ଯୁତା ଦୈଵୀ ତଦ୍ଧୀନା ହ୍ଯାସୁରୀ ମହା
ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦିବ୍ୟ ଗୁଣ, ଏହା ନଥିଲେ ଏହା ଆସୁରୀ ଗୁଣ ହେବ।
ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଖ୍ଯାତା ଯତୋ ଭକ୍ତିଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ଯେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କାରଣ ଭକ୍ତି ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
କାମାଦିରହିତା ଯେ ଚ ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଯତି କେଶଵଃ
ଯେମାନେ କାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ, କେଶବ ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନନିରତାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ପଠତାଂ ଶୁଣ୍ଵତାଂ ସଦ୍ଯଃ ପାପରାଶିଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଯେଉଁମାନେ ପଢନ୍ତି ଓ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଯଜନ୍ତି ଜ୍ଞାନଯୋଗେନ ଜ୍ଞାନରୂପିଣମଵ୍ଯଯମ୍
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଯଜନ୍ତି କର୍ମଯୋଗେନ ସର୍ଵଧାତାରମଚ୍ଯୁତମ୍
ସେମାନେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଅଜରାମରଵନ୍ମୂଢାସ୍ତିଷ୍ଟନ୍ତି ନରକୀଟକାଃ
ମୂଢ଼ମନା ଲୋକେ ନରକର କୀଟ ପରି ଅଜର ଅମର ଭଳି ରହିଯାନ୍ତି।
ନ ଯଜନ୍ତି ଜଗନ୍ନାଥଂ ସର୍ଵଶ୍ରୈଯୋଵିଧାଯକମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦାତା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦୈଵାତ୍କେ ଽପୀହ ଜାଯନ୍ତେ ଲୋକାନୁଗ୍ରହତତ୍ପରାଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।