ତଥୈଵ ହରିଣା ଵ୍ଯାତ୍ପଂ ଵିଶ୍ଵମେତଚ୍ଚରାଚରମ୍
ଏହିପରି, ହରି ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।
ଉଭେ ତେ ନିକଟେ ଵିଦ୍ଧି ତନ୍ନାଶୋ ହରିସେଵଯା
ଏହି ଦୁଇଟି ଜିନିଷ ନିକଟରେ ଅଛି; ତାଙ୍କର ନାଶ ହରିଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସଂସାରପାଶଵିଚ୍ଛେଦୀକସ୍ତଂ ନ ପ୍ରତିପୂଜଯେତ୍
ଯେ ଜଣେ ସଂସାରର ବନ୍ଧନ କାଟି ଦେଇଥାଏ, ସେକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ମୋକ୍ଷଭାଗୀ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଏହି ଜଣେକୁ ପୂଜିଲେ, ମହାମୁନି, ମନୁଷ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ହରିନାମ୍ନି ସ୍ଥିତେ ଲୋକଃ ସଂସାରେ ପରିଵର୍ତ୍ତତେ
ହରିଙ୍କ ନାମରେ ଜଗତ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ, ଏହା ସଂସାରରେ ଘୂରିବାରେ ଲାଗିଥାଏ।
ନୀଯମାନୋ ଯମଭଟୈରଶକ୍ତୋ ଧର୍ମସାଧନୈଃ
ଯମଙ୍କର ଦୂତମାନେ ନେଇଯିବା ସମୟରେ, ସେ ଧର୍ମ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ।
ତାଵଦେଵାର୍ଚଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ଯଦି ମୁକ୍ତିମଭୀପ୍ସତି
ଯେଉଁଯିଏ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ମୃତ୍ଯୁଃ ସଂନିହିତୋ ଭୂଯାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରୋ ଭଵେତ୍
ମୃତ୍ୟୁ ସଦା ନିକଟରେ ଅଛି; ଏହିପରି, ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଲଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ଵିନଶ୍ଵରଂ ସମାଜ୍ଞାଯ ଧର୍ମଂ ନୈଵାଚରତ୍ଯଯମ୍
ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଥିବା ଜାଣି, ସେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେନାହିଁ।
ଦମ୍ଭାଚାରଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଢୋଙ୍ଗ ଆଚରଣ ଛାଡି, ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵାତ୍ମନା ପୂଜ୍ଯସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯାସୂଯା ତଥାନୃତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମନ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା ଛାଡିବା ଦରକାର।
ଧର୍ମକ୍ଷଯକରଃ କ୍ରୋଧସ୍ତସ୍ମାତ୍ତଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
କ୍ରୋଧ ଧର୍ମର ଅବନତି କରେ; ଏହିପରି, କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ।
ଯଶଃ କ୍ଷଯକରଃ କାମସ୍ତସ୍ମାତ୍ତଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
କାମ ଯଶ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହିପରି, କାମକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ।
ନରକାଣାଂ ସାଧନଂ ଚ ତସ୍ମାତ୍ତଦପି ସଂତ୍ଯଜେତ୍
ନରକକୁ ନେଇଯିବା କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଛାଡିବା ଦରକାର।
ତସ୍ମାତ୍ତଦଭିସଂଯୋଜ୍ଯ ପରାତ୍ମନି ସୁଖୀ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି, ଆପଣଙ୍କୁ ପରମାତ୍ମା ସହିତ ଏକତା କରି, ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଵିଷ୍ଣୌ ସ୍ଥିତେ ଜଗନ୍ନାଥେ ନ ଭଜନ୍ତି ମଦୋଦ୍ଧତାଃ
ବିଷ୍ଣୁ ଜଗତର ନାଥ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅହଂକାରୀ ଲୋକେ ସେଙ୍କୁ ପୂଜନାହିଁ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନାଃ କଥଂ ପାରଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ହି
ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ?
ନଶ୍ଯନ୍ତି ସକଲା ରୋଗାଃ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ—ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କହୁଛି ମୁଁ।
ଇତୀରଯନ୍ତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ତେ ଵୈ ସର୍ଵତ୍ର ଵନ୍ଦିତାଃ
ଯେମାନେ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସଦା ପଠନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯତ୍ପ୍ରାଭାଵଂ ନ ଜାନନ୍ତି ତଂ ଯାହି ଶରଣଂ ମୁନେ
ଯାହାର ଶକ୍ତିକୁ ଲୋକେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏହାକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଯାଅ, ମୁନି।
ହୃତ୍ପଦ୍ମସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ନ ଵିଜାନନ୍ତି ନାରଦ
ନାରଦ, ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।
ହରିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵତାଂ ତୁଷ୍ଯେନ୍ନ ଧନୈର୍ନ ଚ ବାନ୍ଧଵୈଃ
ହରି ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଲୋକମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଧନ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଭଘକ୍ତିମତାଂ ନୄଣାଂ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିମଗ୍ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଏହି ଦେଖାଯାଏ।
ଏତଦ୍ଵିଦିତ୍ଵା ସତତଂ ପୂଜନୀଯୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ
ଏହି କଥାକୁ ସଦା ଜାଣି ରଖି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ହରିପୂଜାରତାନାଂ ତୁ ଭଵତ୍ଯେନ ନ ସଂଶଯଃ
ହରିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇହାମୁତ୍ରାସୁଖପ୍ରେପ୍ସୁଃ ପରନିନ୍ଦାପରୋ ଭଵେତ୍
ଏଠି ଓ ପରଲୋକର ସୁଖ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି।
ସତ୍ପାତ୍ରଦାନଶୂନ୍ଯଂ ଯତ୍ତଦ୍ଧନଂ ଧିକ୍ପୁନଃ ପୁନଃ
ଯେ ଧନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଧନକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନିନ୍ଦା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ପାପାନାମାକରଂ ତଦ୍ଵୈ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଧନକୁ ପାପର ଆଗାର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଚୌର୍ଯେଣ ରକ୍ଷିତମିଵ ଵିଦ୍ଧି ଲୋକେଷୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଚୋରି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୁଏ ବୋଲି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣ।
ନାରାଧଯନ୍ତି ଵିଶ୍ଵେଶଂ ପଶୁପାଶଵିମୋଚକମ୍
ସେମାନେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ପଶୁପାଶରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ।